فضیلت زیارت امام جواد: تفاوت میان نسخه‌ها

أَسْأَلُكَ بِمُحَمَّدٍ النَّبِيِّ الْأَوِّابِ الَّذِي أَنْزَلْتَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ وَ نَصَرْتَهُ عَلَى الْأَحْزَابِ وَ هَدَيْتَنَا بِهِ إِلَى دَارِ الْمَآبِ وَ بِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ الْكَرِيمِ النِّصَابِ الْمُتَصَدَّقِ بِخَاتَمِهِ فِي الْمِحْرَابِ وَ بِالْإِمَامِ الْفَاضِلِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الَّذِي سُئِلَ فَوَفَّقْتَهُ لِرَدِّ الْجَوَابِ وَ امْتُحِنَ فَعَضَدْتَهُ بِالتَّوْفِيقِ وَ الصَّوَابِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَطْهَارِ وَ أَنْ تَجْعَلَ مُوَالاتَهُمْ لِي وَ مَحَبَّتَهُمْ عِصْمَةً مِنَ النَّارِ وَ مَحَجَّةً إِلَى دَارِ الْقَرَارِ فَقَدْ تَوَسَّلْتُ بِهِمْ إِلَيْكَ وَ قَدَّمْتُهُمْ أَمَامِي وَ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي وَ تَعْصِمَنِي مِنَ التَّعَرُّضِ لِمَوَاقِفِ سَخَطِكَ وَ تُوَفِّقَنِي لِسُلُوكِ مَحَبَّتِكَ وَ مَرْضَاتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ‌}}؛ خدایا! ای [[خالق]] نورها، و ای اندازه دهنده شب و [[روز]]، و «[[خداوند]] می‌داند آنچه را که هر مادینه در رحم دارد و آنچه را که مدت حملش در رحم‌ها کم و زیاد می‌شود و هر چیز نزد او به مقداری معین است». چون کاری سخت گردد، نزد تو افکنده شود، و چون همه درها بسته شود، درب فضل تو را زنند، و چون نیازها شدت گیرد، به وسعت [[احسان]] تو [[پناه]] آورند، و چون [[امیدها]] از [[خلق]] ببرد، به تو پیوندد، و چون [[نومیدی]] از [[مردم]] حاصل آید، امیدها به تو بسته شود. از تو می‌خواهم به [[حق]] محمد {{صل}} [[نبی]] اواب، همو که کتاب را بر او فرستادی، و بر [[احزاب]] [[دشمن]] یاریش دادی، و ما را به دست او به [[خانه]] [[آخرت]] ره نمودی، و به [[امیرمؤمنان]] [[علی ابن ابی طالب]]، آن گرامی نژاد که در [[محراب]] [[عبادت]] [[انگشتر]] خویش را [[صدقه]] داد، و به [[امام]] [[بخشنده]] [[محمد بن علی]]، همو که از وی [[پرسش]] شد و [[توفیق]] پاسخش دادی، و مورد [[آزمایش]] قرار گرفت و با توفیق و [[درستی]] نیرومندش ساختی، [[درود خدا]] بر او و [[خاندان]] پاکش باد، از تو می‌خواهم که [[دوستی]] مرا نسبت به ایشان موجب نگهداریم از [[آتش دوزخ]] و راهی به سوی خانه همیشگی قرار دهی که من به واسطه آنان دست [[توسل]] به سوی تو دراز نموده و آنان را پیشاپیش خود و خواسته‌هایم قرار داده‌ام، و مرا از افتادن در معرض خشمت نگهداری، و در جهت پویش راه [[محبت]] و [[رضایت]] توفیقم بخشی، ای [[مهربان‌ترین]] مهربانان<ref>مصباح کفعمی، ص۱۸۸؛ مصباح المتهجد، ص۵۱۶؛ بلد الامین، ص۱۴۴؛ مفتاح الفلاح، ص۴۷۳؛ الامان من اخطار الاسفار و الازمان، ص۱۰۱؛ بحار الانوار، ج۸۳، ص۳۵۰.</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)|دانشنامه جوادالائمه]]، ص۱۹۴.</ref>

[[ابوالوفاء شیرازی]] به دست [[حاکم]] منطقه کرمان دستگیر شد و مدتی نه چندان طولانی، با [[غل و زنجیر]] در [[زندان]] به سر برد.

او می‌گوید: با گذشت [[زمان]] متوجه شدم، [[توطئه]] کشتن مرا طرح‌ریزی می‌کنند. نگران شدم که برای [[نجات]] از این توطئه چه کنم. یکی از شب‌ها، با [[تضرع]] و ناله به درگاه [[خداوند]]، به [[امام زین العابدین]] {{ع}} [[متوسل]] شده، [[رهایی]] خویش را [[طلب]] نمودم.