ادب زیارت: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'دست' به 'دست'
جز (جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی') |
جز (جایگزینی متن - 'دست' به 'دست') |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
== [[ادب]] نسبت به [[قبر مطهر]] == | == [[ادب]] نسبت به [[قبر مطهر]] == | ||
* زائری که [[توفیق]] [[تشرف]] به [[حرمها]] مییابد، باید خود را در [[حریم]] [[خانه]] [[امام]] یا امامزاده [[احساس]] کند و هر نوع [[ادب]] لازم را رعایت کند. | * زائری که [[توفیق]] [[تشرف]] به [[حرمها]] مییابد، باید خود را در [[حریم]] [[خانه]] [[امام]] یا امامزاده [[احساس]] کند و هر نوع [[ادب]] لازم را رعایت کند. | ||
* [[سید بن طاووس]] توصیه میکند [[زائر]]، مثلًا در [[حرم]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}}، در بدو ورود، دو رکعت [[نماز]] [[تحیت]] [[مسجد]] بخواند، سپس رو به طرف [[روضه]] [[نبوی]] و حجره [[شریف]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} کند، [[سلام]] دهد، | * [[سید بن طاووس]] توصیه میکند [[زائر]]، مثلًا در [[حرم]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}}، در بدو ورود، دو رکعت [[نماز]] [[تحیت]] [[مسجد]] بخواند، سپس رو به طرف [[روضه]] [[نبوی]] و حجره [[شریف]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} کند، [[سلام]] دهد، دست به آن بکشد و استلام کند، ببوسد<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص ۱۶۱.</ref> سپس میافزاید: دستها را بر دیوار حجره [[مطهر]] [[حضرت]] بگذارد و بگوید: {{متن حدیث|أَتَيْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُهَاجِراً إِلَيْك}} و خود را مهاجری معرفی کند که به حضور [[پیامبر خاتم| پیامبر خدا]] {{صل}} ره سپرده و برای ادای این [[وظیفه]] به [[زیارت]] آمده و اگر در حال [[حیات]] [[توفیق]] [[دیدار]] نداشته، پس از [[وفات]] آمده و میداند که [[احترام]] آن [[حضرت]] در حال ممات، مثل [[حرمت]] او در حال [[حیات]] است و از آن [[حضرت]] بخواهد که نزد [[خدا]] [[شاهد]] این [[زیارت]] باشد، دستها را به صورت خود کشد و این [[زیارت]] را نوعی [[بیعت]] به حساب آورد و [[دعا]] کند که تا آخر [[عمر]] بر همین [[عهد]] و [[پیمان]] [[استوار]] بماند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۶۲.</ref> سپس رو به [[قبر]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} [[زیارت]] بخواند (متن [[زیارت]] را [[نقل]] کردهاند: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَ رَسُولَه}} بعد از آن، رو به [[قبله]] دعاهایی بخواند که [[نقل]] شده، سپس سراغ [[منبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} برود، آن را لمس کند، [[تبرک]] بجوید و دست هایش را به صورت و چشمانش بکشد. این [[آداب]]، نشان [[دلدادگی]] و [[محبت]] است، [[زیارت]] هم قلمرو [[عشق]] و وادی [[دل]] است و ### [[313]]###، اینگونه جذبه درونی خود را ابراز میکند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۸، ۳۴۹.</ref>. | ||
* [[شهید ثانی]] میگوید: [[زائر]] در حال [[زیارت]]، رو به مَزور بایستد، با حالت [[دعا]] [[تضرّع]] کند، سمت راست و سپس سمت چپ صورت را بر [[قبر]] بگذارد، [[دعا]] کند و از [[خدا]] [[حاجت]] بطلبد و به صاحب [[قبر]] [[توسل]] جوید تا [[خدا]] حاجتش را برآورد و او را مشمول [[شفاعت]] گرداند و در [[دعا]] [[اصرار]] و [[مبالغه]] کند، آنگاه به طرف بالای سر برود و رو به [[قبله]] [[دعا]] بخواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۳۴.</ref> کیفیت ایستادن کنار [[قبر]] و نحوه [[زیارت]]، باید گویای [[ادب]] [[زائر]] باشد. | * [[شهید ثانی]] میگوید: [[زائر]] در حال [[زیارت]]، رو به مَزور بایستد، با حالت [[دعا]] [[تضرّع]] کند، سمت راست و سپس سمت چپ صورت را بر [[قبر]] بگذارد، [[دعا]] کند و از [[خدا]] [[حاجت]] بطلبد و به صاحب [[قبر]] [[توسل]] جوید تا [[خدا]] حاجتش را برآورد و او را مشمول [[شفاعت]] گرداند و در [[دعا]] [[اصرار]] و [[مبالغه]] کند، آنگاه به طرف بالای سر برود و رو به [[قبله]] [[دعا]] بخواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۳۴.</ref> کیفیت ایستادن کنار [[قبر]] و نحوه [[زیارت]]، باید گویای [[ادب]] [[زائر]] باشد. | ||
* در حالات [[امام رضا|حضرت رضا]] {{ع}} آمده است که وقتی میخواست از [[قبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} [[وداع]] کند، و برای [[اعمال]] [[عمره]] به [[مکه]] رود، کنار [[قبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} آمد، در طرف بالای سر ایستاد، مشغول [[نماز]] شد، سپس شانه چپ را به [[قبر]] چسباند و نزدیک یکی از ستونها چند رکعت [[نماز]] خواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۴۹.</ref> شبیه این [[رفتار]]، در [[حدیثی]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده که چنین توصیه فرمود<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۵۰.</ref>. | * در حالات [[امام رضا|حضرت رضا]] {{ع}} آمده است که وقتی میخواست از [[قبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} [[وداع]] کند، و برای [[اعمال]] [[عمره]] به [[مکه]] رود، کنار [[قبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]] {{صل}} آمد، در طرف بالای سر ایستاد، مشغول [[نماز]] شد، سپس شانه چپ را به [[قبر]] چسباند و نزدیک یکی از ستونها چند رکعت [[نماز]] خواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۴۹.</ref> شبیه این [[رفتار]]، در [[حدیثی]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] شده که چنین توصیه فرمود<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۵۰.</ref>. | ||