احیای قلب: تفاوت میان نسخه‌ها

از نظر قرآن، [[مؤمنان]] زنده هستند و کافران و مشرکان به [[حقیقت]] مرده‌اند هر چند که به ظاهر نفس می‌کشند و می‌خورند و می‌خوابند و زنده‌اند.<ref>فاطر، آیه ۲۲؛ مجمع البیان، ج ۷- ۸، ص۶۳۳.</ref>. [[خدا]] درباره منافقان این [[بیمار]] دلان دلمرده می‌فرماید: و چون آنان را ببینی هیکل‌هایشان تو را به [[تعجب]] وا‌می‌دارد و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا می‌دهی، گویی آنان چوب‌های خشک پشت بر دیوارند [که پوک شده و درخور [[اعتماد]] نیستند] هر فریادی را به [[زیان]] خویش می‌‌پندارند، خودشان دشمنند، از آنان بپرهیز، [[خدا]] بکشدشان تا کجا [از [[حقیقت]]] [[انحراف]] یافته‌‌اند؛ و چون به آنان گفته شود: بیایید تا [[پیامبر خدا]] برای شما [[آمرزش]] بخواهد سرهای خود را بر می‌‌گردانند و آنان را می‌‌‌بینی که تکبرکنان روی برمی‌تابند. <ref>{{متن قرآن|وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ * وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ}} «و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کناد! چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوند؟ * و چون به آنان بگویند که بیایید تا فرستاده خداوند برای شما آمرزش بخواهد، سر برمی‌گردانند و آنان را می‌بینی که خودداری می‌ورزند و گردنفرازند» سوره منافقون، آیه ۴-۵.</ref>.

از نظر [[آموزه‌های اسلامی]] [[غفلت]] زدگان نیز مردگان [[حقیقی]] زنده نما در میان [[مردمان]] هستند؛ زیرا شخص غلفت زده، قلبش مرده است. امیرمؤمنان علی{{ع}} می‌فرماید: «هر کس غفلت بر او [[غلبه]] کند، قلبش می‌میرد».<ref>نهج‌البلاغه، خ ۸۶، ص۲۱۴.</ref>؛ همچنین امام باقر{{ع}} می‌فرماید: «از غفلت بپرهیز، چون در غفلت، قساوت قلب است».<ref>شرح غررالحکم، ج ۵، ص۲۹۳.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[احیاگری پیامبر از نظر قرآن (مقاله)|احیاگری پیامبر از نظر قرآن]].</ref>