جز
جایگزینی متن - 'گرایشات' به 'گرایشهای'
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
جز (جایگزینی متن - 'گرایشات' به 'گرایشهای') |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
[[خداوند]] در [[قرآن]] از فطرت انسانی با تعابیر گوناگون یاد میکند، وجه مشترک همه این تعابیر، [[ارتباط]] تنگاتنگ فطرت انسانی با کلمه توحید است. تعابیری از قبیل روح خداوند، فطرت الهی، خلیفه پروردگار و امانت خدا در قرآن، بیانگر [[مقام]] والای فطرت انسانی است. این مقام ارجمند، استعداداً در همه [[انسانها]] به [[ودیعه]] نهاده شده است. هر مقدار که سالک، در مدارج [[توحیدی]] و [[عوالم ملکوت]]، سیرکاملتر و [[عروج]] والاتری داشته باشد، [[فطریات]] او ظاهرتر میگردد و در نتیجه، [[قرابت]] بیشتری به خداوند پیدا میکند. چنین نزدیکشدنی، از طریق [[تولّی]] به [[مقام ولایت]] است: {{متن حدیث|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ:... إِنَّ رُوحَ الْمُؤْمِنِ لَأَشَدُّ اتِّصَالًا بِرُوحِ اللَّهِ مِنِ اتِّصَالِ شُعَاعِ الشَّمْسِ بِهَا}}<ref>الکافی، ج۲، ص۱۶۶: باب أخوة المؤمنین بعضهم لبعض....</ref>. | [[خداوند]] در [[قرآن]] از فطرت انسانی با تعابیر گوناگون یاد میکند، وجه مشترک همه این تعابیر، [[ارتباط]] تنگاتنگ فطرت انسانی با کلمه توحید است. تعابیری از قبیل روح خداوند، فطرت الهی، خلیفه پروردگار و امانت خدا در قرآن، بیانگر [[مقام]] والای فطرت انسانی است. این مقام ارجمند، استعداداً در همه [[انسانها]] به [[ودیعه]] نهاده شده است. هر مقدار که سالک، در مدارج [[توحیدی]] و [[عوالم ملکوت]]، سیرکاملتر و [[عروج]] والاتری داشته باشد، [[فطریات]] او ظاهرتر میگردد و در نتیجه، [[قرابت]] بیشتری به خداوند پیدا میکند. چنین نزدیکشدنی، از طریق [[تولّی]] به [[مقام ولایت]] است: {{متن حدیث|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ:... إِنَّ رُوحَ الْمُؤْمِنِ لَأَشَدُّ اتِّصَالًا بِرُوحِ اللَّهِ مِنِ اتِّصَالِ شُعَاعِ الشَّمْسِ بِهَا}}<ref>الکافی، ج۲، ص۱۶۶: باب أخوة المؤمنین بعضهم لبعض....</ref>. | ||
بنابراین، [[سرشت انسانی]] بر اساس [[گرایش]] به توحید و لوازم آن [[خلق]] شده است. در [[روایات]] مختلف، | بنابراین، [[سرشت انسانی]] بر اساس [[گرایش]] به توحید و لوازم آن [[خلق]] شده است. در [[روایات]] مختلف، گرایشهای توحیدی [[فطرت]] ذکر شده است: {{متن حدیث|عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن|فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا}}<ref>«بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است» سوره روم، آیه ۳۰.</ref> مَا تِلْكَ الْفِطْرَةُ قَالَ هِيَ الْإِسْلَامُ فَطَرَهُمُ اللَّهُ حِينَ أَخَذَ مِيثَاقَهُمْ عَلَى التَّوْحِيدِ قَالَ {{متن قرآن|أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ}}<ref>«آیا من پروردگارتان نیستم؟» سوره اعراف، آیه ۱۷۲.</ref> وَ فِيهِ الْمُؤْمِنُ وَ الْكَافِرُ. عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- {{متن قرآن|فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا}}<ref>«بر همان سرشتی که خداوند مردم را بر آن آفریده است» سوره روم، آیه ۳۰.</ref>قَالَ فَطَرَهُمْ جَمِيعاً عَلَى التَّوْحِيدِ}}<ref>الکافی، ج۲، ص۱۲.</ref>. | ||
بر این اساس: | بر این اساس: | ||