تحریفناپذیری قرآن در قرآن: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابنشهرآشوب'
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
جز (جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابنشهرآشوب') |
||
| خط ۱۰۸: | خط ۱۰۸: | ||
برخی ادعا کردهاند دو [[سوره]] با نامهای "نُورَین" و "[[ولایت]]" در مجامع [[شیعی]] رواج دارند که بنا به [[باور]] [[شیعه]] دستاندرکاران تدوین [[مصحف]] [[عثمانی]] "[[قرآن]] موجود" آنها را به سبب اشتمال بر [[فضایل]] [[امیرمؤمنان]]، [[امام علی]] {{ع}} از [[قرآن]] برانداختند<ref> تاریخ قرآن، ص۲۸؛ صیانة القرآن عن التحریف، ص۲۱۴؛ دبستان مذاهب، ص۲۴۶ ـ ۲۴۷.</ref> برخی از سلفیان نیز با استناد به این دو [[سوره]] از مصحفی پنهانی نزد [[شیعه]] خبر میدهند<ref> نک: الخطوط العریضه، ص۱۳؛ اصول مذهب الشیعه، ج۱، ص۲۵۷.</ref>. این ادعا در گزارشهای خاورشناسان [[جایگاه]] ویژهای دارد<ref> [[مذاهب]] التفسیر الاسلامی، ص۲۹۴ ـ ۲۹۵.</ref> ولی بررسیهای انجام شده نشان میدهند که هیچ اثری از این دو [[سوره]] در [[منابع شیعه]] و [[اهل سنت]] تا پیش از [[قرن یازدهم]] قمری نیست. این دو [[سوره]] در این قرن در [[هندوستان]] قدیم به دست عدهای ناشناختهجعل شده و سپس نشر و گسترش یافتهاند. نخستین منبع [[سوره]] نورین کتاب دبستان [[مذاهب]] است<ref> فصل الخطاب، ص۱۵۷.</ref> که مؤلف این کتاب آن را به طور شفاهی از قول عدهای ناشناخته شنیده است<ref> دبستان مذاهب، ج۱، ص۲۴۴ و ۲۴۷.</ref>. | برخی ادعا کردهاند دو [[سوره]] با نامهای "نُورَین" و "[[ولایت]]" در مجامع [[شیعی]] رواج دارند که بنا به [[باور]] [[شیعه]] دستاندرکاران تدوین [[مصحف]] [[عثمانی]] "[[قرآن]] موجود" آنها را به سبب اشتمال بر [[فضایل]] [[امیرمؤمنان]]، [[امام علی]] {{ع}} از [[قرآن]] برانداختند<ref> تاریخ قرآن، ص۲۸؛ صیانة القرآن عن التحریف، ص۲۱۴؛ دبستان مذاهب، ص۲۴۶ ـ ۲۴۷.</ref> برخی از سلفیان نیز با استناد به این دو [[سوره]] از مصحفی پنهانی نزد [[شیعه]] خبر میدهند<ref> نک: الخطوط العریضه، ص۱۳؛ اصول مذهب الشیعه، ج۱، ص۲۵۷.</ref>. این ادعا در گزارشهای خاورشناسان [[جایگاه]] ویژهای دارد<ref> [[مذاهب]] التفسیر الاسلامی، ص۲۹۴ ـ ۲۹۵.</ref> ولی بررسیهای انجام شده نشان میدهند که هیچ اثری از این دو [[سوره]] در [[منابع شیعه]] و [[اهل سنت]] تا پیش از [[قرن یازدهم]] قمری نیست. این دو [[سوره]] در این قرن در [[هندوستان]] قدیم به دست عدهای ناشناختهجعل شده و سپس نشر و گسترش یافتهاند. نخستین منبع [[سوره]] نورین کتاب دبستان [[مذاهب]] است<ref> فصل الخطاب، ص۱۵۷.</ref> که مؤلف این کتاب آن را به طور شفاهی از قول عدهای ناشناخته شنیده است<ref> دبستان مذاهب، ج۱، ص۲۴۴ و ۲۴۷.</ref>. | ||
