روشهای تربیتی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخهها
روشهای تربیتی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳
، ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲←مبالغه در عفو
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
[[کلام]]، آینه مفاهیم و معانی است. این آینه هر چه مصفاتر باشد به همان [[میزان]] بر شفافیت و [[نفوذ]] مفاهیم و معانی خواهد افزود، از این رو لازم است مربی بنگرد که معانی و مفاهیم مورد نظر را در برابر چه آینهای قرار میدهد. کژ و کدر [[سخن گفتن]] در [[حکم]] پایمال ساختن معانی است. چنین نیست که اگر محتوا برجسته باشد، در هر قالبی به چشم آید. مربی نباید در عرضه معانی خویش، هر واژهای را که زودتر از واژههای دیگر به ذهنش دوید، به کارگیرد، بلکه باید در پی آن باشد که تعبیرهای بلند بیافریند. گاه یک تعبیر مناسب، به [[تنهایی]]، به وزن کتابی سخن دارد و اثرش در [[آدمی]] [[پایدار]] و پر دوام است. [[قرآن]] که سخن خداوند است و برای [[تربیت]] انسان نازل شده، این شیوه را در اوج نمایان میسازد. ملاحظه [[آیات قرآن]] آشکار میکند که کلمات و جملات، با [[زیباترین]] هیئت مورد استفاده واقع شده است. به [[باور]] [[رهبر انقلاب]]، [[انسانی]] که مراقب کلام خود نباشد و موعظه حسنه را به کار نگیرد، نمیتواند منشأ تربیت صحیح باشد<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران، ۱۳۷۹.</ref>.<ref>[[مرتضی لطفی|لطفی]] و [[محمد شعبانی|شعبانی]]، [[نظام تربیتی اسلام - لطفی و شعبانی (مقاله)|مقاله «نظام تربیتی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱]] ص ۴۷۴.</ref> | [[کلام]]، آینه مفاهیم و معانی است. این آینه هر چه مصفاتر باشد به همان [[میزان]] بر شفافیت و [[نفوذ]] مفاهیم و معانی خواهد افزود، از این رو لازم است مربی بنگرد که معانی و مفاهیم مورد نظر را در برابر چه آینهای قرار میدهد. کژ و کدر [[سخن گفتن]] در [[حکم]] پایمال ساختن معانی است. چنین نیست که اگر محتوا برجسته باشد، در هر قالبی به چشم آید. مربی نباید در عرضه معانی خویش، هر واژهای را که زودتر از واژههای دیگر به ذهنش دوید، به کارگیرد، بلکه باید در پی آن باشد که تعبیرهای بلند بیافریند. گاه یک تعبیر مناسب، به [[تنهایی]]، به وزن کتابی سخن دارد و اثرش در [[آدمی]] [[پایدار]] و پر دوام است. [[قرآن]] که سخن خداوند است و برای [[تربیت]] انسان نازل شده، این شیوه را در اوج نمایان میسازد. ملاحظه [[آیات قرآن]] آشکار میکند که کلمات و جملات، با [[زیباترین]] هیئت مورد استفاده واقع شده است. به [[باور]] [[رهبر انقلاب]]، [[انسانی]] که مراقب کلام خود نباشد و موعظه حسنه را به کار نگیرد، نمیتواند منشأ تربیت صحیح باشد<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران، ۱۳۷۹.</ref>.<ref>[[مرتضی لطفی|لطفی]] و [[محمد شعبانی|شعبانی]]، [[نظام تربیتی اسلام - لطفی و شعبانی (مقاله)|مقاله «نظام تربیتی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱]] ص ۴۷۴.</ref> | ||
== | ==مبالغه در [[عفو]]== | ||
یکی از روشهای تأثیرگذار که استفاده از آن میتواند مربی را در مسیر تربیت [[یاری]] نماید مبالغه در عفو است. اصل فضل (و [[رحمت]]) مانع آن است که فرد، به محض ارتکاب اولین [[خطا]] مورد [[مؤاخذه]] و [[مجازات]] قرار بگیرد، بلکه به موجب آن لازم است که مربی، ابتدا [[عفو]] کند و حتی در این عفو [[مبالغه]] ورزد. ابتدا کردن به عفو بدین معنی است که مربی خود [[اقدام]] به عفو کند، نه اینکه عفو او در برابر [[اعتذار]] متربّی باشد. طبق این روش، مربی موارد فراوانی از خطاها و لغزشهای متربّی را نادیده میگیرد. [[رهبر انقلاب]] با متذکر شدن اینکه مبالغه در عفو، آموزه [[رسول اکرم]]{{صل}} به [[جامعه بشریت]] است، آن را حتی در شرایط مغلوبیت لازم و اساس [[تربیت الهی]] میداند<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران، ۲۳/۲/۱۳۷۹.</ref>.<ref>[[مرتضی لطفی|لطفی]] و [[محمد شعبانی|شعبانی]]، [[نظام تربیتی اسلام - لطفی و شعبانی (مقاله)|مقاله «نظام تربیتی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱]] ص ۴۷۴.</ref> | یکی از روشهای تأثیرگذار که استفاده از آن میتواند مربی را در مسیر تربیت [[یاری]] نماید مبالغه در عفو است. اصل فضل (و [[رحمت]]) مانع آن است که فرد، به محض ارتکاب اولین [[خطا]] مورد [[مؤاخذه]] و [[مجازات]] قرار بگیرد، بلکه به موجب آن لازم است که مربی، ابتدا [[عفو]] کند و حتی در این عفو [[مبالغه]] ورزد. ابتدا کردن به عفو بدین معنی است که مربی خود [[اقدام]] به عفو کند، نه اینکه عفو او در برابر [[اعتذار]] متربّی باشد. طبق این روش، مربی موارد فراوانی از خطاها و لغزشهای متربّی را نادیده میگیرد. [[رهبر انقلاب]] با متذکر شدن اینکه مبالغه در عفو، آموزه [[رسول اکرم]]{{صل}} به [[جامعه بشریت]] است، آن را حتی در شرایط مغلوبیت لازم و اساس [[تربیت الهی]] میداند<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران، ۲۳/۲/۱۳۷۹.</ref>.<ref>[[مرتضی لطفی|لطفی]] و [[محمد شعبانی|شعبانی]]، [[نظام تربیتی اسلام - لطفی و شعبانی (مقاله)|مقاله «نظام تربیتی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱]] ص ۴۷۴.</ref> | ||