←خلافت مأمون
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
بالاخره پس از درگیریهای خونینی که میان امین و مأمون رخ داد، امین در ۱۹۸ هجری، به [[دستور]] مأمون کشته شد و مأمون به خلافت رسید<ref>فوات الوفیات، ج۲، ص۲۶۲.</ref> و به دلیل موقعیت نامناسبی که در میان [[عباسیان]] داشت، مقر خلافت خویش را در [[خراسان]] و [[شهر]] بزرگ مرو بر پا نمود. او روش خلفای قبل از خود را [[اشتباه]] دانست و با هوش سرشاری که داشت<ref>تاریخ الخلفاء، ص۳۰۶؛ فوات الوفیات، ج۱، ص۲۳۹.</ref>، به دلیل اینکه خود را [[دوستدار اهل بیت]] {{عم}} نشان دهد، طرح [[دوستی]] با [[علویان]] را اجرا نمود<ref>نجوم الزاهره، ج۲، ص۲۰۱ و ۲۰۲.</ref>. او [[امام رضا]] {{ع}} را بالاجبار به خراسان فراخواند و باز هم بالاجبار و [[تهدید]]، ولایتعهدی خویش را به ایشان واگذار نمود<ref>البدایة و النهایة، ج۱۰، ص۲۵۰.</ref>. هر چند مأمون نقشههای شومی در سر میپروراند، اما [[وجود امام]] [[رضا]] {{ع}} در خراسان مایه [[خوشبختی]] [[شیعیان]] و اهالی این دیار شده بود. | بالاخره پس از درگیریهای خونینی که میان امین و مأمون رخ داد، امین در ۱۹۸ هجری، به [[دستور]] مأمون کشته شد و مأمون به خلافت رسید<ref>فوات الوفیات، ج۲، ص۲۶۲.</ref> و به دلیل موقعیت نامناسبی که در میان [[عباسیان]] داشت، مقر خلافت خویش را در [[خراسان]] و [[شهر]] بزرگ مرو بر پا نمود. او روش خلفای قبل از خود را [[اشتباه]] دانست و با هوش سرشاری که داشت<ref>تاریخ الخلفاء، ص۳۰۶؛ فوات الوفیات، ج۱، ص۲۳۹.</ref>، به دلیل اینکه خود را [[دوستدار اهل بیت]] {{عم}} نشان دهد، طرح [[دوستی]] با [[علویان]] را اجرا نمود<ref>نجوم الزاهره، ج۲، ص۲۰۱ و ۲۰۲.</ref>. او [[امام رضا]] {{ع}} را بالاجبار به خراسان فراخواند و باز هم بالاجبار و [[تهدید]]، ولایتعهدی خویش را به ایشان واگذار نمود<ref>البدایة و النهایة، ج۱۰، ص۲۵۰.</ref>. هر چند مأمون نقشههای شومی در سر میپروراند، اما [[وجود امام]] [[رضا]] {{ع}} در خراسان مایه [[خوشبختی]] [[شیعیان]] و اهالی این دیار شده بود. | ||
امام رضا {{ع}} در جلسات و مناظرات زیادی که از طرف مأمون بر پا میشد شرکت میکردند و هر بار سر بلند و [[پیروز]] موجبات [[شکست]] [[علما]] و فقهای دیگر [[ادیان]] را فراهم مینمودند<ref>مسند الامام الرضا {{ع}}، ج۱، ص۱۲۸.</ref>. | امام رضا {{ع}} در جلسات و مناظرات زیادی که از طرف مأمون بر پا میشد شرکت میکردند و هر بار سر بلند و [[پیروز]] موجبات [[شکست]] [[علما]] و فقهای دیگر [[ادیان]] را فراهم مینمودند<ref>مسند الامام الرضا {{ع}}، ج۱، ص۱۲۸.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]]، ص۶۵.</ref> | ||
=== شهادت === | |||
[[امام رضا]]{{ع}} بنا بر قول مشهور در آخر ماه صفر سال ۲۰۳ق به [[شهادت]] رسید<ref>نک: کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۴۹۲؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۵۰، ص۱.</ref>. برخی [[وفات]] ایشان را ناشی از خوردن انگور میدانند<ref>نک: طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۷، ص۱۵۰؛ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۵۱؛ ابن خلکان، وفیات الأعیان، ج۳، ص۲۷۰.</ref> و برخی نیز علت وفات آن حضرت را به [[مرگ طبیعی]] دانستهاند<ref>نک: ابن خلدون، العبر و دیوان المبتدأ و الخبر فی أیام العرب و العجم، ج۳، ص۲۵۰.</ref>. برخی نیز در رحلت [[حضرت رضا]]{{ع}} دستهای پنهان بدخواهی و [[دسیسه]] [[عباسیان]] را میجویند. اما در این میان [[شیعه]] بر این [[باور]] است که شخص [[مأمون]] عامل [[مسموم]] شدن امام رضا{{ع}} و شهادت آن حضرت است<ref>[[سید ابوالقاسم حسینی زیدی|حسینی زیدی]] و [[علی خیاط|خیاط]]، [[جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (کتاب)|جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا]]، ص ۱۳.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||