شعارهای عاشورا: تفاوت میان نسخه‌ها

#{{متن حدیث|إِنِّي لاَ أَرَى الْمَوْتَ إِلاَّ سَعَادَةً وَ الْحَيَاةَ مَعَ الظَّالِمِينَ إِلاَّ بَرَماً}}<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۸۱.</ref>. (خطاب به یارانش در [[کربلا]]).

#{{متن حدیث|النَّاسَ عَبِيدُ الدُّنْيَا وَ الدِّينُ لَعْقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ يَحُوطُونَهُ مَا دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ فَإِذَا مُحِّصُوا بِالْبَلاَءِ قَلَّ الدَّيَّانُونَ}}<ref>تحف العقول (چاپ جامعه مدرسین)، ص۲۴۵؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۱۱۷.</ref>. (در مسیر رفتن به [[کربلا]] در منزلگاه ذی حسم).

#{{متن حدیث|خُطَّ الْمَوْتُ عَلَى وُلْدِ آدَمَ مَخَطَّ الْقِلاَدَةِ عَلَى جِيدِ الْفَتَاةِ}}<ref>لهوف، ص۵۳؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۶۶.</ref>. (از [[سخنرانی امام]] [[حسین]] {{ع}} در [[مکّه]] پیش از [[خروج]] به سوی [[کوفه]]، در میان جمعی از [[خانواده]]، [[یاران]] و [[شیعیان]] خویش).

#{{متن حدیث|مَنْ رَأَى سُلْطَاناً جَائِراً مُسْتَحِلاًّ لِحُرَمِ الله؛ نَاكِثاً لِعَهْدِ الله؛ مُخَالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ الله؛ يَعْمَلُ فِي عِبَادِ الله بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ فَلَمْ يُغَيَّرْ عَلَيْهِ بِفِعْلٍ وَ لاَ قَوْلٍ، كَانَ حَقّاً عَلَى الله أَنْ يُدْخِلَهُ مُدْخَلَهُ}}<ref>وقعه الطف، ص۱۷۲؛ موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۳۶۱.</ref>. (در منزلگاه [[بیضه]]، در مسیر [[کوفه]]، خطاب به [[سپاه حرّ]]).

#{{متن حدیث|رِضَى الله رِضَانَا أَهْلَ الْبَيْتِ نَصْبِرُ عَلَى بَلاَئِهِ وَ يُوَفِّينَا أُجُورَ الصَّابِرِينَ}}<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۶۶؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۵۳۹.</ref>. (در خطبه‌ای که هنگام [[خروج]] از [[مکّه]] ایراد نمود، خطاب به [[اصحاب]] و [[یاران]] فرمود).

#{{متن حدیث|مَنْ كَانَ فِينَا بَاذِلاً مُهْجَتَهُ مُوَطِّناً عَلَى لِقَاءِ الله نَفْسَهُ فَلْيَرْحَلْ مَعَنَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۶۶؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۵۳۹.</ref>. (در آستانۀ [[خروج]] از [[مکه]] به سوی [[کوفه]] فرمود و [[راه]] خونین و آمیخته به [[شهادت]] را ترسیم فرمود).

#{{متن حدیث|لاَ أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لاَ أُقِرُّ لَكُمْ إِقْرَارَ الْعَبِيدِ[لا افر فرار العبید]}}<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۲۸۰.</ref>. (در [[سخنرانی]] [[صبح]] [[عاشورا]]، خطاب به نیروهای [[دشمن]] فرمود، که خواستار [[تسلیم شدن]] آن [[حضرت]] بودند).

#{{متن حدیث|هیهات منّا الذّلّه، یأبی الله ذلک لنا و رسوله و المؤمنون}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۱؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۷.</ref>. (در خطاب به [[سپاه]] [[دشمن]] فرمود، پس از آنکه خود را سر دوراهی [[ذلّت]] و [[شهادت]] محیّر دید).

#{{متن حدیث|فهل هو الاّ الموت؟ فمرحبا به}}<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۳۸۲.</ref>. (در پاسخ [[عمر سعد]]، که نامه‌ای به آن [[حضرت]] فرستاد و خواستار [[تسلیم شدن]] بود).

#{{متن حدیث|صَبْراً بَنِي الْكِرَامِ فَمَا الْمَوْتُ إِلاَّ قَنْطَرَةٌ تَعْبُرُ بِكُمْ عَنِ الْبُؤْسِ وَ الضَّرَّاءِ إِلَى الْجِنَانِ الْوَاسِعَةِ وَ النَّعِيمِ الدَّائِمَةِ}}<ref>نفس المهموم، ص۱۳۵؛ معانی الأخبار، ص۲۸۸.</ref>. (خطاب به [[یاران]] [[فداکار]] خویش در [[صبح]] [[عاشورا]]، پس از آنکه تعدادی از اصحابش [[شهید]] شدند).

#{{متن حدیث|مَوْتٌ فِي عِزٍّ خَيْرٌ مِنْ حَيَاةٍ فِي ذُلٍّ}}<ref>بحار الأنوار، ج۴۴، ص۱۹۲.</ref>. (که [[مرگ سرخ]]، به از [[زندگی]] ننگین است).

#{{متن حدیث|إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دِينٌ وَ كُنْتُمْ لاَ تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُمْ}}<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۵۱.</ref>. (در آخرین لحظات پیش از [[شهادت]]، وقتی شنید [[سپاه کوفه]] به طرف خیمه‌های [[حرم]] او حمله کرده‌اند، خطاب به [[پیروان]] [[ابو سفیان]] چنان فرمود).