پیراهن امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

گروهی برای رسیدن به [[آرامش]]، عافیت و [[عیش و نوش]] [[دنیا]]، مرتباً آرزوی [[ظهور]] [[حضرت]] را می‌نمایند، اما غافل از این که قبل از رسیدن به دوران طلایی [[پس از ظهور]]، یک پاک‌سازی و [[امتحان]] بسیار [[سختی]] در پیش خواهد بود. در ابتدا [[حضرت]] به [[جنگ]] با [[کافران]] و [[مشرکان]] خواهد پرداخت و پس از لشکرکشی‌های فراوان و جانبازی‌های بسیار، [[جهان]] یکسره از لوث [[کفار]] خالی خواهد شد و آن روز روزی است که فقط «[[الله]]» در [[دنیا]] [[پرستش]] خواهد شد، و [[زمین]] برکت‌های خویش را به [[ظهور]] خواهد رساند و جایی از [[زمین]] نخواهد بود مگر این که [[عدالت]]، [[امنیت]]، [[برکت]] و [[نعمت]] در آن گسترش می‌یابد<ref>ر. ک: آخرالزمان پس از ظهور.</ref>.  

[[رسول خدا]] {{صل}} درباره [[حضرت مهدی]] {{ع}} فرمود: [[مهدی]] مردی از [[فرزندان]] من است مانند مردان [[بنی‌اسرائیل]] ([[قوی]] و نیرومند و زیباروی) خواهد بود، دو عبای قطرانی<ref>«قطوان» محله‌ای در کوفه است که عبای بافته شده در آن معروف است.</ref> در بردارد، صورتش چون [[ستاره درخشان]] تلألو دارد. بر گونه راستش خال سیاهی است و در [[هنگام قیام]] در هیئت مردی [[چهل]] ساله ظاهر خواهد شد<ref>کشف الغمه، ج ۲، ص ۴۸۷.</ref>.  

[[امام صادق]] {{ع}} به [[یعقوب]] بن [[شعیب]] فرمود: آیا می‌خواهی پیراهنی که [[حضرت قائم]] {{ع}} به [[هنگام ظهور]] به تن می‌کنم به تو نشان بدهم؟ [[یعقوب]] گفت: آری. سپس [[حضرت]] صندوقچه‌ای را خواست و آن را باز کرد و از میان آن پیراهنی کرباس بیرون آورد و آن را گشود و در گوشه آستین چپش لکه‌ای [[خون]] بود. [[امام]] {{ع}} فرمود: این [[پیراهن رسول خدا]] {{صل}} است که (در [[جنگ احد]] پوشیده بود و) دندان‌های پیشین او را شکستند. [[حضرت قائم]] {{ع}} در [[زمان ظهور]] خود این پیراهن را به بر خواهد کرد. [[یعقوب]] گوید: من آن [[خون]] را بوسیدم و بر صورت خود نهادم، سپس [[امام صادق]] {{ع}} آن پیراهن را پیچید و برد<ref>بحارالأنوار: ج ۵۲، ص ۳۵۵.</ref>.