←اسلام بنی اود
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
اما چونان سایر [[قبایل عرب]]، بیشترین بخش از [[اخبار]] بنی اود به جنگهای جاهلی این قوم با دیگر [[اقوام عرب]] اختصاص دارد. [[نبرد]] اود بن صعب بن [[سعد العشیره]] با [[قبیله ازد]] در "جبّ"<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> یا الجبابه<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۴۹.</ref> و نیز [[پیکار]] با [[بنی عامر]] از دیگر ایام جاهلی است که در برخی منابع بدان پرداخته شده است. نقل شده در این [[جنگ]]، - که گویا دلیل آن هم کشته شدن برخی از اودیها توسط عامریها برپا شده بود - بنی اود به [[فرماندهی]] افوه اودی [[اجتماع]] کردند تا به بنی عامر [[هجوم]] برند. لکن پیش از [[حمله]]، افوه سخت [[بیمار]] شد و فرماندهی جنگ به دست [[زید بن حارث اودی]] افتاد. زید بن حارث با سپاهش پیش رفت تا آنکه در "[[تضارع]]" به بنی عامر به [[ریاست]] عوف بن احوص بن جعفر بن کلاب مواجه شد. دو [[سپاه]] با دیدار هم کردند و بواسطه برخی آشناییها و علقههای پیشین، سخنانی بین دو طرف رد و بدل شد و علیرغم [[انکار]] کشتن اودیها از سوی بنی عامر، بنی اود بر گرفتن [[انتقام]] تأکید ورزیدند. با تحریک [[برادر]] مقتول - که مردی از [[بنی کعب بن اود]] بود - کار به [[جنگ]] کشید و دو طرف وارد نبردی شدند که پیروزش بنی اود بودند.<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۹۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | اما چونان سایر [[قبایل عرب]]، بیشترین بخش از [[اخبار]] بنی اود به جنگهای جاهلی این قوم با دیگر [[اقوام عرب]] اختصاص دارد. [[نبرد]] اود بن صعب بن [[سعد العشیره]] با [[قبیله ازد]] در "جبّ"<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> یا الجبابه<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۴۹.</ref> و نیز [[پیکار]] با [[بنی عامر]] از دیگر ایام جاهلی است که در برخی منابع بدان پرداخته شده است. نقل شده در این [[جنگ]]، - که گویا دلیل آن هم کشته شدن برخی از اودیها توسط عامریها برپا شده بود - بنی اود به [[فرماندهی]] افوه اودی [[اجتماع]] کردند تا به بنی عامر [[هجوم]] برند. لکن پیش از [[حمله]]، افوه سخت [[بیمار]] شد و فرماندهی جنگ به دست [[زید بن حارث اودی]] افتاد. زید بن حارث با سپاهش پیش رفت تا آنکه در "[[تضارع]]" به بنی عامر به [[ریاست]] عوف بن احوص بن جعفر بن کلاب مواجه شد. دو [[سپاه]] با دیدار هم کردند و بواسطه برخی آشناییها و علقههای پیشین، سخنانی بین دو طرف رد و بدل شد و علیرغم [[انکار]] کشتن اودیها از سوی بنی عامر، بنی اود بر گرفتن [[انتقام]] تأکید ورزیدند. با تحریک [[برادر]] مقتول - که مردی از [[بنی کعب بن اود]] بود - کار به [[جنگ]] کشید و دو طرف وارد نبردی شدند که پیروزش بنی اود بودند.<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۲، ص۳۹۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
== | ==ورود به اسلام== | ||
از [[تاریخ]] دقیق [[پذیرش اسلام]] بنی اود اطلاعی در دست نیست؛ [[وفد]] مستقلی هم از سوی آنها در منابع و کتب متقدمین به ثبت نرسیده است. با این حال، به نظر میرسد اسلام آنها نیز همچون دیگر [[مردمان]] [[قبایل]] [[سعد العشیره]] و [[مذحج]] بین سالهای نهم تا [[دهم هجری]] و در پی ارسال [[سرایا]] از سوی [[نبی اکرم]]{{صل}} و [[وفود]] [[قبایل مذحجی]] به [[مدینه]] اتفاق افتاده باشد. پس از سرایای [[حضرت علی]]{{ع}} در [[یمن]] در سالهای نهم<ref>شیخ مفید، الارشاد، ج۱، ص۱۵۸-۱۶۱.</ref> و دهم هجری،<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۱۰۷۹. