حجاب در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[آیه]] دیگر درباره [[ضرورت]] [[حجاب]] که مورد استناد [[فقیهان]] [[اسلام]] قرار گرفته<ref>جوادی آملی، عبدالله، الصلاة، ص۵۱؛ سید سابق، فقه السنة، ج۲، ص۲۱۰.</ref> آمده است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ}}<ref>«ای پیامبر! به همسرانت و دخترانت و زنان مؤمن بگو چادرها یشان را بر خویش نیک بپوشند؛ این (کار) برای اینکه (به پاکدامنی) شناخته شوند و آزار نبینند نزدیک‌تر است و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره احزاب، آیه ۵۹.</ref> ([[احزاب]]، ۵۹). - «جَلَابیب» جمع «جِلْبَاب»<ref>طریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۸۴.</ref>، به معنی پیراهن است و برخی آن را شبیه مقنعه و پوشاننده سر و سینه دانسته‌اند<ref>ابن اثیر، مبارک بن محمد، النهایة فی غریب الحدیث و الاثر، ج۱، ص۲۸۳.</ref>. برخی از [[مفسران]]، «یُدنِین» را نزدیک نمودن جلباب به [[بدن]] توسط [[زن]] و [[آزاد]] نگذاشتن آن دانسته‌اند<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۲۸.</ref>.

در روایتی از [[امام باقر]]{{ع}}، [[وجوب]] [[پوشش]] مقنعه برای دختر، از اولین [[عادت]] ماهانه، یعنی زمان [[بلوغ]] تعیین شده است<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۵، ص۵۳۲؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۲۲۸.</ref>. همچنین گفته‌اند از زمانی که دختر بالغ می‌شود، پوشش موی او [[واجب]] است<ref>ر.ک: حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۲۲۸.</ref>. درباره حجاب [[حضرت زهرا]]{{س}} گفته‌اند که آن حضرت{{س}} در حالی که مقنعه را محکم به سر بسته و خود را در جامه‌ای فراگیر پیچیده بود، در جمع زنان [[بنی هاشم]]، چنان که [[جامه]] بلندش پاها را می‌پوشاند، با [[ابهت]]، [[حیا]] و [[متانت]] قدم برمی‌داشت و برای همگان، [[راه رفتن پیامبر]] [[اکرم]]{{صل}} را تداعی می‌نمود<ref>طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۳۲.</ref>.<ref>[[محمد ابراهیم شمس ناتری|شمس ناتری، محمد ابراهیم]]، [[پوشش زن - شمس ناتری و هوشمند (مقاله)|مقاله «پوشش زن»]]، [[دانشنامه فاطمی ج۴ (کتاب)|دانشنامه فاطمی ج۴]] ص ۲۹۶.</ref>

== منابع ==