آخرت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۵٬۹۲۰ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = آخرت
| عنوان مدخل  = آخرت
| مداخل مرتبط = [[آخرت در لغت]] - [[آخرت در قرآن]] - [[آخرت در حدیث]] - [[آخرت در فقه اسلامی]] - [[آخرت در کلام اسلامی]] - [[آخرت در فلسفه اسلامی]] - [[آخرت در معارف دعا و زیارات]] - [[آخرت در معارف و سیره علوی]] - [[آخرت در معارف و سیره فاطمی]] - [[آخرت در معارف و سیره سجادی]] - [[آخرت در معارف و سیره رضوی]] - [[آخرت در معارف و سیره حسینی]] - [[آخرت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =
}}
==آخرت==
{{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ}}<ref>«و کسانی که به آنچه بر تو و به آنچه پیش از تو فرو فرستاده‌اند، ایمان و به جهان واپسین، یقین دارند» سوره بقره، آیه ۴.</ref>.
{{متن قرآن|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>.
{{متن قرآن|مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ}}<ref>«برخی از شما این جهان را و برخی جهان واپسین را می‌خواستید» سوره آل عمران، آیه ۱۵۲.</ref>.
{{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ}}<ref>«هر کس کشت جهان واپسین را بخواهد به کشت او می‌افزاییم و آنکه کشت این جهان را بخواهد از آن بدو می‌دهیم و در جهان واپسین هیچ بهره‌ای ندارد» سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.
الحدیث:
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: أَلَا أَيُّهَا النَّاسُ! إِنَّمَا الدُّنْيَا عَرَضٌ حَاضِرٌ يَأْكُلُ مِنْهَا الْبَرُّ وَ الْفَاجِرُ، وَ إِنَّ الْآخِرَةَ وَعْدٌ صَادِقٌ يَحْكُمُ فِيهَا مَلِكٌ قَادِرٌ}}<ref>کنز العمال، ح۴۴۲۲۵.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: هلا ای [[مردم]]! [[دنیا]] متاعی است آماده که [[نیکو]] و بد از آن می‌خورند، و آخرت وعده‌ای است راست که [[فرمانروایی]] توانا در آن [[روز]] [[داوری]] می‌کند.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: أَحْوَالُ الدُّنْيَا تَتْبَعُ الِاتِّفَاقَ وَ أَحْوَالُ الْآخِرَةِ تَتْبَعُ الِاسْتِحْقَاقَ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۰۳۶.</ref>.
امام علی{{ع}}: اوضاع و احوال دنیا تابع اتفاق است، و اوضاع و احوال آخرت تابع [[استحقاق]].
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّ الدُّنْيَا قَدْ أَدْبَرَتْ وَ آذَنَتْ بِوَدَاعٍ وَ إِنَّ الْآخِرَةَ قَدْ أَقْبَلَتْ وَ أَشْرَفَتْ بِاطِّلَاعٍ، وَ إِنَّ الْمِضْمَارَ الْيَوْمَ وَ غَداً السِّبَاقَ}}<ref>کنز العمال، ح۴۴۲۲۵</ref>.
امام علی{{ع}}: دنیا پشت کرده و بدرود گویان است و آخرت روی آورده و آشکار شده است. امروز، [[روز]] [[آمادگی]] است و فردا، روز [[پیشی گرفتن]] [به [[بهشت]]].
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ حَرَصَ عَلَى الْآخِرَةِ مَلَكَ، مَنْ حَرَصَ عَلَى الدُّنْيَا هَلَكَ}}<ref>غرر الحکم، ح(۸۴۴۱ - ۸۴۴۲).</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: هر کس برای [[آخرت]] [[حرص]] زند آن را به دست می‌آورد و هر که برای [[دنیا]] حرص زند نابود می‌شود.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: الدُّنْيَا مُنْيَةُ الْأَشْقِيَاءِ، الْآخِرَةُ فَوْزُ السُّعَدَاءِ}}<ref>غرر الحکم، ح(۶۹۴ - ۶۹۵).</ref>.
امام علی{{ع}}: دنیا آرزوی شوربختان است، و آخرت [[پیروزی]] نیکبختان.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اجْعَلْ لِآخِرَتِكَ مِنْ دُنْيَاكَ نَصِيباً}}<ref>غرر الحکم، ح۲۴۲۹.</ref>.
امام علی{{ع}}: برای آخرت خود از دنیایت بهره‌ای بگذار.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اشْغَلُوا أَنْفُسَكُمْ مِنْ أَمْرِ الْآخِرَةِ بِمَا لَا بُدَّ لَكُمْ مِنْهُ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۵۵۸.</ref>.
