تعلیم و تربیت در معارف و سیره علوی: تفاوت میان نسخهها
←منابع
(←مقدمه) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
عملکرد خود را نیز در این باره چنین توصیف مینماید: | عملکرد خود را نیز در این باره چنین توصیف مینماید: | ||
آیا [[حکم]] [[قرآن]] را میان شما جاری نداشتم و... ؟ [[رایت]] ایمان را میان شما پابرجا کردم و مرزهای [[حلال و حرام]] را برایتان جدا... و با گفتار و [[کردار]] خویش معروف را میان شما گستردم و با [[خوی]] خود شما را نشان دادم که [[اخلاق]] گزیده چیست...<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۷ و ۱۸۲.</ref>.<ref>[[محمد تقی حکیم آبادی گیلک|حکیم آبادی گیلک، محمد تقی]]، [[دولت و سیاستهای اقتصادی (مقاله)| مقاله «دولت و سیاستهای اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۳۲۴.</ref> | آیا [[حکم]] [[قرآن]] را میان شما جاری نداشتم و... ؟ [[رایت]] ایمان را میان شما پابرجا کردم و مرزهای [[حلال و حرام]] را برایتان جدا... و با گفتار و [[کردار]] خویش معروف را میان شما گستردم و با [[خوی]] خود شما را نشان دادم که [[اخلاق]] گزیده چیست...<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۷ و ۱۸۲.</ref>.<ref>[[محمد تقی حکیم آبادی گیلک|حکیم آبادی گیلک، محمد تقی]]، [[دولت و سیاستهای اقتصادی (مقاله)| مقاله «دولت و سیاستهای اقتصادی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۳۲۴.</ref> | ||
=== وظیفه حکومت === | |||
* تعلیم و تربیت یا آموزش و پرورش به معنای [[آموختن]] [[دانش]] و پرورش جسم و [[جان]] شاگرد و رساندن او به مرحله [[برتر]] است. [[دین مبین اسلام]] به مسئله آموزش و پرورش توجهی ویژه دارد بهگونهای که اولین سوره [[نزول]] یافته بهطور مشخص مسئله خواندن و قلم را مطرح میکند<ref>نک: سوره علق</ref>. [[امام علی]] {{ع}}، بهعنوان [[حاکم]] [[جامعه اسلامی]]، این مسئله را در سطح کلان پیگیری کرد بهگونهای که در [[نامه]] ۵۳ یکی از اهداف و [[وظایف دولت]] را آموزش و پرورش میداند. [[امام]] در سخنان و نامههای خود درصدد ارائه نظامی هدفمند در رسیدن به این امر برآمدهاند. افزون بر [[نامه ۳۱ نهج البلاغه]] که [[امام]] با [[گفتوگو]] با [[فرزند]] خویش، در واقع تمام افراد [[بشر]] را مخاطب قرار داده و هدفمندانه مبانی، روشها و اصول [[تربیت]] را مطرح کردهاند، بسیاری از حکمتهای [[نهج البلاغه]] نیز بهصورت سفارش و توصیه، بیانگر اصول زندگی و [[اخلاق]] است. [[روش امام]] در [[تربیت]] بهطور کلی بر سه اصل مبانی (مانند حضور اندیشههای توحیدی در شکلگیری [[تربیت]] یا نقشآفرینی عامل [[تقوا]] در [[تربیت]])، مفهومی (مانند مفهوم [[دنیا]] یا مفهوم زمان [[تربیت]]...) و توصیه و سفارش (مانند پرهیز از [[تکبر]]، [[قناعتپیشگی]] و...) شگل گرفته است که براساس آن، اهداف، اصول و روشها [[تبیین]] میشود. در موضوع [[تربیت]] بهطور کلی، محوریت با فرد است، یعنی فرد باید خود را در معرض نسیمهای حیاتبخش [[تربیت]] قرار دهد و از ملکات آن برخوردار شود. از دیگرسو، [[آموزش]] [[دانش]] و [[آگاهی]] به افراد به عنوان وظیفهای بر عهده فرد عالم گذاشته شده است: [[خداوند]]، [[نادان]] را به آموختن موظف نساخت، مگر آنگاه که دانایان را موظف ساخت که نادانان را [[تعلیم]] دهند<ref>{{متن حدیث|مَا أَخَذَ اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْجَهْلِ أَنْ يَتَعَلَّمُوا، حَتَّى أَخَذَ عَلَى أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يُعَلِّمُوا}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۴۷٨.</ref>. بهرهمندی یکایک افراد از [[تربیت]] اسلامی، زمینه برپایی جامعهای اخلاقمدار و ایدهآل را فراهم میآورد<ref>[[سید حسین دینپرور|دینپرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 63.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||