استقلال سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

۸۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۹: خط ۹:


[[دفاع از کیان اسلام]] و [[مسلمانان]] یکی دیگر از اصول در استقلال سیاسی از منظر امام خمینی است. ایشان ضمن تأکید بر [[آمادگی]] [[جمهوری اسلامی]] برای [[دفاع از اسلام]] و [[ممالک اسلامی]] و استقلال ممالک اسلامی عنوان می‌کند برنامه ما برنامه اسلام است، [[وحدت]] کلمه مسلمین است، [[اتحاد]] ممالک اسلامی است...<ref>صحیفه نور، ج۱۸، ص۲۲۱.</ref> ایشان حتی در تعریف خود از [[کشور ایران]] را تنها کشور و در حوزه [[منافع ملی]] نمی‌داند و همه ممالک اسلامی را بخشی از منافع ملی و [[استقلال کشور]] می‌داند و به مسلمانان توصیه می‌کند که همه به [[امت اسلامی]] با این نگاه بنگرند<ref>صحیفه نور، ج۱، ص۸۴.</ref>. بر همین مبنا [[سیاست خارجی]] جمهوری اسلامی بر اساس [[حفظ]] [[آزادی]]، استقلال و [[حفظ مصالح]] و [[منافع]] اسلام و مسلمین صورت‌بندی می‌شود<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۴۹.</ref>. [[امام]] در پاسخ خبرنگاری که از ایشان سؤال کرده بود که سیاست خارجی جمهوری اسلامی، به ویژه در رابطه با [[ابرقدرت‌ها]]، چه خواهد بود؟ مقوله رابطه با [[بیگانگان]] و به‌خصوص با ابرقدرت‌ها را به بعد از حصول استقلال [[واقعی]] موکول نمود<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۸۹.</ref>. در نهایت می‌توان گفت که استمرار استقلال سیاسی، [[اجتماعی]]، [[اقتصادی]] و [[امنیت]] کشور تا حدود زیادی وابسته به [[قوای نظامی]] و انتظامی یک [[کشور]] نیز بوده و همواره نیروهای مسلح از ارکان [[استقلال کشور]] بوده‌اند.<ref>[[سید مرتضی نبوی|نبوی]] و [[صالح اسکندری|اسکندری]]، [[استقلال اسلامی ۱ - نبوی و اسکندری (مقاله)| مقاله «استقلال اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۷۶۳.</ref>
[[دفاع از کیان اسلام]] و [[مسلمانان]] یکی دیگر از اصول در استقلال سیاسی از منظر امام خمینی است. ایشان ضمن تأکید بر [[آمادگی]] [[جمهوری اسلامی]] برای [[دفاع از اسلام]] و [[ممالک اسلامی]] و استقلال ممالک اسلامی عنوان می‌کند برنامه ما برنامه اسلام است، [[وحدت]] کلمه مسلمین است، [[اتحاد]] ممالک اسلامی است...<ref>صحیفه نور، ج۱۸، ص۲۲۱.</ref> ایشان حتی در تعریف خود از [[کشور ایران]] را تنها کشور و در حوزه [[منافع ملی]] نمی‌داند و همه ممالک اسلامی را بخشی از منافع ملی و [[استقلال کشور]] می‌داند و به مسلمانان توصیه می‌کند که همه به [[امت اسلامی]] با این نگاه بنگرند<ref>صحیفه نور، ج۱، ص۸۴.</ref>. بر همین مبنا [[سیاست خارجی]] جمهوری اسلامی بر اساس [[حفظ]] [[آزادی]]، استقلال و [[حفظ مصالح]] و [[منافع]] اسلام و مسلمین صورت‌بندی می‌شود<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۴۹.