برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }}
| | #تغییر_مسیر [[عبدالرحمن بن جزء طائی]] |
| == عبدالرحمن بن جزء طایی، [[کارگزار سجستان]] ==
| |
| [[کارگزار سجستان]] در [[زمان عثمان]] [[عبدالرحمان بن سمره]] بود که [[عبدالله بن عامر]] وی را در [[سال ۳۳ هجری]] اعزام کرد و تا هنگام محاصره [[عثمان]] در آنجا بود وی با صاحب [[زرنج]] [[مصالحه]] کرد<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام (عهد خلفا)، ص۴۱۵؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۰۷.</ref>. بعد از محاصره عثمان وی به [[بصره]] و با [[اموال]] آنجا نزد [[معاویه]] رفت<ref>الإستیعاب، ج۲، ص۸۳۵؛ ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳.</ref>.
| |
| | |
| در [[تاریخ]] سیستان مینویسد: چون علی شنید که وی به سوی معاویه رفته است. عبدالرحمان بن جرو طایی را به سیستان فرستاد و در هنگام [[جنگ صفین]] معاویه عبدالرحمان بن سمره را به سیستان فرستاد و عبدالرحمان طایی به سوی علی رفت<ref>تاریخ سیستان، ص۸۵.</ref>.
| |
| | |
| این سخن درست نیست؛ زیرا وقتی عبدالرحمان بن سمره نزد معاویه رفت با او بود و معاویه وی را همراه با [[عبدالله بن عامر]] در هنگام [[صلح امام حسن]] نزد حضرت فرستاد<ref>الإصابه، ج۲، ص۶۴.</ref>. آنگاه که عبدالله بن عامر از سوی معاویه [[حاکم بصره]] شد، [[ابن عامر]] در سال ۴۲ عبدالرحمان را به [[کارگزاری]] سیستان اعزام کرد<ref>ابن حجر، الإصابه، ج۴، ص۲۶۳؛ تاریخ خلیفة بن خیاط، ص۱۲۵؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۴، ص۹.</ref>.
| |
| | |
| [[ابن اثیر]] در کامل، درباره علت اعزام ابن جرو طایی و سپس [[ربعی بن کأس]] مینویسد: در سال سی و شش پس از پایان [[جنگ جمل]]، [[حسکة بن خطبی]] و [[عمران بن فضیل برجمی]] با عدهای از [[اعراب]] پراکنده، [[فقیر]] و [[راهزن]] [[شورش]] کرده، از [[اطاعت]] علی{{ع}} خارج شدند<ref>خروج حسکه را به عنوان اولین شورش خوارج در دوران حضرت امیر{{ع}} معرفی کردهاند.</ref>.
| |
| | |
| آنها به حرکت خود ادامه دادند تا این که به محل زالک در سیستان رسیدند. [[مردم]] آن [[دیار]]، [[نقض عهد]] [[اسلام]] کرده بودند. [[شورشیان]] بر آنها [[حمله]] کرده و اموال بسیاری به دست آوردند. از آنجا به محل زرنگ رفتند. [[مرزبان]] آن سامان از آنها ترسید و ناگزیر تن به [[صلح]] داد و بدون درگیری با [[مسالمت]] وارد آن محل شدند. [[شاعر]] [[رجز]] سرای آنها گفت:
| |
| {{شعر}}
| |
| {{ب|''بشر سجستان بجوع و حرب''|2=''بابن الفضيل و صعاليك العرب''<ref>صعالیک جمع صعلوک به معنای فقیر و ندار است و به افراد بیسر و پا اطلاق میشود که هیچ آهی در بساط ندارند و در نتیجه به چیزی پایبند نیستند.</ref>}}
| |
| {{ب|''لافضة تغنيهم و لا ذهب''|2=}}
| |
| {{پایان شعر}}
| |
| :[[مردم]] سیستان را به [[گرسنگی]] و [[سختی]] و به آمدن فرزند [[فضیل]] و [[راهزنان]] [[عرب]] خبر ده. آنان افرادی هستند که نه [[نقره]] و نه طلا، آنها را [[بینیاز]] نمیکند.
| |
| | |
| علی{{ع}} برای [[سرکوب]] آنها عبدالرحمان بن جزء (جزو) طائی را فرستاد که حسکه در درگیری، او را کشت. علی{{ع}} به [[عبدالله بن عباس]]، [[امیر]] [[بصره]] نوشت که سیستان را به یکی از [[رجال]] واگذار کند (چون در آن [[زمان]]، مناطق [[ایران]] تحت کنترل [[استانداری بصره]] بود) و او را با چهار هزار سپاهی روانه کند. [[ابن عباس]] هم [[ربعی بن کأس]] را به [[همراهی]] و [[یاری]] [[حصین بن ابی حر عنبری]] روانه کرد. چون وارد سیستان شدند با حسکه روبهرو شدند. در درگیری و [[جنگ]]، حسکه کشته شد و [[ربعی]] سراسر بلاد را [[تصرف]] و اداره کرد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۲۶۳ و مترجم، ج۴، ص۱۹.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 535-537.</ref>
| |
| | |
| == منابع ==
| |
| {{منابع}}
| |
| # [[پرونده:1100829.jpg|22px]] [[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱ (کتاب)|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱''']]
| |
| {{پایان منابع}}
| |
| | |
| == پانویس ==
| |
| {{پانویس}}
| |
| | |
| [[رده:کارگزار سیستان]]
| |
