بدون خلاصۀ ویرایش
(←منابع) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = بغی | | موضوع مرتبط = بغی | ||
| عنوان مدخل = بغی | | عنوان مدخل = بغی | ||
| مداخل مرتبط = [[بغی در لغت]] - [[بغی در قرآن]]- [[بغی در فقه سیاسی]] - [[بغی در جامعهشناسی اسلامی]] - [[بغی در معارف و سیره | | مداخل مرتبط = [[بغی در لغت]] - [[بغی در قرآن]] - [[بغی در فقه سیاسی]] - [[بغی در جامعهشناسی اسلامی]] - [[بغی در معارف و سیره علوی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۱۱۲: | خط ۱۱۲: | ||
علاوه بر آیات چنانکه گفته شد شیوه [[سیاسی]] [[امام علی]] {{ع}} به عنوان یک [[رهبر]] و امام [[معصوم]] برای [[مسلمانان]] [[حجت]] است و قابل استناد [[فقهی]] برای استنباط احکام است و آنچنان صریح و تردید زداست که جایی برای طول کلام در اینباره باقی نمیگذارد<ref>[[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|فقه سیاسی اسلام]]، ص ۲۰۶.</ref>. | علاوه بر آیات چنانکه گفته شد شیوه [[سیاسی]] [[امام علی]] {{ع}} به عنوان یک [[رهبر]] و امام [[معصوم]] برای [[مسلمانان]] [[حجت]] است و قابل استناد [[فقهی]] برای استنباط احکام است و آنچنان صریح و تردید زداست که جایی برای طول کلام در اینباره باقی نمیگذارد<ref>[[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|فقه سیاسی اسلام]]، ص ۲۰۶.</ref>. | ||
==باغی== | |||
خروج کننده بر [[امام]] [[معصوم]]{{ع}}. | |||
باغی بر کسی اطلاق میشود که [[بیعت]] خویش را با [[پیشوای معصوم]]{{عم}} شکسته و از [[اطاعت]] وی بیرون رفته باشد<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۲۲؛ ریاض المسائل، ج۷، ص۴۵۶.</ref>. از این عنوان در باب [[جهاد]] بحث شده است. باغی هر چند در [[باطن]] در زمره [[کفّار]] است، اما برحسب ظاهر، [[احکام]] جاری بر [[مسلمانان]] - مانند جواز خوردن ذبیحه ایشان، [[ازدواج]] با آنان، [[حرمت]] [[اموال]] و ناموسشان - بر او نیز جاری است، مگر آنکه [[ناصبی]] باشد<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۳۷ – ۳۳۸.</ref>. | |||
[[جهاد با باغی]] در صورت [[دعوت امام]] معصوم{{عم}} یا [[منصوب]] از سوی ایشان، [[واجب]] و [[سرپیچی]] از آن، [[گناه کبیره]] است. با [[قیام]] به جهاد در حدّ کفایت، [[وجوب]] از دیگران ساقط میشود، مگر آنکه امام{{ع}} فرد یا افراد خاصی را به جهاد فراخواند که در این صورت، بر آنان [[اجابت]]، [[واجب عینی]] خواهد بود<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۲۴ – ۳۲۶.</ref>. فرار از [[جنگ با باغی]] همچون [[فرار از جهاد]] با [[کافر]] و [[مشرک]]، [[حرام]]، بلکه از [[گناهان کبیره]] است. | |||
اگر باغی در حال [[جنگ]] [[اسیر]] شود [[بیعت با امام]]{{ع}} بر او عرضه میشود، در صورت پذیرش، [[آزاد شده]] و در صورت [[استنکاف]]، تا پایان جنگ در بازداشت میماند. پس از خاتمه جنگ اگر [[باغیان]]، [[توبه]] کنند، یا [[سلاح]] خود را بر [[زمین]] نهند، یا فرار کنند در صورتی که هسته مرکزی نداشته باشند، اسیرانشان، [[آزاد]] میشوند اما در صورت فرار باغیان و داشتن هسته مرکزی، در [[زندان]] میمانند یا کشته میشوند. در این صورت کشتن مجروحان و تعقیب فراریان نیز جایز است<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۲۸ – ۳۳۱؛ المبسوط، ج۷، ص۲۷۱؛ تذکره الفقهاء، ج۹، ص۴۲۳.</ref>. | |||
