دانشمندان کوفه: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[صعصعة بن صوحان عبدی]]: از [[اصحاب خاص]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[کوفه]] بود. وی از خطبای [[عرب]] و زعمای [[اهل]] [[ادب]] و مردی [[فصیح]] اللسان بود. [[ابوعمرو کشی]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده است که فرمود: «کسی با امیرالمؤمنین{{ع}} نبود که او را درست بشناسد، مگر [[صعصعه]] و [[یاران]] او». کشی همچنین روایت کرده است که [[معاویه]] وقتی پس از [[صلح]] با [[امام حسن]]{{ع}} وارد کوفه شد، [[امام]] از وی برای اشخاصی به نام، [[امان]] گرفته بود. صعصعه از جمله این اشخاص بود و بالاجبار به [[ملاقات]] معاویه رفت. معاویه گفت: «به [[خدا]] خوش نداشتم که به تو امان بدهم». صعصعه هم گفت: «به خدا من هم نمی‌خواستم تو را با این نام جدید (امیرالمؤمنین) بخوانم». صعصعه در [[زمان]] [[خلافت]] غاصبانه معاویه از [[دنیا]] رفت<ref>۶. تحفـة الاحباب، ص۱۴۵؛ تأسیس الشیعه، ص۳۵۵. مسعودی مورخ متقدم و مشهور قرن چهارم در کتاب مروج الذهب مطالب متعدد و جالب و خواندنی از فصاحت و حاضرجوابی صعصة بن صومان نقل کرده است.</ref>. بنابر مشهور، معاویه او را از کوفه [[تبعید]] کرد.

* [[میثم بن یحیی تمار]]: از [[یاران باوفای امیرالمؤمنین]]{{ع}} و اهل [[تأویل]] و [[تفسیر قرآن]] و [[علوم]] [[باطن]] بود. او در کوفه، [[خطیب]] [[شیعه]] و سخنگوی آنها به شمار می‌رفت. [[دانش]] را از امیرالمؤمنین علی{{ع}} فراگرفت و [[اهل]] [[راز]] آن [[حضرت]] و نیز اهل [[مکاشفه]] و [[کرامت]] بود. [[میثم]]، [[ایرانی]] و در [[کوفه]] خرمافروش بود. گاهی اوقات [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در محل کسب او به جایش می‌نشست و خرما می‌فروخت و او را به دنبال کاری می‌فرستاد. [[روز]] جمعه‌ای [[ابوخالد]] خرما فروش با میثم در کشتی نشسته بود و در [[نهر فرات]] به جایی می‌رفتند. در آن حال باد [[سختی]] وزید. میثم گفت هم اکنون [[معاویه]] مرد. [[جمعه]] بعد قاصدی از [[شام]] خبر آورد که معاویه، جمعه قبل در همان وقتی که میثم بیان کرده بود، مرده است. میثم، [[هنگام قیام]] و [[شهادت مسلم بن عقیل]] در [[زندان]] بود و مختار هم پس از [[دستگیری]] نزد وی به زندان افکنده شد. سپس [[عبیدالله بن زیاد میثم]] را بیرون آورد و به طرز فجیعی دست و پا و زبانش را قطع کرد و آن‌گاه او را به دار آویخت و به [[شهادت]] رسانید<ref>تحفة الاحباب، ص۳۸۲؛ تأسیس الشیعه، ص۳۵۵. مسعودی مورخ متقدم و مشهور قرن چهارم در کتاب مروج الذهب مطالب متعدد جالب و خواندنی از فصاحت و حاضر جوابی صعصمة بن صوحان نقل کرده است.</ref>.