امام علی{{ع}}: خود را به کار آخرت، که ناگزیر از آنید مشغول کنید.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: عَلَيْكَ بِالْآخِرَةِ تَأْتِكَ الدُّنْيَا صَاغِرَةً}}<ref>غرر الحکم، ح۶۰۸۰.</ref>.
امام علی{{ع}}: به آخرت چنگ درزن، دنیا خود با [[خواری]] پیش تو خواهد آمد.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابَ وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلَ}}<ref>غرر الحکم، ح۱۱۰۰۰.</ref>.
امام علی{{ع}}: امروز [روز] عمل است و نه [[حسابرسی]] و فردا حسابرسی است نه عمل.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اسْتَعِدُّوا لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ وَ تَزِلُّ لِهَوْلِهِ الْعُقُولُ وَ تَتَبَلَّدُ الْبَصَائِرُ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۵۷۳.</ref>.
امام علی{{ع}}: برای روزی آماده شوید که [[چشم‌ها]] در آن [[خیره]] می‌ماند و خردها از [[هراس]] آن از کار می‌افتد و تیزبینی‌ها به کودنی می‌گراید.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّ الدُّنْيَا مُنْقَطِعَةٌ عَنْكَ وَ الْآخِرَةَ قَرِيبَةٌ مِنْكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۲.</ref>.
امام علی{{ع}}: همانا دنیا از تو جدا شدنی و آخرت به تو نزدیک است.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّكُمْ إِلَى الْآخِرَةِ صَائِرُونَ وَ عَلَى اللَّهِ مُعْرَضُونَ}}<ref>غرر الحکم، ح۳۸۲۱.</ref>.
امام علی{{ع}}: همانا شما به سوی آخرت روانید و در پیشگاه [[خداوند]] حاضر خواهید شد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۵۷.</ref>.
==[[عظمت]] امور آخرت==
الکتاب:
{{متن قرآن|انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا}}<ref>«بنگر چگونه برخی از آنان را بر برخی دیگر برتر می‌داریم و بی‌گمان جهان واپسین در پایه‌ها و در برتری بزرگ‌تر است» سوره اسراء، آیه ۲۱.</ref>.
{{متن قرآن|فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«پس هیچ کس نمی‌داند چه روشنی چشمی برای آنان به پاداش کارهایی که می‌کردند نهفته‌اند» سوره سجده، آیه ۱۷.</ref>.
الحدیث:
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنَ الدُّنْيَا سَمَاعُهُ أَعْظَمُ مِنْ عِيَانِهِ وَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنَ الْآخِرَةِ عِيَانُهُ أَعْظَمُ مِنْ سَمَاعِهِ فَلْيَكْفِكُمْ مِنَ الْعِيَانِ السَّمَاعُ وَ مِنَ الْغَيْبِ الْخَبَرُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۴.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: و هر چیز [[دنیا]]، شنیدن آن بزرگتر از دیدن آن است؛ و هر چیز [[آخرت]]، دیدن آن بزرگتر از شنیدن آن است. پس، به جای دیدن آخرت و [[مشاهده]] آنچه از دیدگان شما پنهان و در پس پرده [[غیب]] است، به همان شنیدن و خبر یافتن [توسط [[پیامبران]]] اکتفا کنید.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَا الْمَغْرُورُ الَّذِي ظَفِرَ مِنَ الدُّنْيَا بِأَعْلَى هِمَّتِهِ كَالْآخَرِ الَّذِي ظَفِرَ مِنَ الْآخِرَةِ بِأَدْنَى سُهْمَتِهِ}}<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۷۰.</ref>.
امام علی{{ع}}: فریفته‌ای که به بالاترین مقصود خود از دنیا رسیده است، چونان کسی نیست که به کمترین نصیب خود از آخرت دست یافته باشد.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ زَيْنُ الْعَابِدِينَ{{ع}}: مَنْ تَعَزَّى عَنِ الدُّنْيَا بِثَوَابِ الْآخِرَةِ فَقَدْ تَعَزَّى عَنْ حَقِيرٍ بِخَطِيرٍ، وَ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ مَنْ عَدَّ فَائِتَهَا سَلَامَةً نَالَهَا، وَ غَنِيمَةً أُعِينَ عَلَيْهَا}}<ref>الأمالی للطوسی، ص۶۱۳، ح۱۲۶۶.</ref>.
