بدون خلاصۀ ویرایش
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = خوشگمانی | | موضوع مرتبط = خوشگمانی | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
حسن ظن به [[خدا]] از ضرورتهای [[زندگی مادی]] و [[معنوی]] انسان است و هم از اینرو بسیار به آن سفارش شده است. | حسن ظن به [[خدا]] از ضرورتهای [[زندگی مادی]] و [[معنوی]] انسان است و هم از اینرو بسیار به آن سفارش شده است. | ||
[[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: «ما در [[کتاب علی]] {{ع}} میخوانیم که [[رسول خدا]] {{صل}} روزی در [[منبر]] میفرمود: قسم به آنکه جز او معبودی نیست، هرگز به مؤمنی خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] داده نمیشود مگر به سبب حسن ظن و [[امید]] به خدا و [[خوشخلقی]] و خودداری از [[غیبت]] [[اهل]] [[ایمان]]. [[سوگند]] به خدای یکتای یگانه، خدا هیچ مؤمنی را پس از توبه و [[استغفار]] [[عذاب]] نمیکند مگر به خاطر [[بدگمانی به خدا]]، [[ناامیدی]] از خدا، [[بدخلقی]] و غیبت اهل ایمان، قسم به خدای یکتای یگانه، هر مؤمنی به خدا [[گمان]] [[نیکو]] برد، خدا مطابق گمانش با او [[رفتار]] میکند؛ چون خدا [[کریم]] است، همه [[خیرات]] هم به دست اوست، اگر بندهاش به او گمان [[نیک]] برد، [[حیا]] میکند، بر خلاف گمان و امیدش با او رفتار کند؛ پس به خدا گمان نیکو [[برید]] و به او [[امیدوار]] باشید»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۷۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱۴ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج۱۴، ص ۲۳۳.</ref> | [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: «ما در [[کتاب علی]] {{ع}} میخوانیم که [[رسول خدا]] {{صل}} روزی در [[منبر]] میفرمود: قسم به آنکه جز او معبودی نیست، هرگز به مؤمنی خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] داده نمیشود مگر به سبب حسن ظن و [[امید]] به خدا و [[خوشخلقی]] و خودداری از [[غیبت]] [[اهل]] [[ایمان]]. [[سوگند]] به خدای یکتای یگانه، خدا هیچ مؤمنی را پس از توبه و [[استغفار]] [[عذاب]] نمیکند مگر به خاطر [[بدگمانی به خدا]]، [[ناامیدی]] از خدا، [[بدخلقی]] و غیبت اهل ایمان، قسم به خدای یکتای یگانه، هر مؤمنی به خدا [[گمان]] [[نیکو]] برد، خدا مطابق گمانش با او [[رفتار]] میکند؛ چون خدا [[کریم]] است، همه [[خیرات]] هم به دست اوست، اگر بندهاش به او گمان [[نیک]] برد، [[حیا]] میکند، بر خلاف گمان و امیدش با او رفتار کند؛ پس به خدا گمان نیکو [[برید]] و به او [[امیدوار]] باشید»<ref>محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۷۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱۴ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج۱۴، ص ۲۳۳.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:خوشگمانی | [[رده:خوشگمانی]] | ||