</ref>. [[امام]] در پاسخ خبرنگاری که از ایشان سؤال کرده بود که سیاست خارجی جمهوری اسلامی، به ویژه در رابطه با [[ابرقدرت‌ها]]، چه خواهد بود؟ مقوله رابطه با [[بیگانگان]] و به‌خصوص با ابرقدرت‌ها را به بعد از حصول استقلال [[واقعی]] موکول نمود<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۸۹.</ref>. در نهایت می‌توان گفت که استمرار استقلال سیاسی، [[اجتماعی]]، [[اقتصادی]] و [[امنیت]] کشور تا حدود زیادی وابسته به [[قوای نظامی]] و انتظامی یک [[کشور]] نیز بوده و همواره نیروهای مسلح از ارکان [[استقلال کشور]] بوده‌اند.<ref>[[سید مرتضی نبوی|نبوی]] و [[صالح اسکندری|اسکندری]]، [[استقلال اسلامی ۱ - نبوی و اسکندری (مقاله)| مقاله «استقلال اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۷۶۳.</ref>
==استقلال سیاسی==
استقلال سیاسی یکی از شاخص‌های اصلی و از مقدمات کسب [[استقلال ملی]] است. اینکه [[مقامات]] [[سیاسی]] برای تصمیم‌گیری‌های اساسی [[منتظر]] اشاره سفرای کشورهای خارجی باشند اوج [[ذلت]] یک [[کشور]] است. پیش از [[پیروزی انقلاب اسلامی ایران]]، قدرت‌های بین‌المللی حتی این [[حق]] را برای خود به رسمیت می‌شناختند که در [[عزل و نصب]] [[وزرا]] دخالت کنند و یا اینکه تعیین [[تکلیف]] کنند [[ایران]] در کدام [[معاهده]] بین‌المللی داخل شود و یا از آن عبور کند و یا نفت را به کدام کشور بفروشند و یا از کدام کشور [[پول]] کمتری بگیرند و... بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، [[نعمت]] استقلال سیاسی به دست آمد و دست [[اجانب]] از کشور کوتاه شد. امروز هیچ قدرتی در [[دنیا]] نمی‌تواند ادعا کند که بر [[نظام سیاسی]] ایران [[حاکم]] است و اشاره، نهیب یا [[تهدید]] آن [[قدرت]] می‌تواند اثری بر روی تصمیم‌گیری‌های [[مسئولان]] سیاسی ایران بگذارد<ref>پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، ۲۹/۳/۱۳۸۵.</ref>. استقلال سیاسی پس از [[انقلاب]] محصول مجاهدت‌های [[ملت ایران]] در دو [[قرن]] گذشته در برابر [[استعمار]] [[غربی]] و [[استبداد]] [[سرسپرده]] به اجانب است. فقدان استقلال سیاسی دیکتاتورهای [[مستبد]] لطمات فراوانی را به پیکره [[جامعه ایران]] در یکی دو قرن گذشته وارد کرده است. تبارشناسی [[تاریخی]] استبداد در جامعه ایران و یک مداقه کلی در خصوص حوادث ۱۵ ساله بین سال‌های ۱۲۸۵ تا ۱۲۹۹ [[هجری شمسی]] در ایران نشان می‌دهد که همواره یک پیوند جدی بین استبداد داخلی و استعمار و [[سلطه]] خارجی وجود داشته است. در واقع همواره [[حمایت]] استعمار خارجی اعم از (روس، [[انگلیس]] [[آمریکا]] و...) از جریان مسلط داخلی موجد یک [[دیکتاتوری]] بی‌چون و چرا در کشور شده است. استبداد[[ محمد]] علی شاه با حمایت روس‌ها و دیکتاتوری [[رضاخان]] با [[پشتیبانی]] انگلیس قوام یافت. [[مردم]] استبداد را با [[مشروطه]] تحدید کردند؛ اما استعمار ۱۵ سال بعد با ایجاد [[انحراف]] در مسیر [[انقلاب مشروطه]] دیکتاتوری را در قامت یک قزاق بی‌سواد بازتولید کرد و [[ایران]] را وارد دوران خفقانی سیاه کرد که [[استقلال کشور]] را به باد داد. بسیاری از [[علما]] و [[روحانیون]]، [[روشنفکران]]، روزنامه نگاران، [[آزادی‌خواهان]] و مشروطه‌خواهان در دوران [[استبداد]] وابسته رضاخانی دستگیر، [[تبعید]] و [[ترور]] شدند. ۴۵ سال بعد از [[مشروطه]] در جریان [[نهضت]] [[ضد استعماری]] و استقلال‌طلبانه ملی شدن [[صنعت]] نفت بار دیگر استبداد و [[استعمار]] به هم گره خوردند و کودتایی تمام عیار علیه [[نهضت اسلامی]] - مردمی ملی شدن صنعت نفت انجام دادند که تمام دستاوردهای [[مجاهدت]] [[ملت]] را پایمال و چکمه کوب کودتا گران نمودند. [[استعمارگران]] نهضت ملی نفت را ربودند و آن را در [[شام]] آخر کنسرسیوم نفتی به حراج گذاشتند. اما درست ۲۵ سال بعد از کودتای آمریکایی سال ۱۳۳۲ انقلابی [[عظیم]] و بی‌نظیر در ایران رخ داد که نه تنها از مسیر خود [[منحرف]] نشد بلکه به چالشی عظیم در برابر [[نظام سلطه]] تبدیل شد<ref>پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، ۱۴/۳/۱۳۹۱.</ref>.
البته خطر بازگشت استبداد و [[سلطه بیگانگان]] همواره استقلال کشور را [[تهدید]] می‌کند و ملت با [[بصیرت]] ایران باید سال‌های متوالی [[مراقبت]] کند تا [[فرهنگ]] عمیق و انیق [[مردم‌سالاری دینی]] به یک ایستار ماندگار تبدیل شود. در همین راستا [[حضرت آیت‌الله خامنه‌ای]] در عرصه [[فعالیت‌های سیاسی]] داخلی [[التزام]] به صیانت از استقلال سیاسی را یکی از اصولی می‌دانند که تمام فعالان [[سیاسی]] برای حضور در عرصه‌های مختلف [[کشور]] باید از آن برخوردار باشند. از منظر ایشان آن حرکتی، آن جریانی، آن شعاری و آن برنامه‌ریزی‌ای که در آن استقلال کشور و ملت دیده نشود، اصول گرایانه نیست و همه باید به استقلال کشور به عنوان یکی از مبانی اصولی [[نظام]] [[وفادار]] باشند<ref>پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، ۲۹/۳/۱۳۸۵.</ref>.
بر این اساس اگر برایند جریانات و روند تحولات مقوم استقلال کشور نباشد می‌تواند مقدمات [[وابستگی]] کشور را فراهم کند. به عنوان نمونه اگر روندها، [[جریان‌ها]] و یا [[کارگزاران]] سیاسی [[باورمندی]] عمیقی به مقوله [[نفی سلطه]] و جلوگیری از [[نفوذ]] و دخالت قدرت‌های [[غربی]] در امور داخلی [[کشور]] نداشته باشند عملاً برخلاف جریان شعارهای [[استقلال]] طلبانه [[ملت ایران]] حرکت کرده‌اند. این عدم [[اعتقاد]] اگر ریشه‌دار باشد و زمینه دست دراز کردن یک [[جریان سیاسی]] را مقابل [[بیگانگان]] فراهم کند به طور مستقیم به [[امنیت]] کشور لطمه می‌زند.
