عیسی بن مریم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

لفظ عیسی از اصل [[عبری]] گرفته شده و ریشه آن «یشوع» به معنی [[نجات دهنده]] است و با نام‌های [[یوشع]] و [[الیسع]] [[قرابت]] دارد. در [[اقرب]] الموارد گوید: عیسی لفظی است [[عبرانی]] یا [[سریانی]] و به قولی مقلوب یسوع است<ref>قاموس قرآن، ج۵، ص۸۲.</ref>.

[[قصه]] [[تولد عیسی]] به شکلی که در [[قرآن]] آمده است در [[اناجیل چهارگانه]] موجود نیست. میان قصه [[قرآنی]] با داستان‌های منقول در این کتاب‌ها اختلافاتی مشهود است<ref>اعلام قرآن، ص۴۶۷.</ref>. [[عیسی]] در سن سی سالگی [[نبوت]] اظهار کرد و به موجب [[نص قرآن]]، از [[روح القدس]] [[تأیید]] یافته و کتاب [[حکمت]] و [[تورات]] و [[انجیل]] به [[فرزندان اسرائیل]] آموخته{{متن قرآن|وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ}}<ref> «و به او کتاب و حکمت و تورات و انجیل می‌آموزد» سوره آل عمران، آیه ۴۸.</ref> و از [[گِل]] پرنده می‌ساخته و آنها را به [[اذن خداوند]] زنده می‌کرده و نابینایان را [[شفا]] میب‌خشیده است. [[مردم]] را از آنچه می‌خورده‌اند یا در [[خانه]] خویش می‌اندوخته‌اند [[آگاه]] می‌ساخت و مُردگان را به [[فرمان]] [[حق]] زنده می‌کرده است {{متن قرآن|وَرَسُولًا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} <ref>«و به پیامبری به سوی بنی اسرائیل (می‌فرستد، تا بگوید) که من برای شما نشانه‌ای از پروردگارتان آورده‌ام؛ من برای شما از گل، (اندامواره‌ای) به گونه پرنده می‌سازم و در آن می‌دمم، به اذن خداوند پرنده‌ای خواهد شد و به اذن خداوند نابینای مادرزاد و پیس را شفا خواهم داد و به اذن خداوند مردگان را زنده خواهم کرد و شما را از آنچه می‌خورید یا در خانه می‌انبارید آگاه خواهم ساخت، این نشانه‌ای برای شماست اگر مؤمن باشید» سوره آل عمران، آیه ۴۹.</ref>.

عیسی تورات را [[تصدیق]] کرد و بعضی از [[محرمات]] [[یهود]] را [[حلال]] ساخت {{متن قرآن|وَمُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَلِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ}} <ref>«و تورات پیش از خود را راست می‌شمارم، و (آمده‌ام) تا برخی از چیزهایی را که بر شما حرام شده است حلال گردانم و نشانه‌ای از پروردگارتان برای شما آورده‌ام پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید!» سوره آل عمران، آیه ۵۰.</ref>. چون [[عیسی]] دریافت که به او [[ایمان]] نمی‌آورند. گفت: چه کسانی در [[راه خدا]] [[یار]] و مددکار من خواهند بود؟

مطابق [[روایات]]، عیسی و جمعی از [[حواریون]] به بیابانی رسیدند که آنجا هیچ خوردنی نبود، همراهان از عیسی خواستند تا [[دعا]] کند که خوانی از [[آسمان]] فرود آید. عیسی دعا کرد و خوانی از آسمان فرود آمد با طعام‌های گوناگون، ولی [[منکران]] گفتند: این جادویی بود و خدا آنها را [[مسخ]] کرد این [[روایت]] را [[مفسران]] در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاء قَالَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاء تَكُونُ لَنَا عِيداً لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لاَّ أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ}}<ref>«و یاد کن که به حواریان وحی کردم که به من و فرستاده‌ام ایمان آورید گفتند: (خداوندا) ایمان آوردیم و گواه باش که ما گردن نهاده‌ایم. هنگامی که حواریان گفتند: ای عیسی پسر مریم! آیا پروردگار تو یارایی دارد که برای ما از آسمان خوانی فرو فرستد؟ (عیسی) گفت: اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید. گفتند: بر آنیم تا از آن بخوریم و دل‌هایمان اطمینان یابد و بدانیم که تو، به ما راست گفته‌ای و بر آن از گواهان باشیم. عیسی پسر مریم گفت: خداوندا! ای پروردگار ما! خوانی از آسمان بر ما فرو فرست تا برای ما، برای آغاز و انجام ما عیدی و نشانه‌ای از سوی تو باشد و به ما روزی ده و تو بهترین روزی دهندگانی. خداوند فرمود: من آن را برای شما فرو خواهم فرستاد پس از آن هر کس از شما کفر ورزد من او را چنان عذابی سخت کنم که هیچ‌یک از جهانیان را آن چنان عذاب نکنم» سوره مائده، آیه ۱۱۱-۱۱۵.</ref> نقل کرده‌اند<ref>جامع البیان، ج۲، ص۴۳۲؛ کشف الاسرار، ج۳، ص۲۶۵.</ref>.