پرش به محتوا

امنیت در لغت: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۰۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۰ اوت ۲۰۲۳
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
| موضوع مرتبط = امنیت
| موضوع مرتبط = امنیت
| عنوان مدخل  = امنیت
| عنوان مدخل  = امنیت
| مداخل مرتبط = [[امنیت در لغت]] - [[امنیت در قرآن]] - [[امنیت در معارف مهدویت]] - [[امنیت در فقه اسلامی]] - [[امنیت در فقه سیاسی]] - [[امنیت در معارف دعا و زیارات]] - [[امنیت در معارف و سیره نبوی]] - [[امنیت در معارف و سیره علوی]] - [[امنیت در معارف و سیره سجادی]] - [[امنیت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امنیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[امنیت در لغت]] - [[امنیت در قرآن]] - [[امنیت در معارف دعا و زیارات]] - [[امنیت در فقه اسلامی]] - [[امنیت در فقه سیاسی]] - [[امنیت در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[امنیت در معارف و سیره نبوی]] - [[امنیت در معارف و سیره علوی]] - [[امنیت در معارف و سیره حسینی]] - [[امنیت در معارف و سیره سجادی]] - [[امنیت در معارف مهدویت]] - [[امنیت در حقوق اسلامی]] - [[امنیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =
}}
}}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[امنیت]] در لغت از ریشه «[[امن]]» و به معنای «در [[امان]] بودن» و «مصون بودن» از هرگونه تعرض و در «[[آرامش]] و آسودگی» است<ref>قریشی، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۲۳.</ref>. همچنین امنیت به معنای در امان بودن از هر گونه [[تهدید]] و [[ترس]] نیز معنا شده است<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، ص۳۵۴.</ref>. راغب، لغت‌شناس برجسته [[قرآن کریم]] نیز در تعریف امنیت آورده است: «اصل امنیت، [[طمأنینه]] و [[آرامش نفس]] و از میان رفتن ترس و [[خوف]] است. امن و امان در اصل مصدر هستند و به حالت و وضعی اطلاق می‌گردد که [[انسان]] در آرامش باشد. گاه نیز بر چیزهایی اطلاق می‌شود که انسان بر آن [[امانتدار]] و [[امین]] است»<ref>راغب، المفردات، ریشه «امن».</ref>.
«[[امنیت]]» در لغت از ریشه «[[امن]]» و به معنای «در [[امان]] بودن» و «مصون بودن» از هرگونه تعرض و در «[[آرامش]] و آسودگی» است<ref>قریشی، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۲۳.</ref>. همچنین امنیت به معنای در امان بودن از هر گونه [[تهدید]] و [[ترس]] نیز معنا شده است<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، ص۳۵۴.</ref>. راغب، لغت‌شناس برجسته [[قرآن کریم]] نیز در تعریف امنیت آورده است: «اصل امنیت، [[طمأنینه]] و [[آرامش نفس]] و از میان رفتن ترس و [[خوف]] است. امن و امان در اصل مصدر هستند و به حالت و وضعی اطلاق می‌گردد که [[انسان]] در آرامش باشد. گاه نیز بر چیزهایی اطلاق می‌شود که انسان بر آن [[امانتدار]] و [[امین]] است»<ref>راغب، المفردات، ریشه «امن».</ref>.


بر اساس این تعاریف و [[تفاسیر]] از امنیت می‌توان این گونه [[استنباط]] نمود که وجود آرامش و آسودگی خاطر یکی از نمودها و علائم مهم وجود امنیت است. به عبارت اخری فقدان آرامش و [[آسایش]] در هر محیط و جامعه‌ای حاکی از نبود امنیت در آن محیط و [[جامعه]] است<ref>[[نجف علی غلامی|غلامی، نجف علی]]، [[نظام امنیتی دفاعی اسلام - غلامی (مقاله)|مقاله «نظام امنیتی دفاعی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲]] ص ۱۰۰۱.</ref>.
بر اساس این تعاریف و [[تفاسیر]] از امنیت می‌توان این گونه [[استنباط]] نمود که وجود آرامش و آسودگی خاطر یکی از نمودها و علائم مهم وجود امنیت است. به عبارت اخری فقدان آرامش و [[آسایش]] در هر محیط و جامعه‌ای حاکی از نبود امنیت در آن محیط و [[جامعه]] است<ref>[[نجف علی غلامی|غلامی، نجف علی]]، [[نظام امنیتی دفاعی اسلام - غلامی (مقاله)|مقاله «نظام امنیتی دفاعی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیت‌الله العظمی خامنه‌ای ج۲]] ص ۱۰۰۱.</ref>.
۸۰٬۲۲۷

ویرایش