امامت در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخهها
←همراهی با حق و حق گویی
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۷۶: | خط ۷۶: | ||
[[امام حسین]]{{ع}} در سخنى [[جامع]]، در نامهاى به بزرگان [[بصره]] مىفرمایند: «[[خداوند]] [[محمّد]]{{صل}} را [[پیامبر]] بر خلقش برگزید... و ما [[اهل]]، [[دوستداران]]، [[جانشینان]] و [[وارثان]] او هستیم... مىدانیم که ما از کسانى که این امر را بر عهده گرفتهاند، به این حقى که مستحق آنیم، سزاوارتریم...»<ref>محمدبن جریر طبرى، همان، ص۲۴۰ / المقرم، همان، ص۱۵۹ / محمدباقر مجلسى، همان، ص۳۴.</ref>. | [[امام حسین]]{{ع}} در سخنى [[جامع]]، در نامهاى به بزرگان [[بصره]] مىفرمایند: «[[خداوند]] [[محمّد]]{{صل}} را [[پیامبر]] بر خلقش برگزید... و ما [[اهل]]، [[دوستداران]]، [[جانشینان]] و [[وارثان]] او هستیم... مىدانیم که ما از کسانى که این امر را بر عهده گرفتهاند، به این حقى که مستحق آنیم، سزاوارتریم...»<ref>محمدبن جریر طبرى، همان، ص۲۴۰ / المقرم، همان، ص۱۵۹ / محمدباقر مجلسى، همان، ص۳۴.</ref>. | ||
=== همراهی با حق و حق گویی === | === همراهی با [[حق]] و حق گویی === | ||
یکی دیگر از شرایط لازم در [[امام]] [[همراهی]] با [[حق]] و حقگویی است. [[امام حسین]] {{ع}} ضمن معرفی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} آنها را نشانه [[حق]] معرفی میکند، که [[خداوند]][[ حق]] را در دل و زبان آنها جاری ساخته است: | یکی دیگر از شرایط لازم در [[امام]] [[همراهی]] با [[حق]] و حقگویی است. [[امام حسین]] {{ع}} ضمن معرفی [[اهل بیت پیامبر]] {{صل}} آنها را نشانه [[حق]] معرفی میکند، که [[خداوند]][[ حق]] را در دل و زبان آنها جاری ساخته است: | ||
«ما، [[اهل]] بیتِ [[کرامت]] و [[معدن]] رسالتیم و نشانههاى برافراشته [[حق]]؛ کسانى که [[خداوند]] عز و جل،[[ حق]] را در دلمان به [[ودیعت]] نهاد و زبانمان را به آن، گویا کرد. پس به اذن خداى عز و جل به [[سخن]] در آمد..».. <ref>{{متن حدیث|... عَلِمتَ أنّا أهلُ بیتِ الکَرامهِ ومَعدِنُ الرِّسالَهِ، وأعلامُ الحَقِّ الَّذینَ أودَعَهُ اللّهُ عز و جل قُلوبَنا، وأنطَقَ بِهِ ألسِنَتَنا، فَنَطَقَت بِإِذنِ اللّهِ عز و جل،..}} مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۱۲</ref>. | «ما، [[اهل]] بیتِ [[کرامت]] و [[معدن]] رسالتیم و نشانههاى برافراشته [[حق]]؛ کسانى که [[خداوند]] عز و جل،[[ حق]] را در دلمان به [[ودیعت]] نهاد و زبانمان را به آن، گویا کرد. پس به اذن خداى عز و جل به [[سخن]] در آمد..».. <ref>{{متن حدیث|... عَلِمتَ أنّا أهلُ بیتِ الکَرامهِ ومَعدِنُ الرِّسالَهِ، وأعلامُ الحَقِّ الَّذینَ أودَعَهُ اللّهُ عز و جل قُلوبَنا، وأنطَقَ بِهِ ألسِنَتَنا، فَنَطَقَت بِإِذنِ اللّهِ عز و جل،..}} مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۱۲</ref>. | ||