جامعه اسلامی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخهها
جامعه اسلامی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۰
، ۶ اوت ۲۰۲۳←حاکمان در جامعه اسلامی
| خط ۱۹۶: | خط ۱۹۶: | ||
# فضلیت محوری<ref>کتاب دیدگاهها، ص۲۱۴ - ۲۱۲.</ref>.<ref>[[محسن مهاجرنیا|مهاجرنیا، محسن]]، [[جامعه اسلامی - مهاجرنیا (مقاله)|مقاله «جامعه اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲]] ص ۳۴۳.</ref> | # فضلیت محوری<ref>کتاب دیدگاهها، ص۲۱۴ - ۲۱۲.</ref>.<ref>[[محسن مهاجرنیا|مهاجرنیا، محسن]]، [[جامعه اسلامی - مهاجرنیا (مقاله)|مقاله «جامعه اسلامی»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۲]] ص ۳۴۳.</ref> | ||
== | == حاکمان در جامعه اسلامی == | ||
{{اصلی|حکومت اسلامی}} | |||
[[امام خمینی]] با استناد به صدر اسلام و حاکمیت امام علی {{ع}}، که علیرغم وسعت سرزمینی آن دوران، [[حضرت علی]] {{ع}} با تمام اقشار مختلف [[اجتماعی]]، رابطهای مهربانانه و از سر [[محبت]] و دلسوزی داشته است؛ علی {{ع}} را به عنوان یک [[حاکم]] موفق، و [[زندگی]] شخصیاش را مطابق با اقشار [[محروم]] و کم درآمد و نیازمند معرفی میکنند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۶، ص۴۴۱.</ref>. در چنین جامعهای است که حاکمان نیز همانند همه اقشار اجتماعی در برابر [[قانون]] [[مطیع]] بوده و هیچیک از آنان مجاز نیستند از [[قوانین]] که ریشه [[الهی]] دارند تخطی نمایند<ref>ولایت فقیه (حکومت اسلامی)، ص۴۵.</ref>. آنها در کنار الزامات [[اعتقادی]]، از [[اخلاق حسنه]] بهرهمند بوده و در تمام [[شئون]] [[حکومتداری]] ضمن رعایت [[اعتدال]] و [[عدالت]]، در [[بیتالمال]] مسلمین حداکثر [[امانتداری]] را رعایت خواهند کرد و در [[توزیع]] [[مسئولیتها]] و مدیریتها و نیز فرصتهای اجتماعی به اطرافیان و [[نزدیکان]] خود، نگاه ویژهای ندارند<ref>ولایت فقیه (حکومت اسلامی)، ص۴۹.</ref>. | [[امام خمینی]] با استناد به صدر اسلام و حاکمیت امام علی {{ع}}، که علیرغم وسعت سرزمینی آن دوران، [[حضرت علی]] {{ع}} با تمام اقشار مختلف [[اجتماعی]]، رابطهای مهربانانه و از سر [[محبت]] و دلسوزی داشته است؛ علی {{ع}} را به عنوان یک [[حاکم]] موفق، و [[زندگی]] شخصیاش را مطابق با اقشار [[محروم]] و کم درآمد و نیازمند معرفی میکنند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۶، ص۴۴۱.</ref>. در چنین جامعهای است که حاکمان نیز همانند همه اقشار اجتماعی در برابر [[قانون]] [[مطیع]] بوده و هیچیک از آنان مجاز نیستند از [[قوانین]] که ریشه [[الهی]] دارند تخطی نمایند<ref>ولایت فقیه (حکومت اسلامی)، ص۴۵.</ref>. آنها در کنار الزامات [[اعتقادی]]، از [[اخلاق حسنه]] بهرهمند بوده و در تمام [[شئون]] [[حکومتداری]] ضمن رعایت [[اعتدال]] و [[عدالت]]، در [[بیتالمال]] مسلمین حداکثر [[امانتداری]] را رعایت خواهند کرد و در [[توزیع]] [[مسئولیتها]] و مدیریتها و نیز فرصتهای اجتماعی به اطرافیان و [[نزدیکان]] خود، نگاه ویژهای ندارند<ref>ولایت فقیه (حکومت اسلامی)، ص۴۹.</ref>. | ||