کوفه در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←=قبایل عرب در کوفه در تاریخ اسلامی
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
مؤلف البدء و التاریخ هم [[معتقد]] است که به دلیل شن و رملی که در آن ناحیه است، «کوفه» نامیده شده است<ref>البدء و التاریخ، منسوب به مطهر بن طاهر مقدسی متوفی ۵۰۷، ج۴، ص۱۰۱.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص ۱۱۱.</ref> | مؤلف البدء و التاریخ هم [[معتقد]] است که به دلیل شن و رملی که در آن ناحیه است، «کوفه» نامیده شده است<ref>البدء و التاریخ، منسوب به مطهر بن طاهر مقدسی متوفی ۵۰۷، ج۴، ص۱۰۱.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص ۱۱۱.</ref> | ||
==[[قبایل عرب]] در [[کوفه]] در [[تاریخ]] [[اسلامی]]== | |||
اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[اعراب]] نزاری و [[یمنی]] تقسیمبندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوبتر بود به نام یمنیها درآمد و نزاریها در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محلههای بین گذرگاهها و خیابانهای اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیلهها بودند: سُلیم، [[ثقیف]]، هَمْدان، تَیم، تَغلِب، [[بنی اسد]]، نَخَع، کِنده، اَزد، تَمیم، مُحارب، [[اسد]]، [[عامر]]، بجاله، [[بجیله]]، جَدیله، جُهَینه<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>. | اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[اعراب]] نزاری و [[یمنی]] تقسیمبندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوبتر بود به نام یمنیها درآمد و نزاریها در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محلههای بین گذرگاهها و خیابانهای اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیلهها بودند: سُلیم، [[ثقیف]]، هَمْدان، تَیم، تَغلِب، [[بنی اسد]]، نَخَع، کِنده، اَزد، تَمیم، مُحارب، [[اسد]]، [[عامر]]، بجاله، [[بجیله]]، جَدیله، جُهَینه<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>. | ||
سپس عمربن خطاب به عدهای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیلهها- در کوفه، قطعه زمینهایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه]] [[باهلی]]، مُسَیب بن نحبه [[فزاری]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]]. | سپس عمربن خطاب به عدهای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیلهها- در کوفه، قطعه زمینهایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه]] [[باهلی]]، مُسَیب بن نحبه [[فزاری]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]]. | ||