رعایت اهلیت‌ها در مدیریت: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[انتخاب]] چندباره یک فرد برای مأموریت‌های متعدد، خود، نشانگر [[لیاقت]] و اهلیت آن شخص است و "[[ابن ام مکتوم]]"، در جنگ‌های ذی قرد، بنی لحیان و بنی سلیم و... سیزده بار [[جانشین رسول خدا]] {{صل}} در [[مدینه]] شد و این نمونه‌ای از رعایت اهلیت‌ها در [[سیره نبوی]] است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج ۳، ص ۹۹۷؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه، ج ۴، ص ۴۹۵؛ تاریخ الطبری، ج ۱۱، ص۵۳۲-۵۳۳ و احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۲۴.</ref>. همچنین سپردن [[فرماندهی]] به "[[زید بن حارثه]]" در سریه‌های متعدد مانند سریه‌های عیص<ref>طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج ۱، ص ۲۰۱؛ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۷۷؛ الطبقات الکبری، ص ۶۶ ٢-۶۷ و المغازی، ج ۲، ص ۵۵۳.</ref>، طرف<ref>اعلام الوری، ج ۱، ص ۲۰۱؛ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۷۷؛ الطبقات الکبری، ص ۶۷ و المغازی، ج ۲، ص ۵۵۵.</ref>، الجموم<ref>اعلام الوری، ج ۱، ص ۲۰۱؛ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۷۷ و الطبقات الکبری، ج ۲، ص ۶۶.</ref>، حسمی<ref>انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۷۷؛ الطبقات الکبری، ص ۶۷ و المغازی، ج ۲، ص ۵۵۵.</ref> و قرده<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج ۲، ص ۵۰.</ref>، وادی القری<ref>انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۷۷ و الطبقات الکبری، ص ۶۷.</ref> و [[مدین]]<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص ۶۳۵.</ref> از این گونه است.  

# [[انتخاب]] [[حضرت علی]] {{ع}} به پرچمداری [[لشکر]] [[مسلمانان]] در [[پیکار]] [[خیبر]]؛ در این [[نبرد]] که در سال هفتم هجری در [[مدینه]] رخ داد، [[پیامبر]] {{صل}} برای سرکوبی یهودیانی که درصدد ضربه زدن به پیکر [[اسلام]] بودند، تصمیم گرفت کانون [[توطئه]] [[خیبر]] را در هم شکند. آن [[حضرت]] پس از اینکه [[پرچم]] را به افرادی سپرد و آنها در [[فتح]] قلعه [[خیبر]] ناکام ماندند، در مرحله آخر، [[پرچم]] را به دست [[علی]] {{ع}} سپرد و او نیز با [[شجاعت]] و مدد [[الهی]] [[خیبر]] را [[فتح]] کرد<ref>السیرة النبویه، ج۲، ص ۳۳۴؛ تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۱۲ - ۱۳؛ اعلام الوری، ج ۱، ص ۳۶۴ - ۳۶۵ و ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج ۲، ص ۲۱۹.</ref>. ‌

# [[رسول خدا]] {{صل}} به هیچ وجه، [[جایگاه]] شخص را در [[انتصاب]] به [[فرماندهی]] دخالت نمی‌داد. او "[[ابوسلمه بن عبدالاسد]] مخزومی" را [[فرمانده]] سریه‌ای کرد که در آن [[لشکر]]، کسانی به سبب [[منزلت]] از او [[برتر]] بودند<ref>المغازی، ج ۱، ص ۳۴۰ - ۳۴۳.</ref>. ‌

# همچنین، عامل سابقه در پذیرش [[اسلام]] مطرح نبود؛ بلکه معیار اصلی، [[شایستگی]] و [[لیاقت]] بود؛ زیرا [[پیامبر]] {{صل}} "[[عمرو عاص]]" را به [[فرماندهی]] سریه‌ای برگزید که در آن، [[ابوعبیده جراح]] و [[فرماندهان]] بزرگی مانند [[ابوبکر]] و [[عمر بن خطاب]] حضور داشتند؛ در حالی که هنوز چند ماه از [[اسلام آوردن]] [[عمرو عاص]] نمی‌گذشت<ref>المغازی، ج ۲، ص ۷۶۹ - ۷۷۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه، ج ۴، ص ۳۹۸ - ۴۰۰؛ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۰۸ و تاریخ الطبری، ج ۳، ص ۳۲.</ref>.