بر کسی که در [[جنگ با اهل بغی]] کشته شود احکام [[شهید]] جاری است بنابراین بدون آنکه [[غسل]] داده یا [[کفن]] شود، پس از [[اقامه نماز]] بر او، با لباسش [[دفن]] میشود<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۲۸.</ref>. | |||
به اسیری گرفتن [[فرزندان]] باغی هرچند پس از خروج وی بر [[امام]]{{ع}} متولد شده باشند و نیز تملک [[همسر]] وی جایز نیست<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۳۴.</ref>. | |||
تملک داراییهای [[باغی]] جز مقداری که در [[جنگ]] به دست [[سپاهیان]] [[حق]] میافتد، جایز نیست. [[غنیمت]] بردن آن مقدار نیز اختلافی است. بنابر قول به غنیمت بودن، [[اموال]] به غنیمت گرفته شده تنها میان [[مجاهدان]] تقسیم میگردد؛ یک سهم به پیاده، دو سهم به کسی که یک اسب با خود آورده و سه سهم به کسی که همراه دو اسب یا بیشتر در جنگ شرکت کرده است داده میشود<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۳۹ – ۳۴۲.</ref> کسی ضامن اموال تلف شده باغی در جنگ نیست<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۴۱.</ref> اما اگر اموال و [[نفوس]] افراد [[جبهه حق]] توسط باغی تلف شود، وی ضامن است<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۴۷.</ref>. | |||
اگر باغی گناهی مرتکب شود که موجب ثبوت حد است، مانند [[زنا]]، در صورت دستیابی به وی، [[حد شرعی]] بر او جاری میشود<ref>جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۴۷.</ref>. | |||
باغی از کسانی شمرده شده است که خوردن و [[نوشیدن]] [[محرمات]]، در حال [[اضطرار]] نیز بر آنان روا نیست<ref>فرهنگ فقه، ج۲، ص۵۱.</ref>. | |||
[[صاحب جواهر]] آنهایی که از [[پرداخت زکات]] خودداری کنند را نیز جزء [[بغاة]] میدانند، البته این گروه اگر اصل [[زکات]] را قبول نداشته باشند، [[مرتد]] هستند، ولی اگر زکات را قبول داشته و از پرداخت آن خودداری کنند، باغی به حساب میآیند نه مرتد و [[اهل]] رَدّه<ref>فقه سیاسی، ج۵، ص۲۴۴.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۹۹.</ref> | |||
== پرسش مستقیم == | == پرسش مستقیم == | ||
| خط ۱۴۱: | خط ۱۵۶: | ||
# [[پرونده: 1100770.jpg|22px]] [[اصغرآقا مهدوی|مهدوی، اصغرآقا]] و [[سید محمد صادق کاظمی|کاظمی، سید محمد صادق]]، [[کلیات فقه سیاسی (کتاب)|'''کلیات فقه سیاسی''']] | # [[پرونده: 1100770.jpg|22px]] [[اصغرآقا مهدوی|مهدوی، اصغرآقا]] و [[سید محمد صادق کاظمی|کاظمی، سید محمد صادق]]، [[کلیات فقه سیاسی (کتاب)|'''کلیات فقه سیاسی''']] | ||
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[سید جواد اورعی|اورعی، سید جواد]]، [[مستند قرآنی بغی در اصطلاح فقهی (مقاله)|'''مستند قرآنی بغی در اصطلاح فقهی''']] | # [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[سید جواد اورعی|اورعی، سید جواد]]، [[مستند قرآنی بغی در اصطلاح فقهی (مقاله)|'''مستند قرآنی بغی در اصطلاح فقهی''']] | ||
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||