ایمان تصدیقی: تفاوت میان نسخه‌ها

ایمان تصدیقی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۵

۹٬۸۷۸ بایت اضافه‌شده ، ‏۶ مارس ۲۰۲۳

←‏ویژگی‌های ایمان تصدیقی

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۹۸۹

ویرایش

@@ خط ۱۵۰: / خط ۱۵۰: @@
 در [[جامعه‌ اسلامی]] همیشه [[جنگ]] و [[اختلاف]] به شکل مستمر وجود داشته است و وحدتی در [[جامعه]] به وجود نیامده است. این اختلاف و [[تفرقه]] در جامعه‌ اسلامی در نتیجه کار [[معاویه]] ایجاد شده است و اگر معاویه نبود این همه اختلاف پیش نمی‌آمد. در [[حقیقت]] اساس اختلاف و تفرقه در جامعه اسلامی را خود معاویه با [[عدم اطاعت]] در برابر [[حاکمیت اسلامی]] پایه‌گذاری کرد و تفرقه از آن [[روز]] به بعد ادامه دارد<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، درس خارج فقه نظام سیاسی با موضوع ایمان و مراحل آن.</ref>.
+===ویژگی هفتم ایمان اول: [[پذیرش ولایت کافر]]===
+ویژگی ششم این است که همیشه [[اهل ایمان]](تصدیقی) اول که به مرحله‌ ایمان (تسلیمی) دوم نرسیده‌اند، [[ولایت کفار]] را می‌پذیرند، اما از [[ولایت مؤمن]] سر باز می‌زنند: {{متن قرآن|لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ}}<ref>«مؤمنان نباید کافران را به جای مؤمنان دوست گیرند و هر که چنین کند با خداوند هیچ رابطه‌ای ندارد مگر آنکه (بخواهید) به گونه‌ای از آنان تقیّه کنید و خداوند، شما را از خویش پروا می‌دهد و بازگشت (هر چیز) به سوی خداوند است» سوره آل عمران، آیه ۲۸.</ref>. تعبیر {{متن قرآن|لَا يَتَّخِذِ}} اشاره به این [[حقیقت]] دارد که [[مؤمنین]] نباید [[ولایت]] کافِر را بپذیرند. [[قرآن کریم]] شدیداً تأکید دارد، آنهایی که می‌گویند ما ایمان آورده‌ایم و با زبان این را بیان می‌کنند، اما زیر ولایت کفار می‌روند، [[مؤمن]] نیستند.
+قرآن کریم این موضوع را در [[تاریخ]] و [[رفتار]] [[بنی‌اسرائیل]] [[نکوهش]] کرده و به روشنی تبیین نموده که یکی از [[گرفتاری‌ها]] و [[انحرافات]] بزرگ آنان همین امر بوده است، چنان‌که می‌فرماید: {{متن قرآن|لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ}}<ref>«کافران از بنی اسرائیل بر زبان داود و عیسی پسر مریم لعنت شده‌اند از این رو که نافرمانی ورزیدند و تجاوز می‌کردند» سوره مائده، آیه ۷۸.</ref>؛ لذا مهم‌ترین عامل این [[لعنت]] و شقاوتی که دامن [[بنی‌اسرائیل]] را گرفت و آنان مورد [[خشم]] و [[غضب خداوند]] قرار داد، [[پذیرش ولایت کفار]] بود. آنان در [[عین]] اینکه [[ادعای ایمان]] می‌کردند، اما به [[راحتی]] [[ولایت کفار]] را می‌پذیرفتند. حاضر بودند حرف [[کافر]] را بپذیرند اما از [[پذیرش امر]] [[حضرت موسی]]{{ع}} سر باز می‌زدند؛ لذا مورد [[لعن]] [[خداوند]] قرار گرفتند: {{متن قرآن|لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ}}.