برخی ادّعای برانداختن [[سوره]] [[ولایت]] را از [[قرآن]] به [[ | برخی ادّعای برانداختن [[سوره]] [[ولایت]] را از [[قرآن]] به [[ابنشهرآشوب]] در کتاب المثالب نسبت دادهاند<ref> روحالمعانی، ج۱، ص۴۴؛ فصل الخطاب، ص۱۵۷.</ref>؛ ولی هیچ اثری از این مطلب در کتاب یاد شده نیست، افزون بر آنکه [[ابنشهرآشوب]] همانند [[سید مرتضی]] طرفدار [[سلامت]] [[قرآن]] از [[تحریف]] است<ref> متشابه القرآن و مختلفه، ج۲، ص۷۷؛ و نیزنک: سلامة القرآن من التحریف، ص۳۹۸ ـ ۳۹۹.</ref>. | ||
بنا به ادعای برخی خاورشناسان، در نسخهای خطی از [[قرآن]] نگاشته قرن شانزدهم یا هفدهم میلادی<ref> The Moslem World, ۱۱۱ , pp. ۲۳۱ - ۲۳۴.</ref> که گفته شده: در سال ۱۹۱۲ میلادی در بانکیپور [[هند]] یافت شده<ref> Ibid, P۲۲۹.</ref>، [[سوره]] نورین آمده بوده است که به احتمال زیاد و با توجه به [[تاریخ]] کتابت این نسخه، از کتاب دبستان [[مذاهب]] گرفته شده است. تنها مدرک این دو [[سوره]] در منابع [[شیعی]] کتاب تذکرة الائمه از [[محمد باقر بن محمد تقی لاهیجی]] است که در سلک صوفیان<ref> اعیان الشیعه، ج۹، ص۱۸۵؛ الذریعه، ج۴، ص۲۶.</ref> بوده است. وی این دو [[سوره]] را بدون آنکه از منبع و مدرک خود، سخنی به میان آورده باشد، [[نقل]] کرده است<ref> تذکرة الائمه، ص۱۹ ـ ۲۰.</ref> که به احتمال زیاد از همان نسخه [[قرآن]] مجهول گرفته است<ref>[[فتحالله نجارزادگان|نجارزادگان، فتحالله]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۷، ص۳۰۲ - ۳۳۵.</ref>. | بنا به ادعای برخی خاورشناسان، در نسخهای خطی از [[قرآن]] نگاشته قرن شانزدهم یا هفدهم میلادی<ref> The Moslem World, ۱۱۱ , pp. ۲۳۱ - ۲۳۴.</ref> که گفته شده: در سال ۱۹۱۲ میلادی در بانکیپور [[هند]] یافت شده<ref> Ibid, P۲۲۹.</ref>، [[سوره]] نورین آمده بوده است که به احتمال زیاد و با توجه به [[تاریخ]] کتابت این نسخه، از کتاب دبستان [[مذاهب]] گرفته شده است. تنها مدرک این دو [[سوره]] در منابع [[شیعی]] کتاب تذکرة الائمه از [[محمد باقر بن محمد تقی لاهیجی]] است که در سلک صوفیان<ref> اعیان الشیعه، ج۹، ص۱۸۵؛ الذریعه، ج۴، ص۲۶.</ref> بوده است. وی این دو [[سوره]] را بدون آنکه از منبع و مدرک خود، سخنی به میان آورده باشد، [[نقل]] کرده است<ref> تذکرة الائمه، ص۱۹ ـ ۲۰.</ref> که به احتمال زیاد از همان نسخه [[قرآن]] مجهول گرفته است<ref>[[فتحالله نجارزادگان|نجارزادگان، فتحالله]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۷ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۷، ص۳۰۲ - ۳۳۵.</ref>. | ||