قبر امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

اولین بار [[بنی اسد]] پس از دفن اجساد شهدا و پیکر [[سید الشهدا]]، علامتی بر [[قبر]] نهادند. از اینکه [[توّابین]] در سال‌های ۶۳ یا ۶۴ بر سر قبر امام حسین می‌آمدند، می‌‌فهمیم که آن هنگام، آشنا و شناخته شده بوده است. بنا به [[تشویق]] [[اولیاء]] [[دین]]، مدفن آن حضرت از همان آغاز، مورد [[زیارت]] [[شیعه]] قرار گرفت، چه پنهانی و چه آشکار.

 

در زمان [[بنی امیّه]]، قبّه‌ای بر [[قبر]] [[شریف]] ساخته شد و تا زمان [[هارون الرشید]] باقی بود. وی [[قبر]] را خراب و محلّ آن را صاف کرد و درخت سدری را که (به نشانۀ [[قبر]]) در آنجا بود، [[قطع]] کرد. بار دیگر در زمان [[مأمون]] ساخته شد. سپس در سال ۲۳۶ و ۲۳۷ هجری به [[دستور]] [[متوکّل عباسی]]، [[قبر]] و خانه‌های اطراف آن خراب شد و به جای آن زراعت کردند و مانع رفت و آمد [[مردم]] شدند. بازهم در سال ۲۴۷ به [[دستور]] [[متوکّل]] [[قبر]] را خراب کردند و چندین نوبت دیگر این تخریب انجام گرفت. بنای فعلی مرقد و [[حرم سید الشهدا]] به قرن هشتم هجری بر می‌گردد. البته بارها مرمّت‌ها و اضافاتی انجام گرفته است. در سال ۱۲۱۶ هجری وهّابی‌ها با سپاهی از منطقۀ نجد حمله کرده و [[حرم حسینی]] را [[غارت]] و تخریب کردند و اسب‌ها را در صحن مطهّر بستند<ref>اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۲۹.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۸۰.</ref>