خطبه امام حسین در مدینه: تفاوت میان نسخه‌ها

ولید آن حضرت را طلب کرد و از ایشان خواست با یزید بیعت نماید. امام حسین {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|أَيُّهَا الْأَمِيرُ! إِنَّا أَهْلُ بَيْتِ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنُ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ وَ مَحَلُّ الرَّحمَةِ وَ بِنَا فَتَحَ اللَّهُ وَ بِنَا خَتَمَ وَ يَزِيدُ رَجُلٌ فَاسِقٌ شَارِبُ الْخَمْرِ قَاتِلُ النَّفْسِ الْمُحَرَّمَةِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ وَ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ بِمِثْلِهِ وَ لَكِنْ نُصْبِحُ وَ تُصْبِحُونَ وَ نَنْظُرُ وَ تَنْظُرُونَ أَيُّنَا أَحَقُّ بِالْخِلَافَةِ وَ الْبَيْعَةِ}}؛ «ای [[امیر]]! ما [[خاندان]] [[نبوت]] و [[معدن]] [[رسالت]] و محل آمد و رفت [[فرشتگان]] و [[رحمت خداوند]] هستیم. [[خدا]] به ما آغاز کرد و به ما ختم خواهد نمود. (ولی) یزید مردی شراب‌خوار و کشنده انسان‌های محترم است و آشکارا [[گناه]] می‌کند. هیچ گاه فردی مثل من با چنین کسی بیعت نخواهد کرد. لکن ما صبح می‌کنیم و شما نیز صبح می‌کنید، ما [[انتظار]] می‌کشیم و شما نیز انتظار می‌کشید تا (ببینیم) کدام یک از ما به [[جانشینی رسول خدا]] {{صل}} و بیعت سزاواریم».