شؤون خلافت الهی: تفاوت میان نسخهها
←نخست: کاملترین جلوه الهی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
[[خلافت الهی]] گوهری [[عظیم]] و [[کوثر]] گرانبهایی است که [[خدای سبحان]] در بین آفریدههای خود تنها بر قامت [[انسان]] [[استوار]] ساخته و دارای [[جایگاه]] و شؤون بلندی است که در ذیل به پارهای از آنها، پرداخته میشود: | [[خلافت الهی]] گوهری [[عظیم]] و [[کوثر]] گرانبهایی است که [[خدای سبحان]] در بین آفریدههای خود تنها بر قامت [[انسان]] [[استوار]] ساخته و دارای [[جایگاه]] و شؤون بلندی است که در ذیل به پارهای از آنها، پرداخته میشود: | ||
== نخست: | == نخست: کاملترین جلوه الهی == | ||
یکی از اوصافی که [[قرآن کریم]] برای همه هستی عموما و برای [[انسان]]، خصوصا بیان فرموده است، وصف " | یکی از اوصافی که [[قرآن کریم]] برای همه هستی عموما و برای [[انسان]]، خصوصا بیان فرموده است، وصف "کلمة الله" است. در دو بخش از [[قرآن کریم]]، نسبت به همه هستی تعبیر کلمات [[الهی]] به کار رفته است. در یک بخش، خطاب به [[پیامبر اکرم]] {{صل}} میفرماید: {{متن قرآن|قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا}}<ref>«بگو: اگر برای (نوشتن) کلمات پروردگارم دریا مرکّب میبود پیش از آنکه کلمات پروردگارم به پایان رسد آن دریا پایان مییافت هر چند دریایی همچند آن را نیز به کمک میآوردیم» سوره کهف، آیه ۱۰۹.</ref>. | ||
در بخش دیگر با [[تمثیل]] گستردهتری میفرماید: اگر همه درختان [[زمین]] قلم و دریا به مدد هفت دریای دیگر، مرکب شده بود، باز هم شمارش کلمات خدای [[عزیز]] [[حکیم]] نامیسر میبود؛ {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و اگر همه درختان روی زمین قلم میگردید و دریا را هفت دریای دیگر یاری میرساند (و همه مرکّب میشد) نوشتن کلمات خداوند پایان نمیپذیرفت؛ به راستی خداوند پیروزمند فرزانهای است» سوره لقمان، آیه ۲۷.</ref>. | در بخش دیگر با [[تمثیل]] گستردهتری میفرماید: اگر همه درختان [[زمین]] قلم و دریا به مدد هفت دریای دیگر، مرکب شده بود، باز هم شمارش کلمات خدای [[عزیز]] [[حکیم]] نامیسر میبود؛ {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و اگر همه درختان روی زمین قلم میگردید و دریا را هفت دریای دیگر یاری میرساند (و همه مرکّب میشد) نوشتن کلمات خداوند پایان نمیپذیرفت؛ به راستی خداوند پیروزمند فرزانهای است» سوره لقمان، آیه ۲۷.</ref>. | ||