←صبر در روایات
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
# تمرین گام به گام، که از مراحل آسان آغاز و به مراحل [[برتر]] میرسد. در این تمرین، [[انسان]] سرانجام میتواند از [[گناهان]] اجتناب و به انجام [[طاعات]] [[الهی]] بپردازد، هرچند آن [[طاعت]] در شمار سختترین [[عبادات]] باشد<ref>ر. ک: [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ص ۲۴۰.</ref>. | # تمرین گام به گام، که از مراحل آسان آغاز و به مراحل [[برتر]] میرسد. در این تمرین، [[انسان]] سرانجام میتواند از [[گناهان]] اجتناب و به انجام [[طاعات]] [[الهی]] بپردازد، هرچند آن [[طاعت]] در شمار سختترین [[عبادات]] باشد<ref>ر. ک: [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ص ۲۴۰.</ref>. | ||
== صبر در | == صبر در روایات == | ||
{{اصلی|صبر در حدیث}} | |||
[[روایات]] فراوانی دربارۀ صبر، [[ارزش]]، آثار و دیگر خصوصیات آن از [[ائمه]] {{ع}} وارد شده است که به برخی از آنها عبارتاند از: | [[روایات]] فراوانی دربارۀ صبر، [[ارزش]]، آثار و دیگر خصوصیات آن از [[ائمه]] {{ع}} وارد شده است که به برخی از آنها عبارتاند از: | ||
# [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: «[[بهشت]] در میان ناخواستنیها و صبر بر آنها قرار دارد، از این رو هرکس بر سختیهای [[دنیا]] صبر ورزد داخل [[بهشت]] میشود و در مقابل جهنّم در میان لذّتها و [[شهوات]] قرار دارد، از اینرو هرکس به خودْ لذّات [[دنیا]] و [[شهوات]] آن را بدهد داخل در جهنّم خواهد شد»<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ {{ع}} قَالَ: الْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَکَارِهِ وَ الصَّبْرِ فَمَنْ صَبَرَ عَلَی الْمَکَارِهِ فِی الدُّنْیَا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَ جَهَنَّمُ مَحْفُوفَةٌ بِاللَّذَّاتِ وَ الشَّهَوَاتِ- فَمَنْ أَعْطَی نَفْسَهُ لَذَّتَهَا وَ شَهْوَتَهَا دَخَلَ النَّارَ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۸۹.</ref>. | # [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: «[[بهشت]] در میان ناخواستنیها و صبر بر آنها قرار دارد، از این رو هرکس بر سختیهای [[دنیا]] صبر ورزد داخل [[بهشت]] میشود و در مقابل جهنّم در میان لذّتها و [[شهوات]] قرار دارد، از اینرو هرکس به خودْ لذّات [[دنیا]] و [[شهوات]] آن را بدهد داخل در جهنّم خواهد شد»<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ {{ع}} قَالَ: الْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَکَارِهِ وَ الصَّبْرِ فَمَنْ صَبَرَ عَلَی الْمَکَارِهِ فِی الدُّنْیَا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَ جَهَنَّمُ مَحْفُوفَةٌ بِاللَّذَّاتِ وَ الشَّهَوَاتِ- فَمَنْ أَعْطَی نَفْسَهُ لَذَّتَهَا وَ شَهْوَتَهَا دَخَلَ النَّارَ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۸۹.</ref>. | ||