حلم در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

حلم در حدیث (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۰

۱ بایت اضافه‌شده ، ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲

جز

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۳۹

ویرایش

@@ خط ۱۱: / خط ۱۱: @@
 * [[بردباری]] [[پیامبر]] در [[حدیث]]:
 # [[پیامبر خدا]] {{صل}} می‌فرماید: من برانگیخته شدم تا کانون [[بردباری]] و کان [[دانش]] و [[خانه]] [[شکیبایی]] باشم<ref>{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: بُعِثْتُ لِلْحِلْمِ مَرْكَزاً وَ لِلْعِلْمِ مَعْدِناً وَ لِلصَّبْرِ مَسْكَناً}}؛ مصباح الشریعه، ص ۳۱۹؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص ۴۲۳، ح ۶۱.</ref>.
-# [[پیامبر خدا]] {{صل}} پیش از آن که [[مبعوث]] شود، بیست [[خصلت]] از خصلت‌های [[پیامبران]] را دارا بود که اگر فردی یکی از آنها را داشته باشد، [[دلیل]] [[عظمت]] اوست، چه رسد به کسی که همه آنها را دارا باشد. ایشان، [[پیامبری]] [[امین]]، [[راستگو]]، ماهر... و بردبار... بود<ref>{{عربی|كَانَ النَّبِيُّ {{صل}} قَبْلَ الْمَبْعَثِ مَوْصُوفاً بِعِشْرِينَ خَصْلَةً مِنْ خِصَالِ الْأَنْبِيَاءِ لَوِ انْفَرَدَ وَاحِدٌ بِأَحَدِهَا لَدَلَّ عَلَى جَلَالِهِ فَكَيْفَ مَنِ اجْتَمَعَتْ فِيهِ كَانَ نَبِيّاً أَمِيناً صَادِقاً حَاذِقاً... حَلِيماً...}}؛ المناقب لابن شهر آشوب، ج۱، ص۱۲۳؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۷۵، ح۱۹.</ref>.
+# [[پیامبر خدا]] {{صل}} پیش از آن که [[مبعوث]] شود، بیست [[خصلت]] از خصلت‌های [[پیامبران]] را دارا بود که اگر فردی یکی از آنها را داشته باشد، [[دلیل]] [[عظمت]] اوست، چه رسد به کسی که همه آنها را دارا باشد. ایشان، [[پیامبری]] [[امین]]، [[راستگو]]، ماهر... و بردبار... بود<ref>{{عربی|كَانَ النَّبِيُّ {{صل}} قَبْلَ الْمَبْعَثِ مَوْصُوفاً بِعِشْرِينَ خَصْلَةً مِنْ خِصَالِ الْأَنْبِيَاءِ لَوِ انْفَرَدَ وَاحِدٌ بِأَحَدِهَا لَدَلَّ عَلَى جَلَالِهِ فَكَيْفَ مَنِ اجْتَمَعَتْ فِيهِ كَانَ نَبِيّاً أَمِيناً صَادِقاً حَاذِقاً... حَلِيماً...}}؛ المناقب لابن‌شهرآشوب، ج۱، ص۱۲۳؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۷۵، ح۱۹.</ref>.
 # به [[نقل]] از [[عبد الله بن مسکان]]: [[امام]] [[جعفر صادق]] {{ع}} فرمود: "خدای عزّوجلّ [[رسولان]] خویش را به [[مکارم اخلاق]] ویژه ساخته است. پس خویش را بیازمایید. اگر آنها در شما هستند، [[خدا]] را بستأیید و بدانید که آن از نیکی‌ای است که در شما بوده و از طرف [[خدا]] به شما رسیده و اگر آنها در شما نیستند، از [[خدا]] بخواهید که به شما عطا کند و به آنها راغب باشید". ایشان سپس آن ده چیز را ذکر فرمود: "[[یقین]]، [[قناعت]]، [[شکیبایی]]، [[شکر]]، [[بردباری]]..."<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ الْإمَام الصَّادق {{ع}}: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَصَ رُسُلَهُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ فَامْتَحِنُوا أَنْفُسَكُمْ فَإِنْ كَانَتْ فِيكُمْ فَاحْمَدُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ ذَلِكَ مِنْ خَيْرٍ وَ إِنْ لَا تَكُنْ فِيكُمْ فَاسْأَلُوا اللَّهَ وَ ارْغَبُوا إِلَيْهِ فِيهَا قَالَ فَذَكَرَهَا عَشَرَةً الْيَقِينَ وَ الْقَنَاعَةَ وَ الصَّبْرَ وَ الشُّكْرَ وَ الْحِلْمَ...}}؛ الکافی، ج ۲، ص ۵۶، ح۲؛ کتاب من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۵۵۴، ح۴۹۰۱؛ صفات الشیعه، ص۱۲۷، ح۶۷؛ الأمالی الصدوق، ص۲۹۰، ح۳۲۴؛ الدعوات، ص۲۵۷، ح۷۳۲؛ بحارالانوار، ج۶۹، ص۳۶۸، ح۵.</ref>.
 # [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید: [[شکیبایی]]، [[نیکی]]، [[بردباری]] و خوش خویی، از [[اخلاق]] [[پیامبران]] است<ref>{{متن حدیث|الْإِمَامُ الْصَّادِق {{ع}}: قَالَ: إِنَّ الصَّبْرَ وَ الْبِرَّ وَ الْحِلْمَ وَ حُسْنَ الْخُلُقِ مِنْ أَخْلَاقِ الْأَنْبِيَاءِ {{عم}}}}؛ الخصال، ص۲۵۱، ح۱۲۱ عن الحلبي؛ جامع الأخبار، ص۳۱۷، ح۸۸۷ عن الإمام عليّ {{ع}}؛ إرشاد القلوب، ص۱۳۳ و فیه «الصدق» بدل «البِرَّ»؛ بحارالأنوار، ج۶۹، ص۳۷۸، ح۳۳.</ref><ref>[[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۱ (کتاب)|سیره پیامبر خاتم]]، ج۱، ص ۳۶۲-۳۶۵.</ref>.