روش‌های تربیتی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

روش (Method) در لغت به معنای قاعده، [[قانون]]، طریقه، [[شیوه]]، اسلوب، سبک و منوال است<ref>علی‌اکبر دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روش.</ref> و ناظر به پیمودن مسیری برای رسیدن به هدفی است. به همین مناسبت، در [[علوم]] نظری، روش به راه یا قاعده‌ای اطلاق می‌شود که برای [[کشف]] [[حقیقت]] به کار می‌رود و در علوم عملی، مانند [[اخلاق]]، [[سیاست]] و [[تعلیم و تربیت]]، به راهی اطلاق می‌شود که برای رسیدن به هدفی عملی اتخاذ می‌شود<ref>گروهی از نویسندگان زیر نظر محمدتقی مصباح، فلسفه تعلیم وتربیت، ص۴۴۵.</ref>.

منظور از [[روش‌های تربیتی]] آن دسته از عملکردها در مورد ایجاد، [[تغییر]] و هدفمندکردن [[بینش]]، نگرش و [[رفتار]] در مورد جنس، جنسیت و به طور کلی مسائل و موارد مربوط به تربیت می‌باشد. روش‌های تربیت با توجه به اهداف به سه حوزه [[شناختی]]، [[عاطفی]] و [[رفتاری]] تقسیم می‌شوند.