امام سجاد از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[شافعی]]، [[امام سجاد]]{{ع}} را فقیه‌ترین [[اهل مدینه]]<ref>ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۲۷۴.</ref>، [[محمد بن سعد]] [[حضرت]] را مورد [[اعتماد]]، [[امین]]، عالی‌مقام، [[پرهیزگار]] و نقل کننده [[احادیث]] بسیار<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۲۲.</ref> و [[ابن جوزی]] آن [[امام]] را «[[سید الفقهاء]]»<ref>ابن جوزی، تذکرة الخواص، ج۲، ص۴۱۲.</ref> معرفی کرده است. [[ابن عساکر دمشقی]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۱، ص۳۶۲.</ref>، [[ابن حجر عسقلانی]]<ref>ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۶۹۱.</ref>، [[ذهبی]]<ref>ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۴، ص۳۹۸.</ref> و برخی دیگر از نویسندگان، [[مقام علمی]] امام سجاد{{ع}} را ستوده‌اند. فضل و [[علم امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} چندان آشکار بود که حتی [[دشمنان]] نیز بدان [[اقرار]] می‌کردند. [[یزید بن معاویه]] [[علم]] آن حضرت را ستود<ref>ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۵، ص۱۳۳؛ مجلسی، بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۳۸.</ref> و [[عبدالملک بن مروان]] با دیدن آثار [[سجود]] و [[عبادت]] در امام{{ع}}، ضمن [[تمجید]] فراوان، ایشان را صاحب فضل دانست و گفت: در فضل و علم و [[دین‌داری]] به جایی رسیده‌ای که پیش از تو کسی جز نیاکانت بدان نرسیده‌اند<ref>سید بن طاووس، فتح الأبواب، ص۱۷۰.</ref>.