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲۸-۱۲۹.</ref> هیئات متعددی از [[بنی سعد العشیره]] خود را به مدینه رساندند و به [[رسول خدا]]{{صل}} اظهار [[وفاداری]] کردند. این وفود که از [[سال نهم هجری]] آغاز و تا [[سال دهم هجری]] ادامه یافت، پس از وفد [[مردم]] صداء، نخستین وفود قبایل مذحجی دانسته شدهاند که به مدینه انجام گرفته است.<ref>الموسوعة العربیه، مقاله مذحج.</ref> نقل است در وفدی که از سوی [[جعفیها]] به [[ریاست]] دو نفر از بزرگان شان به نامهای «[[قیس بن سَلَمة بن شراحیل]]» و «[[سلمةبن یزید بن مشجعه]]» به مدینه انجام گرفت، رسول خدا{{صل}} پس از فرا خواندن آنان به [[یکتاپرستی]] و [[ابلاغ]] [[تکالیف]] [[ایمانی]]، دستور دادند تا نوشتهای را برای [[قیس بن سلمة بن شراحیل]] مکتوب کردند که بر اساس آن قیس به عنوان [[نماینده]] ایشان بر قبایل «مُرّان» و «حَریم» و «کُلاب» و وابستگان آنان گماشته شده بود.<ref>ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۶؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۱۴.</ref> [[ابن سعد]] در ادامه، [[کلاب]] را [[قبیله]] ای متشکل از خاندانهای بزرگ اود، [[زبید]]، جزء بن سعد العشیره، زید [[الله]] بن سعد العشیره، [[عائذ الله بن سعد العشیره]] و بنی صلاءه از [[بنی حارث بن کعب]] عنوان کرده است.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۶؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۱۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | از [[تاریخ]] دقیق [[پذیرش اسلام]] بنی اود اطلاعی در دست نیست؛ [[وفد]] مستقلی هم از سوی آنها در منابع و کتب متقدمین به ثبت نرسیده است. با این حال، به نظر میرسد اسلام آنها نیز همچون دیگر [[مردمان]] [[قبایل]] [[سعد العشیره]] و [[مذحج]] بین سالهای نهم تا [[دهم هجری]] و در پی ارسال [[سرایا]] از سوی [[نبی اکرم]]{{صل}} و [[وفود]] [[قبایل مذحجی]] به [[مدینه]] اتفاق افتاده باشد. پس از سرایای [[حضرت علی]]{{ع}} در [[یمن]] در سالهای نهم<ref>شیخ مفید، الارشاد، ج۱، ص۱۵۸-۱۶۱.</ref> و دهم هجری،<ref>واقدی، المغازی، ج۲، ص۱۰۷۹. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲۸-۱۲۹.</ref> هیئات متعددی از [[بنی سعد العشیره]] خود را به مدینه رساندند و به [[رسول خدا]]{{صل}} اظهار [[وفاداری]] کردند. این وفود که از [[سال نهم هجری]] آغاز و تا [[سال دهم هجری]] ادامه یافت، پس از وفد [[مردم]] صداء، نخستین وفود قبایل مذحجی دانسته شدهاند که به مدینه انجام گرفته است.<ref>الموسوعة العربیه، مقاله مذحج.</ref> نقل است در وفدی که از سوی [[جعفیها]] به [[ریاست]] دو نفر از بزرگان شان به نامهای «[[قیس بن سَلَمة بن شراحیل]]» و «[[سلمةبن یزید بن مشجعه]]» به مدینه انجام گرفت، رسول خدا{{صل}} پس از فرا خواندن آنان به [[یکتاپرستی]] و [[ابلاغ]] [[تکالیف]] [[ایمانی]]، دستور دادند تا نوشتهای را برای [[قیس بن سلمة بن شراحیل]] مکتوب کردند که بر اساس آن قیس به عنوان [[نماینده]] ایشان بر قبایل «مُرّان» و «حَریم» و «کُلاب» و وابستگان آنان گماشته شده بود.<ref>ابنسعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۶؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۱۴.</ref> [[ابن سعد]] در ادامه، [[کلاب]] را [[قبیله]] ای متشکل از خاندانهای بزرگ اود، [[زبید]]، جزء بن سعد العشیره، زید [[الله]] بن سعد العشیره، [[عائذ الله بن سعد العشیره]] و بنی صلاءه از [[بنی حارث بن کعب]] عنوان کرده است.<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۶؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۱۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||