عبدالرحمان خثعمی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
== عبدالرحمان خثعمی، [[کارگزار]] [[موصل]]==
 
== عبدالرحمان خثعمی، [[کارگزار]] [[موصل]] ==
در [[تاریخ]] موصل آمده که [[امام علی]]{{ع}} عبدالرحمان خثعمی را در سال ۳۹ بر موصل [[ولایت]] داد. اما تغلبیّون با او [[مخالفت]] کردند و قبل از ورود به موصل، او را کُشتند<ref>تاریخ الموصل، ج۱، ص۳۰.</ref>.
در [[تاریخ]] موصل آمده که [[امام علی]]{{ع}} عبدالرحمان خثعمی را در سال ۳۹ بر موصل [[ولایت]] داد. اما تغلبیّون با او [[مخالفت]] کردند و قبل از ورود به موصل، او را کُشتند<ref>تاریخ الموصل، ج۱، ص۳۰.</ref>.


در کامل [[ابن اثیر]] آمده: حضرت، عبدالرحمان را به ناحیه موصل اعزام کرد تا [[مردم]] را در آنجا ساکن کند؛ زیرا [[معاویه]] [[حارث بن نَمر تنوخی]] را به جزیره اعزام کرد که افرادی را که در [[طاعت علی]]{{ع}} بودند دستگیر کند او هم هفت نفر از [[بنی تغلب]] را دستگیر کرد. گروهی از بنی تغلب که از علی{{ع}} جدا شده و به سوی معاویه رفته بودند، از معاویه خواستند که [[اقوام]] آنها را [[آزاد]] کند. معاویه در نامه‌ای به علی{{ع}} نوشت که آنها را فدیه کسانی قرار دهد که [[معقل بن قیس]] از [[یاران]] [[یزید بن شجره]]، گرفته است. امام علی{{ع}} هم پذیرفت و افراد یزید بن شجره را پیش معاویه فرستاد. معاویه هم افراد تغلبی را آزاد کرد. امام علی{{ع}}، عبد الرحمان خثعمی را فرستاد تا آنها را در موصل ساکن کند. وی با آن گروه از تغلبیّون برخورد که از معاویه [[کناره‌گیری]] کرده بودند و [[فرمانده]] آنها [[قریع بن حارث تغلبی]] بود. بین آن دو گروه [[دشنام]] رد و بدل شد. سپس جنگیدند و عبدالرحمان را کُشتند. امام علی{{ع}} [[تصمیم]] گرفت سپاهی به سوی آنها اعزام کند، ربیعه با حضرت گفتوگو کردند و گفتند: آنها از [[دشمن]] تو کناره‌گیری کرده و داخل در [[طاعت]] تو هستند و از روی [[اشتباه]] او را کشتند. حضرت از آنها دست برداشت<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۹۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 346-347.</ref>
در کامل [[ابن اثیر]] آمده: حضرت، عبدالرحمان را به ناحیه موصل اعزام کرد تا [[مردم]] را در آنجا ساکن کند؛ زیرا [[معاویه]] [[حارث بن نَمر تنوخی]] را به جزیره اعزام کرد که افرادی را که در [[طاعت علی]]{{ع}} بودند دستگیر کند او هم هفت نفر از [[بنی تغلب]] را دستگیر کرد. گروهی از بنی تغلب که از علی{{ع}} جدا شده و به سوی معاویه رفته بودند، از معاویه خواستند که [[اقوام]] آنها را [[آزاد]] کند. معاویه در نامه‌ای به علی{{ع}} نوشت که آنها را فدیه کسانی قرار دهد که [[معقل بن قیس]] از [[یاران]] [[یزید بن شجره]]، گرفته است. امام علی{{ع}} هم پذیرفت و افراد یزید بن شجره را پیش معاویه فرستاد. معاویه هم افراد تغلبی را آزاد کرد. امام علی{{ع}}، عبد الرحمان خثعمی را فرستاد تا آنها را در موصل ساکن کند. وی با آن گروه از تغلبیّون برخورد که از معاویه [[کناره‌گیری]] کرده بودند و [[فرمانده]] آنها [[قریع بن حارث تغلبی]] بود. بین آن دو گروه [[دشنام]] رد و بدل شد. سپس جنگیدند و عبدالرحمان را کُشتند. امام علی{{ع}} [[تصمیم]] گرفت سپاهی به سوی آنها اعزام کند، ربیعه با حضرت گفتگو کردند و گفتند: آنها از [[دشمن]] تو کناره‌گیری کرده و داخل در [[طاعت]] تو هستند و از روی [[اشتباه]] او را کشتند. حضرت از آنها دست برداشت<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۹۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۳۴۶-۳۴۷.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۴: خط ۱۵:


[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:کارگزار موصل]]
[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]]
۱۳۰٬۳۵۲

ویرایش