وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

اگر کسی [[اهل بیت]] را [[دوست]] داشته باشد، [[عشق]] به [[دوستان]] و شیفتگان آنها نیز بر او [[واجب]] است. علت این [[وجوب]]، [[تبعیت]] و [[هدایت]] آنان است؛ بنابراین در هر کس که این علت، وجود داشته باشد، [[ولایت]] و [[دوستی]] او [[واجب]] خواهد بود. در [[حقیقت]]، [[ولایت]] از آن تبعیت و [[اقتدا]] است، نه [[دوستی]] شخص تابع و مقتدی<ref>ر.ک: عبدالله جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۱، ص۶۲.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} می‌فرماید: "ای حنش! هرکه خوشحال می‌شود که بداند آیا [[دوستدار]] ماست یا [[دشمن]] ما، دلش را بیازماید، اگر [[دوست]] ما را [[دوست]] داشته باشد، [[دشمن]] ما نیست و اگر [[دوست]] ما را [[دشمن]] داشته باشد، [[دوستدار]] ما نمی‌باشد..."<ref>{{متن حدیث|يَا حَنَشُ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَعْلَمَ أَ مُحِبٌّ لَنَا أَمْ مُبْغِضٌ فَلْيَمْتَحِنْ قَلْبَهُ فَإِنْ كَانَ يُحِبُّ وَلِيَّنَا فَلَيْسَ بِمُبْغُضٍ لَنَا وَ إِنْ كَانَ يُبْغِضُ وَلِيَّنَا فَلَيْسَ بِمُحِبٍّ لَنَا...}}؛ شیخ طوسی، الأمالی، ص۱۱۳؛ شیخ مفید، الأمالی، ص۳۳۴.</ref>.<ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص۹۰- ۹۱.</ref>

=== [[زیارت اهل بیت]] {{عم}} ===