به عنوان نمونه [[حضرت آیت‌الله خامنه‌ای]] در ۱۴ خرداد ۱۳۸۸ در واکنش به یکی از نامزدهای انتخاباتی که در جریان [[مناظرات]] مدعی شده بود سیاست‌های [[ضد]] [[سلطه]] [[دولت]] نهم موجب [[خوار]] شدن ملت ایران در [[افکار عمومی]] بین‌المللی شده است تاکید کردند: «من قبول نمی‌کنم حرف آن کسانی را که [[تصور]] می‌کنند [[ملت]] ما به خاطر [[پایبندی]] به مبانی و اصول خود در [[دنیا]] خوار شده است، از چشم افتاده است؛ ابداً. ما [[دشمن]] داریم. [[دشمنان]] ما یک [[جبهه]] متحدی هستند..».. ایشان همچنین در این [[مراسم]] افزودند: «[[عزت ملی]] در [[مدیریت]] کشور به این معناست که یک دولت، یک [[نظام]]، به ملت خود متکی باشد، به [[مردم]] متکی باشد».
به این ترتیب اگر جریانی به مؤلفه اصیل [[استقلال ملی]] [[باور]] نداشته باشد یا اینکه {{متن قرآن|نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ}}<ref>«به برخی ایمان داریم و برخی دیگر را انکار می‌کنیم» سوره نساء، آیه ۱۵۰.</ref> باشد می‌تواند در هنگام [[انتخابات]] برای کشور یک چالش [[امنیتی]] درست کند. اگر یک کنش‌گر [[سیاسی]] برای [[کارآمدی]]، [[پیشرفت]] و [[تحقق عدالت]] در کشور برنامه نداشته باشد و یا به دلیل عدم [[تدبیر]] باعث [[حیف و میل بیت المال]] گردد، عملاً برخلاف مؤلفه‌های اثباتی استقلال در کشور عمل کرده است. اگر جریانی [[ضرورت]] [[دفاع از مظلومان]] [[جهان]] را فراموش کند و مثل حوادث [[فتنه]] ۸۸ در [[روز]] [[قدس]] [[شعار]] «نه غزه، نه لبنان» سر دهد این جریان نیز هم بر خلاف [[منافع ملی]] و هم بر خلاف [[استقلال کشور]] قدم برداشته است.<ref>[[سید مرتضی نبوی|نبوی]] و [[صالح اسکندری|اسکندری]]، [[استقلال اسلامی ۲ - نبوی و اسکندری (مقاله)|مقاله «استقلال اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲]] ص ۱۰۸۳.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
* [[استقلال]]
* [[استقلال]]
* [[استقلال علمی]]
* [[استقلال فکری]]
* [[استقلال فکری]]
* [[استقلال سیاسی]]
* [[استقلال سیاسی]]
خط ۲۰: خط ۲۹:
* [[استقلال قضایی]]
* [[استقلال قضایی]]
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}
==استقلال سیاسی==
استقلال سیاسی یکی از شاخص‌های اصلی و از مقدمات کسب [[استقلال ملی]] است. اینکه [[مقامات]] [[سیاسی]] برای تصمیم‌گیری‌های اساسی [[منتظر]] اشاره سفرای کشورهای خارجی باشند اوج [[ذلت]] یک [[کشور]] است. پیش از [[پیروزی انقلاب اسلامی ایران]]، قدرت‌های بین‌المللی حتی این [[حق]] را برای خود به رسمیت می‌شناختند که در [[عزل و نصب]] [[وزرا]] دخالت کنند و یا اینکه تعیین [[تکلیف]] کنند [[ایران]] در کدام [[معاهده]] بین‌المللی داخل شود و یا از آن عبور کند و یا نفت را به کدام کشور بفروشند و یا از کدام کشور [[پول]] کمتری بگیرند و... بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، [[نعمت]] استقلال سیاسی به دست آمد و دست [[اجانب]] از کشور کوتاه شد. امروز هیچ قدرتی در [[دنیا]] نمی‌تواند ادعا کند که بر [[نظام سیاسی]] ایران [[حاکم]] است و اشاره، نهیب یا [[تهدید]] آن [[قدرت]] می‌تواند اثری بر روی تصمیم‌گیری‌های [[مسئولان]] سیاسی ایران بگذارد<ref>پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، ۲۹/۳/۱۳۸۵.