لال: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

#{{متن قرآن|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.

#{{متن قرآن|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.

#{{متن قرآن|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«و دروغ انگاران آیات ما، کران و لالانی در تاریکی‌هایند؛ هر کس را خداوند بخواهد، در بیراهی وا می‌نهد و هر کس را بخواهد، بر راهی راست می‌دارد» سوره انعام، آیه ۳۹.</ref>.

#{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ * وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ * إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبر او فرمان برید و در حالی که سخن او را می‌شنوید از او رو مگردانید * و چون کسانی نباشید که گفتند: شنیدیم با آنکه نمی‌شنیدند * بدترین جنبندگان نزد خداوند ناشنوایانی گنگند که خرد نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۲۰-۲۲.</ref>.

== نکات ==

در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:

# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛

== منابع ==

{{پانویس}}