+لعنت و [[غضب خدا]] بر هر امتی که نازل شده است، عمدتاً به خاطر پذیرش ولایت کفار بوده است: {{متن قرآن|لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ}} تا آنجا که می‌فرماید: {{متن قرآن|كَانُوا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ تَرَى كَثِيرًا مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَفِي الْعَذَابِ هُمْ خَالِدُونَ}}<ref>«از کار ناپسندی که می‌کردند باز نمی‌ایستادند  بی‌گمان، زشت است کاری که می‌کردند. بسیاری از آنان را می‌نگری که کافران را سرور  می‌گیرند؛ به راستی زشت است آنچه خود برای خویش پیش فرستادند  که (سبب شد) خداوند بر آنان خشم گرفت و آنان در عذاب، جاودانند» سوره مائده، آیه ۷۹ ـ ۸۰.</ref>. سپس می‌فرماید: {{متن قرآن|وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ}}<ref>«و اگر به خداوند و پیامبر و آنچه به سوی او فرو فرستاده شده است ایمان می‌داشتند آنان را  سرور  نمی‌گرفتند اما بسیاری از ایشان نافرمانند» سوره مائده، آیه ۸۱.</ref>. اگر [[بنی اسرائیل]] [[ایمان حقیقی]] و [[ایمان دوم]] ([[ایمان]] تسلیمی) را داشتند هیچ‌گاه زیر [[ولایت]] کافِر نمی‌رفتند، چون [[تصدیق]] [[خدا]] و [[پیامبران]] و نائل شدن به مرحله‌ اول ایمان (ایمان [[تصدیقی]])، سپس بازماندن و سر باز [[زدن]] از پذیرش مرحله‌ دوم ایمان (ایمان تسلیمی)، برای [[امت‌ها]] و [[جوامع]] گذشته [[انحرافات]] زیادی از جمله پذیرش ولایت کفار را در پی داشته است، [[قرآن کریم]] به صورت مبسوط به این مسأله پرداخته است و [[آیات]] زیادی در این موضوع وجود دارد.
+[[تولّی]] و ولایت هم به معنای پذیرش امر و هم به معنای پیوستن است. اصل ولایت به معنای پیوستن به جمعی است، {{عربی|وَلَیَ فُلانٌ فُلانًآ}}: یعنی فلانی به فلانی پیوست. اساس معنای ولایت، پیوستن است و پیوستن کامل هم [[پیروی]] و [[اطاعت]] است. به گونه‌ای که هر چه آن [[جمعیت]] گفتند [[انسان]] آن را انجام دهد و هر چه آنها [[دوست]] داشتند انسان هم آن را دوست داشته باشد؛ لذا [[قرآن کریم]] با تأکید، [[مؤمنین]] را از [[پذیرش ولایت کفار]] [[نهی]] نموده و می‌فرماید: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! یهودیان و مسیحیان را دوست مگیرید که آنان (در برابر شما) هوادار یکدیگرند و هر کس از شما آنان را دوست بگیرد از آنان است؛ بی‌گمان خداوند گروه ستمگران را راهنمایی نمی‌کند» سوره مائده، آیه ۵۱.</ref>؛ زیرا، اگر کسی بخواهد [[ولایت کفار]] را بپذیرد و امر آنها را [[اطاعت]] کرده و خواسته آنها را عملی کند، در [[حقیقت]] به آنها پیوسته است و از آنها خواهد بود.
+[[آیات قرآن]] در این موضوع ادامه دارد و به روشنی توضیح می‌دهد، آنهایی که [[ولایت]] کافِر را می‌پذیرند، می‌گویند: {{متن قرآن|فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَى مَا أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ}}<ref>«آنگاه بیماردلان را خواهی دید که برای آنان سر و دست می‌شکنند؛ می‌گویند بیم داریم که بلایی به ما رسد ؛ بسا خداوند پیروزی یا امری (دیگر، پیش) آورد تا آنان از آنچه در دل می‌نهفتند پشیمان گردند» سوره مائده، آیه ۵۲.</ref>‏؛ می‌ترسیم آنها ما را تحت‌فشار قرار داده و یا محاصره کنند؛ اما برخلاف این [[پندار]] [[باطل]] آنان، [[خداوند متعال]] به زودی [[فتح]] و [[پیروزی]] و فرَج و [[گشایش]] را برای مؤمنین می‌آورد. در آن [[روز]]، افرادی که می‌گفتند: می‌ترسیم ما را محاصره کنند یا [[جنگ]] شود و به ما [[حمله]] نمایند و به [[دلیل]] این [[ترس]]، ولایت کفار را پذیرفته‌اند، پشیمان خواهند شد<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، درس خارج فقه نظام سیاسی با موضوع ایمان و مراحل آن.</ref>.