من لا یحضره الفقیه (کتاب): تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۲، بخش دوم
جز (جایگزینی متن - 'موسسه' به 'مؤسسه') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات مجموعه کتاب | {{جعبه اطلاعات مجموعه کتاب | ||
| عنوان پیشین = | |||
| عنوان = من لا یحضره الفقیه | | عنوان = من لا یحضره الفقیه | ||
| عنوان پسین = | |||
| عنوان اصلی = | | عنوان اصلی = | ||
| تصویر = IM009894.jpg | | تصویر = IM009894.jpg | ||
| خط ۱۸: | خط ۲۰: | ||
| موضوع = [[امامت]]، [[حدیث]] | | موضوع = [[امامت]]، [[حدیث]] | ||
| مذهب = شیعه | | مذهب = شیعه | ||
| ناشر = | | ناشر = مؤسسه النشر الاسلامی | ||
| به همت = | | به همت = | ||
| وابسته به = | | وابسته به = | ||
| خط ۳۶: | خط ۳۸: | ||
[[شیخ صدوق]]، این کتاب را به درخواست و سفارش استادش [[ابوعبدالله محمد بن حسن علوی]] معروف به «نُعمه» در بلخ و متأثر از سبک و روش «کتاب من لا یحضره الطبیب» زکریای رازی نوشته است تا اگر کسی به [[فقیه]] و دانشمند مسائل [[شرعی]] دسترسی نداشت با وجود این کتاب که کتابی جامع و کامل در باب مسائل و [[احکام شریعت]] [[اسلام]] است [[بینیاز]] باشد. [[محمد بن حسن]] [[علوی]] که [[یار]] شفیق شیخ صدوق بود، هم استاد وی به شمار میرفت و هم شاگردش وی کتاب [[من لا یحضره الفقیه]] را در سال (۳۷۲ق) از محضر شیخ استماع کرده و [[روایت]] نموده است. | [[شیخ صدوق]]، این کتاب را به درخواست و سفارش استادش [[ابوعبدالله محمد بن حسن علوی]] معروف به «نُعمه» در بلخ و متأثر از سبک و روش «کتاب من لا یحضره الطبیب» زکریای رازی نوشته است تا اگر کسی به [[فقیه]] و دانشمند مسائل [[شرعی]] دسترسی نداشت با وجود این کتاب که کتابی جامع و کامل در باب مسائل و [[احکام شریعت]] [[اسلام]] است [[بینیاز]] باشد. [[محمد بن حسن]] [[علوی]] که [[یار]] شفیق شیخ صدوق بود، هم استاد وی به شمار میرفت و هم شاگردش وی کتاب [[من لا یحضره الفقیه]] را در سال (۳۷۲ق) از محضر شیخ استماع کرده و [[روایت]] نموده است. | ||
نویسنده این کتاب را تماماً مبتنی بر اصول اربعمائة (منابع چهارصد گانۀ [[حدیثی]] که توسط [[شاگردان]] [[اهل بیت]]{{عم}} نوشته شده) به [[نگارش]] درآورد، بهویژه اینکه نام برخی از این کتابها را در مقدمۀ [[کتاب ذکر]] کرده و سلسلۀ اساتید و [[مشایخ]] روایت خود برای [[نقل احادیث]] کتابش را در پایان کتاب به عنوان «مشیخه» آورده است تا حذف سندهای [[روایات]] به دلیل اختصار آن، موجب بیاعتبار گشتن روایاتش نباشد. | نویسنده این کتاب را تماماً مبتنی بر اصول اربعمائة (منابع چهارصد گانۀ [[حدیثی]] که توسط [[شاگردان]] [[اهل بیت]] {{عم}} نوشته شده) به [[نگارش]] درآورد، بهویژه اینکه نام برخی از این کتابها را در مقدمۀ [[کتاب ذکر]] کرده و سلسلۀ اساتید و [[مشایخ]] روایت خود برای [[نقل احادیث]] کتابش را در پایان کتاب به عنوان «مشیخه» آورده است تا حذف سندهای [[روایات]] به دلیل اختصار آن، موجب بیاعتبار گشتن روایاتش نباشد. | ||
شیخ صدوق در این کتاب، [[احادیث]] همۀ [[ابواب فقهی]] را که در نظر خودش معتبر بوده و به عنوان منبع [[استنباط]] [[حکم شرعی]] به شمار میروند، آورده است و منظورش از تألیف این کتاب به هیچ رو گردآوری یک مجموعۀ صرفاً حدیثی نبوده است؛ بلکه او با این مجموعه از احادیث، نظرات [[فقهی]] خود و مستندات [[روایی]] فتاوای خویش را تصنیف کرده است در [[حقیقت]] او این کتاب را با سبک «[[فقه روایی]]» نوشته نه «[[فقه]] استنباطی». | شیخ صدوق در این کتاب، [[احادیث]] همۀ [[ابواب فقهی]] را که در نظر خودش معتبر بوده و به عنوان منبع [[استنباط]] [[حکم شرعی]] به شمار میروند، آورده است و منظورش از تألیف این کتاب به هیچ رو گردآوری یک مجموعۀ صرفاً حدیثی نبوده است؛ بلکه او با این مجموعه از احادیث، نظرات [[فقهی]] خود و مستندات [[روایی]] فتاوای خویش را تصنیف کرده است در [[حقیقت]] او این کتاب را با سبک «[[فقه روایی]]» نوشته نه «[[فقه]] استنباطی». | ||