←صبر در سیره پیامبر خاتم
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
# [[امیرمؤمنان]] {{ع}} فرمودند: «[[انسان]] تا سه صفت در او پدید نیاید [[حقیقت]] [[ایمان]] را نمیچشد: دقّت در [[دین]]، صبر بر [[مشکلات]]، و [[تدبیر]] درست در امر معاش»<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَلِیِّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ{{ع}}: قَالَ: لَا یَذُوقُ الْمَرْءُ مِنْ حَقِیقَةِ الْإِیمَانِ حَتَّی یَکُونَ فِیهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ الْفِقْهُ فِی الدِّینِ وَ الصَّبْرُ عَلَی الْمَصَائِبِ وَ حُسْنُ التَّقْدِیرِ فِی الْمَعَاشِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶۸، ص۸۵.</ref>.<ref>ر. ک: [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ص ۲۴۴-۲۵۰.</ref> | # [[امیرمؤمنان]] {{ع}} فرمودند: «[[انسان]] تا سه صفت در او پدید نیاید [[حقیقت]] [[ایمان]] را نمیچشد: دقّت در [[دین]]، صبر بر [[مشکلات]]، و [[تدبیر]] درست در امر معاش»<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَلِیِّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ{{ع}}: قَالَ: لَا یَذُوقُ الْمَرْءُ مِنْ حَقِیقَةِ الْإِیمَانِ حَتَّی یَکُونَ فِیهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ الْفِقْهُ فِی الدِّینِ وَ الصَّبْرُ عَلَی الْمَصَائِبِ وَ حُسْنُ التَّقْدِیرِ فِی الْمَعَاشِ}}؛ بحار الأنوار، ج۶۸، ص۸۵.</ref>.<ref>ر. ک: [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ص ۲۴۴-۲۵۰.</ref> | ||
== صبر در | == صبر در سیره پیامبر خاتم == | ||
{{اصلی|صبر در معارف و سیره نبوی}} | |||
[[خداوند]] در [[قرآن]]، پیامبرش را به صبر توصیه کرده است و بیشتر این موارد در سختیهایی بود که به علت [[دعوت پیامبر]] {{صل}} و [[لجاجت]] [[کافران]] و کسانی که موقعیت خود را با این [[دین جدید]] در خطر میدیدند، پدید میآمد و [[مشکلات]] فراوانی را برای آن [[حضرت]] ایجاد میکرد؛ به ویژه زمانی که تهمتها و گفتارهای ناسزای [[کفار]] و غیر آنها روان آن بزرگوار را سخت آزرده میساخت. [[خداوند]] در این باره به [[رسول]] گرامیاش میفرماید: {{متن قرآن|اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ}}<ref>«باری، بر آنچه میگویند شکیب کن» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref>.<ref>ر. ک: [[علی نبیاللهی|نبیاللهی، علی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۴۸۰-۴۸۱.</ref> | [[خداوند]] در [[قرآن]]، پیامبرش را به صبر توصیه کرده است و بیشتر این موارد در سختیهایی بود که به علت [[دعوت پیامبر]] {{صل}} و [[لجاجت]] [[کافران]] و کسانی که موقعیت خود را با این [[دین جدید]] در خطر میدیدند، پدید میآمد و [[مشکلات]] فراوانی را برای آن [[حضرت]] ایجاد میکرد؛ به ویژه زمانی که تهمتها و گفتارهای ناسزای [[کفار]] و غیر آنها روان آن بزرگوار را سخت آزرده میساخت. [[خداوند]] در این باره به [[رسول]] گرامیاش میفرماید: {{متن قرآن|اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ}}<ref>«باری، بر آنچه میگویند شکیب کن» سوره طه، آیه ۱۳۰.</ref>.<ref>ر. ک: [[علی نبیاللهی|نبیاللهی، علی]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۴۸۰-۴۸۱.</ref> | ||