</ref>. استقلال سیاسی پس از [[انقلاب]] محصول مجاهدت‌های [[ملت ایران]] در دو [[قرن]] گذشته در برابر [[استعمار]] [[غربی]] و [[استبداد]] [[سرسپرده]] به اجانب است. فقدان استقلال سیاسی دیکتاتورهای [[مستبد]] لطمات فراوانی را به پیکره [[جامعه ایران]] در یکی دو قرن گذشته وارد کرده است. تبارشناسی [[تاریخی]] استبداد در جامعه ایران و یک مداقه کلی در خصوص حوادث ۱۵ ساله بین سال‌های ۱۲۸۵ تا ۱۲۹۹ [[هجری شمسی]] در ایران نشان می‌دهد که همواره یک پیوند جدی بین استبداد داخلی و استعمار و [[سلطه]] خارجی وجود داشته است. در واقع همواره [[حمایت]] استعمار خارجی اعم از (روس، [[انگلیس]] [[آمریکا]] و...) از جریان مسلط داخلی موجد یک [[دیکتاتوری]] بی‌چون و چرا در کشور شده است. استبداد[[ محمد]] علی شاه با حمایت روس‌ها و دیکتاتوری [[رضاخان]] با [[پشتیبانی]] انگلیس قوام یافت. [[مردم]] استبداد را با [[مشروطه]] تحدید کردند؛ اما استعمار ۱۵ سال بعد با ایجاد [[انحراف]] در مسیر [[انقلاب مشروطه]] دیکتاتوری را در قامت یک قزاق بی‌سواد بازتولید کرد و [[ایران]] را وارد دوران خفقانی سیاه کرد که [[استقلال کشور]] را به باد داد. بسیاری از [[علما]] و [[روحانیون]]، [[روشنفکران]]، روزنامه نگاران، [[آزادی‌خواهان]] و مشروطه‌خواهان در دوران [[استبداد]] وابسته رضاخانی دستگیر، [[تبعید]] و [[ترور]] شدند. ۴۵ سال بعد از [[مشروطه]] در جریان [[نهضت]] [[ضد استعماری]] و استقلال‌طلبانه ملی شدن [[صنعت]] نفت بار دیگر استبداد و [[استعمار]] به هم گره خوردند و کودتایی تمام عیار علیه [[نهضت اسلامی]] - مردمی ملی شدن صنعت نفت انجام دادند که تمام دستاوردهای [[مجاهدت]] [[ملت]] را پایمال و چکمه کوب کودتا گران نمودند. [[استعمارگران]] نهضت ملی نفت را ربودند و آن را در [[شام]] آخر کنسرسیوم نفتی به حراج گذاشتند. اما درست ۲۵ سال بعد از کودتای آمریکایی سال ۱۳۳۲ انقلابی [[عظیم]] و بی‌نظیر در ایران رخ داد که نه تنها از مسیر خود [[منحرف]] نشد بلکه به چالشی عظیم در برابر [[نظام سلطه]] تبدیل شد<ref>پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، ۱۴/۳/۱۳۹۱.</ref>.
البته خطر بازگشت استبداد و [[سلطه بیگانگان]] همواره استقلال کشور را [[تهدید]] می‌کند و ملت با [[بصیرت]] ایران باید سال‌های متوالی [[مراقبت]] کند تا [[فرهنگ]] عمیق و انیق [[مردم‌سالاری دینی]] به یک ایستار ماندگار تبدیل شود. در همین راستا [[حضرت آیت‌الله خامنه‌ای]] در عرصه [[فعالیت‌های سیاسی]] داخلی [[التزام]] به صیانت از استقلال سیاسی را یکی از اصولی می‌دانند که تمام فعالان [[سیاسی]] برای حضور در عرصه‌های مختلف [[کشور]] باید از آن برخوردار باشند. از منظر ایشان آن حرکتی، آن جریانی، آن شعاری و آن برنامه‌ریزی‌ای که در آن استقلال کشور و ملت دیده نشود، اصول گرایانه نیست و همه باید به استقلال کشور به عنوان یکی از مبانی اصولی [[نظام]] [[وفادار]] باشند<ref>پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، ۲۹/۳/۱۳۸۵.</ref>.