[[امام زین العابدین]]{{ع}}: هر که به [[امید]] [[پاداش]] آخرت در برابر دنیا [[شکیبایی]] ورزد، برای رسیدن به امری مهم در برابر امری [[خرد]] و ناچیز [[صبوری]] کرده است و بالاتر از آن، کسی است که دست نیافتن به دنیا را مایه [[سلامت]] خود بداند و آن را غنیمتی شمرد که به چنگ آورده است.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۵۸.</ref>.
==آخرت، سرای بقاست==
الکتاب:
{{متن قرآن|يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ}}<ref>«ای قوم من! زندگی این جهان، تنها بهره‌ای (اندک) است و جهان واپسین است که سرای ماندگاری است» سوره غافر، آیه ۳۹.</ref>.
الحدیث:
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دَارَ إِقَامَتِهِ فَهُوَ الْعَاقِلُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۲۹۸.</ref>.
امام علی{{ع}}: کسی که سرای ماندگاری خود را آباد سازد، [[خردمند]] است.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: الدُّنْيَا أَمَدٌ، الْآخِرَةُ أَبَدٌ}}<ref>غرر الحکم، ح۴.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: [[دنیا]] تمام شدنی است، [[آخرت]] همیشگی است.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: الْآخِرَةُ دَارُ مُسْتَقَرِّكُمْ فَجَهِّزُوا إِلَيْهَا مَا يَبْقَى لَكُمْ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۰۵۰.</ref>.
امام علی{{ع}}: آخرت جایگاه همیشگی شماست؛ پس آنچه را برای شما باقی می‌ماند برای آخرت فراهم آورید.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: - فَاجْعَلُوا عِبَادَ اللَّهِ اجْتِهَادَكُمْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا التَّزَوُّدَ مِنْ يَوْمِهَا الْقَصِيرِ لِيَوْمِ الْآخِرَةِ الطَّوِيلِ - فَإِنَّهَا دَارُ عَمَلٍ وَ الْآخِرَةَ دَارُ الْقَرَارِ وَ الْجَزَاءِ}}<ref>الکافی، ج۸، ص۱۷۴، ح۱۹۴.</ref>.
امام علی{{ع}}: [[بندگان خدا]]! بکوشید تا از چند [[روزه]] دنیا برای آخرت که دوره‌اش دراز و طولانی است، [[توشه]] برگیرید؛ چه، دنیا سرای عمل است و آخرت سرای بقا و [[جزا]].
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّمَا الدُّنْيَا دَارُ مَجَازٍ وَ الْآخِرَةُ دَارُ قَرَارٍ فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۳.</ref>.
امام علی{{ع}}: همانا دنیا سرای گذر است و آخرت سرای ماندن؛ پس، از گذرگاه خود برای اقامتگاهتان توشه برگیرید.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِيَّاكَ أَنْ تُخْدَعَ عَنْ دَارِ الْقَرَارِ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۷۳۴.</ref>.
امام علی{{ع}}: مبادا از سرای باقی [[غافل]] بمانی.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: غَايَةُ الْآخِرَةِ الْبَقَاءُ}}<ref>غرر الحکم، ح۶۳۵۳.</ref>.
امام علی{{ع}}: [[غایت]] آخرت، بقاست.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ مِنَ الْآخِرَةِ خُلُودٌ وَ بَقَاءٌ}}<ref>غرر الحکم، ح۷۲۹۸.</ref>.
امام علی{{ع}}: همه چیز آخرت، جاوید و ماندگار است.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ سَعَى لِدَارِ إِقَامَتِهِ خَلُصَ عَمَلُهُ وَ كَثُرَ وَجَلُهُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۵۹۹.</ref>.
امام علی{{ع}}: هر که برای سرای ماندگاری خویش بکوشد، عملش [[خالص]] می‌شود و بیمش [از [[خدا]]] بسیار می‌گردد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۵۹.</ref>.
==دسته‌بندی آخرت در حدیث==
==دسته‌بندی آخرت در حدیث==
{{مدخل وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
خط ۲۸: خط ۱۲۶:
# تحقق عدل الهی
# تحقق عدل الهی
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1368100.jpg|22px]] [[محمد بیابانی|بیابانی، محمد]]، [[جبر و اختیار و عدل الهی (مقاله)| مقاله «جبر و اختیار و عدل الهی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه امام علی ج۲''']]
{{پایان منابع}}
== پانویس ==
{{پانویس}}
۸۰٬۱۲۹

ویرایش