جز
جایگزینی متن - ':«' به ': «'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ':«' به ': «') |
||
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
خدا درباره [[دلمردگان]] فاقد [[حیات معنوی]] میفرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زندهاش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکیهاست و از آن بیرون آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام میدادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲</ref> | خدا درباره [[دلمردگان]] فاقد [[حیات معنوی]] میفرماید: آیا کسی که مرده[[دل]] بود و زندهاش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان [[مردم]] راه برود، همانند کسی است که گویی گرفتار در تاریکیهاست و از آن بیرون آمدنی نیست، این گونه برای [[کافران]] آنچه انجام میدادند [[زینت]] داده شده است.<ref>انعام، آیه ۱۲۲</ref> | ||
بنابراین، کافران به اصل [[توحید]]، همان [[مردگان]] [[حقیقی]] زنده نما در اجتماعات بشری هستند؛ چراکه [[حیات حقیقی انسان]] به توحید است و کسی که [[اهل]] توحید نیست و گرفتار [[کفر]] و [[شرک]] باشد، از [[حیات]] حقیقی بیبهره است؛ چنانکه [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} میفرماید:«توحید، زندگی نفس انسانی است».<ref>نهجالبلاغه، خطبه ۱۰۷، ص۳۲۴</ref> | بنابراین، کافران به اصل [[توحید]]، همان [[مردگان]] [[حقیقی]] زنده نما در اجتماعات بشری هستند؛ چراکه [[حیات حقیقی انسان]] به توحید است و کسی که [[اهل]] توحید نیست و گرفتار [[کفر]] و [[شرک]] باشد، از [[حیات]] حقیقی بیبهره است؛ چنانکه [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} میفرماید: «توحید، زندگی نفس انسانی است».<ref>نهجالبلاغه، خطبه ۱۰۷، ص۳۲۴</ref> | ||
[[پیامبر اکرم]] میفرماید: {{متن حدیث|ليس مَن ماتَ فاستَراحَ بِمَيِّتٍ ، إنّما المَيِّتُ مَيِّتُ الأحياءِ}}؛ [[مرده]] [[واقعی]] آن نیست که از [[دنیا]] رفته و در [[دیار]] [[آخرت]] سکونت گزیده، بلکه مرده آن است که در بین زندگان میخورد، میآشامد، راه میرود و حرکت میکند، ولی از [[هدایت الهی]] و [[نور]] آن بیبهره و گرفتار [[فسق]] و [[کفر]] شده است. اینان مردههایی متحرّک، زندههای [[دل]] مردهاند. اینان نه مردههای در [[قبرستان]]، بلکه [[مردگان]] حاضر در متن [[اجتماع]] هستند.<ref>امالی طوسی، ۶۲۵/ ۳۱۰</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>. | [[پیامبر اکرم]] میفرماید: {{متن حدیث|ليس مَن ماتَ فاستَراحَ بِمَيِّتٍ ، إنّما المَيِّتُ مَيِّتُ الأحياءِ}}؛ [[مرده]] [[واقعی]] آن نیست که از [[دنیا]] رفته و در [[دیار]] [[آخرت]] سکونت گزیده، بلکه مرده آن است که در بین زندگان میخورد، میآشامد، راه میرود و حرکت میکند، ولی از [[هدایت الهی]] و [[نور]] آن بیبهره و گرفتار [[فسق]] و [[کفر]] شده است. اینان مردههایی متحرّک، زندههای [[دل]] مردهاند. اینان نه مردههای در [[قبرستان]]، بلکه [[مردگان]] حاضر در متن [[اجتماع]] هستند.<ref>امالی طوسی، ۶۲۵/ ۳۱۰</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>. | ||