بر این اساس اگر برایند جریانات و روند تحولات مقوم استقلال کشور نباشد می‌تواند مقدمات [[وابستگی]] کشور را فراهم کند. به عنوان نمونه اگر روندها، [[جریان‌ها]] و یا [[کارگزاران]] سیاسی [[باورمندی]] عمیقی به مقوله [[نفی سلطه]] و جلوگیری از [[نفوذ]] و دخالت قدرت‌های [[غربی]] در امور داخلی [[کشور]] نداشته باشند عملاً برخلاف جریان شعارهای [[استقلال]] طلبانه [[ملت ایران]] حرکت کرده‌اند. این عدم [[اعتقاد]] اگر ریشه‌دار باشد و زمینه دست دراز کردن یک [[جریان سیاسی]] را مقابل [[بیگانگان]] فراهم کند به طور مستقیم به [[امنیت]] کشور لطمه می‌زند.
به عنوان نمونه [[حضرت آیت‌الله خامنه‌ای]] در ۱۴ خرداد ۱۳۸۸ در واکنش به یکی از نامزدهای انتخاباتی که در جریان [[مناظرات]] مدعی شده بود سیاست‌های [[ضد]] [[سلطه]] [[دولت]] نهم موجب [[خوار]] شدن ملت ایران در [[افکار عمومی]] بین‌المللی شده است تاکید کردند: «من قبول نمی‌کنم حرف آن کسانی را که [[تصور]] می‌کنند [[ملت]] ما به خاطر [[پایبندی]] به مبانی و اصول خود در [[دنیا]] خوار شده است، از چشم افتاده است؛ ابداً. ما [[دشمن]] داریم. [[دشمنان]] ما یک [[جبهه]] متحدی هستند..».. ایشان همچنین در این [[مراسم]] افزودند: «[[عزت ملی]] در [[مدیریت]] کشور به این معناست که یک دولت، یک [[نظام]]، به ملت خود متکی باشد، به [[مردم]] متکی باشد».
به این ترتیب اگر جریانی به مؤلفه اصیل [[استقلال ملی]] [[باور]] نداشته باشد یا اینکه {{متن قرآن|نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ}}<ref>«به برخی ایمان داریم و برخی دیگر را انکار می‌کنیم» سوره نساء، آیه ۱۵۰.</ref> باشد می‌تواند در هنگام [[انتخابات]] برای کشور یک چالش [[امنیتی]] درست کند. اگر یک کنش‌گر [[سیاسی]] برای [[کارآمدی]]، [[پیشرفت]] و [[تحقق عدالت]] در کشور برنامه نداشته باشد و یا به دلیل عدم [[تدبیر]] باعث [[حیف و میل بیت المال]] گردد، عملاً برخلاف مؤلفه‌های اثباتی استقلال در کشور عمل کرده است. اگر جریانی [[ضرورت]] [[دفاع از مظلومان]] [[جهان]] را فراموش کند و مثل حوادث [[فتنه]] ۸۸ در [[روز]] [[قدس]] [[شعار]] «نه غزه، نه لبنان» سر دهد این جریان نیز هم بر خلاف [[منافع ملی]] و هم بر خلاف [[استقلال کشور]] قدم برداشته است.<ref>[[سید مرتضی نبوی|نبوی]] و [[صالح اسکندری|اسکندری]]، [[استقلال اسلامی ۲ - نبوی و اسکندری (مقاله)|مقاله «استقلال اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲]] ص ۱۰۸۳.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۳۹: خط ۴۰:


[[رده:استقلال]]
[[رده:استقلال]]
[[رده:مدخل‌های در انتظار تلخیص]]
۱۳۰٬۴۰۱

ویرایش