پرش به محتوا

ویژگی‌های رهبر جهانی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'رهبر انقلاب' به 'رهبر انقلاب'
جز (جایگزینی متن - 'رهبر انقلاب' به 'رهبر انقلاب')
خط ۴۱: خط ۴۱:
# باید [[انقلاب]] را برای [[مردم]] و [[نجات]] آنان بخواهد و برایشان حاضر به هر گونه [[فداکاری]] و گذشت باشد.
# باید [[انقلاب]] را برای [[مردم]] و [[نجات]] آنان بخواهد و برایشان حاضر به هر گونه [[فداکاری]] و گذشت باشد.


اگر قرار شد [[قیام]] و خیزش، حرکتی [[الهی]] و [[جهاد]] در [[راه خدا]] باشد، لازم است [[فرمانده]] جنبش و [[رهبر]] [[انقلاب]]، از سوی [[خداوند]] [[انتخاب]] شده (بدون واسطه و یا با واسطه) و مورد تأیید او باشد، تا عنوان قیامش، [[جهاد]] در [[راه خدا]] قلمداد شده، آنچه بر [[مردم]] از حوادث گوناگون مانند کشته شدن، جراحت و سایر آسیب ها واقع می‌شود، أجر و [[ثواب]] [[الهی]] را به همراه داشته باشد، علاوه بر آن شخص [[رهبر]] نیز مورد تأیید و امدادهای خاص [[الهی]] قرار گرفته و از [[الطاف]] و [[راهنمایی]] ها و [[الهامات]] ربّانی برخوردار شود. بیان [[[قرآن]]]] در بازگویی داستان [[بنی اسرائیل]] و درخواست آنان برای [[مبارزه]]، [[شاهد]] مناسبی برای این مطلب است. ابتدا [[آیات]] را مرور می‌کنیم: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلإِ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ مِن بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُواْ لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلاَّ تُقَاتِلُواْ قَالُواْ وَمَا لَنَا أَلاَّ نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُواْ أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاء وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>  آیا به (سرگذشت) بزرگان بنی اسرائیل پس از موسی ننگریسته‌ای که به پیامبری که داشتند گفتند: پادشاهی بر ما بگمار تا در راه خداوند کارزار کنیم. گفت: آیا گمان نمی‌کنید که اگر جنگ بر شما مقرّر شود، کارزار نکنید؟ گفتند: چرا در راه خداوند جنگ نکنیم در حالی که ما از سرزمینمان رانده و از فرزندانمان مانده‌ایم؛ اما چون بر آنان جنگ مقرر شد جز تنی چند رو گرداندند و خداوند به (احوال) ستمکاران داناست.و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی  نداده‌اند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست؛ سوره بقره، آیه: ۲۴۶ - ۲۴۷.</ref>.
اگر قرار شد [[قیام]] و خیزش، حرکتی [[الهی]] و [[جهاد]] در [[راه خدا]] باشد، لازم است [[فرمانده]] جنبش و [[رهبر انقلاب]]، از سوی [[خداوند]] [[انتخاب]] شده (بدون واسطه و یا با واسطه) و مورد تأیید او باشد، تا عنوان قیامش، [[جهاد]] در [[راه خدا]] قلمداد شده، آنچه بر [[مردم]] از حوادث گوناگون مانند کشته شدن، جراحت و سایر آسیب ها واقع می‌شود، أجر و [[ثواب]] [[الهی]] را به همراه داشته باشد، علاوه بر آن شخص [[رهبر]] نیز مورد تأیید و امدادهای خاص [[الهی]] قرار گرفته و از [[الطاف]] و [[راهنمایی]] ها و [[الهامات]] ربّانی برخوردار شود. بیان [[[قرآن]]]] در بازگویی داستان [[بنی اسرائیل]] و درخواست آنان برای [[مبارزه]]، [[شاهد]] مناسبی برای این مطلب است. ابتدا [[آیات]] را مرور می‌کنیم: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلإِ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ مِن بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُواْ لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلاَّ تُقَاتِلُواْ قَالُواْ وَمَا لَنَا أَلاَّ نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُواْ أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاء وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>  آیا به (سرگذشت) بزرگان بنی اسرائیل پس از موسی ننگریسته‌ای که به پیامبری که داشتند گفتند: پادشاهی بر ما بگمار تا در راه خداوند کارزار کنیم. گفت: آیا گمان نمی‌کنید که اگر جنگ بر شما مقرّر شود، کارزار نکنید؟ گفتند: چرا در راه خداوند جنگ نکنیم در حالی که ما از سرزمینمان رانده و از فرزندانمان مانده‌ایم؛ اما چون بر آنان جنگ مقرر شد جز تنی چند رو گرداندند و خداوند به (احوال) ستمکاران داناست.و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی  نداده‌اند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست؛ سوره بقره، آیه: ۲۴۶ - ۲۴۷.</ref>.


از این [[آیات]] [[شریف]]، نکات مهمی‌ استفاده می‌شود از جمله:
از این [[آیات]] [[شریف]]، نکات مهمی‌ استفاده می‌شود از جمله:
۲۲۷٬۳۷۱

ویرایش