سیئه در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
چیزِ [[قبیح]]، خطیئه<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۱، ص۹۷.</ref>، | چیزِ [[قبیح]]، خطیئه<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۱، ص۹۷.</ref>، بدی، کار بد، [[شرّ]]، ناخوشی، ناشایست<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۵.</ref>، در مقابل "[[حسنه]]". اصل آن "سُوء" به معنای قبح<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۱۱۳.</ref> و صفت هر [[پلیدی]] و بدی<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۳۲۷.</ref>. | ||
{{متن قرآن|مَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«هر کس کار نیک آورد، به از آن او راست و هر کس کردار زشت آورد (بداند) کسانی که کارهای بد انجام دادهاند جز (برابر) آنچه میکردهاند کیفر داده نمیشوند» سوره قصص، آیه ۸۴.</ref>. | {{متن قرآن|مَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«هر کس کار نیک آورد، به از آن او راست و هر کس کردار زشت آورد (بداند) کسانی که کارهای بد انجام دادهاند جز (برابر) آنچه میکردهاند کیفر داده نمیشوند» سوره قصص، آیه ۸۴.</ref>. | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
[[سیئه]] شامل همه [[بدیها]] و ناخوشیها و پلیدیهاست. در مورد [[گناهان]] نیز عدهای [[ذنب]]، [[اثم]]، خطیئه و [[جُرم]] را [[سیئات]] میدانند؛ امّا برخی [[مفسران]] [[سیئات]] را تنها شامل [[گناهان]] صغیره میدانند و [[گناهان کبیره]] را از [[سیئات]] نمیشمارند<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱۲، ص۱۷۳.</ref>. | [[سیئه]] شامل همه [[بدیها]] و ناخوشیها و پلیدیهاست. در مورد [[گناهان]] نیز عدهای [[ذنب]]، [[اثم]]، خطیئه و [[جُرم]] را [[سیئات]] میدانند؛ امّا برخی [[مفسران]] [[سیئات]] را تنها شامل [[گناهان]] صغیره میدانند و [[گناهان کبیره]] را از [[سیئات]] نمیشمارند<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۱۲، ص۱۷۳.</ref>. | ||
[[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاریهای [[اجتماعی]] اطلاق میگردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است | [[سیئات]] در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] به همه ناهنجاریهای [[اجتماعی]] اطلاق میگردد که [[مردم]] به آنها [[احساس]] ناخوشایند و [[بدی]] دارند. [[حسنات]] هنجارهای [[جامعه]] [[قرآنی]] هستند. ترک [[سیئات]] خود از [[حسنات]] بزرگ است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۳۵۷.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||