مقام اهل حق: تفاوت میان نسخه‌ها

از جمله [[مقامات]] [[امامان معصوم]]{{عم}} مقام اهل حق که در [[زیارت جامعه کبیره]] با عبارت {{متن حدیث|أَنْتُمْ أَهْلُهُ وَ مَعْدِنُهُ}} آمده است.

== معناشناسی ==

زمانی چیزی یا کسی را «[[اهل]] دیگری» می‌شمارند که اُنس، همراه با تعلّق [[قلبی]] و [[وابستگی]] میانشان برقرار باشد، مانند: [[اهل کتاب]]، [[اهل ذکر]]، [[اهل تقوا]] و... «[[اهل حق]]» بودن؛ یعنی اینکه: «شما اُنس و تعلّق خاصّ قلبی با [[حق]] دارید، شما فانی در خداوندی هستید که حق است»: {{متن قرآن|بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ....}}<ref>«این بدان روست که خداوند راستین است»؛ سوره حج، آیه ۶۲.</ref> و خاستگاه حق نیز اوست: {{متن قرآن|الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ...}}<ref>«حق از (آن) پروردگار توست»؛ سوره بقره، آیه ۱۴۷.</ref>. این ««مِن»» نشویّه است؛ یعنی: «حق، برخاسته از [[ربّ]] است». براین اساس است که فقط موضع شما (امامان معصوم{{عم}}) موضع حق است و بس و هر راهی و هر موضعی غیر موضع شما [[باطل]] است.

ممکن است کسی بگوید امامان معصوم{{عم}} نیز شخص هستند، پس چگونه می‌توانند محور باشند؟ پاسخ این است: با امضای [[خداوند عزّوجلّ]] و امضای [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پای مواضع آنان، دیگر نباید آنان را یک شخص معمولی دید بلکه باید آنان را نماینده [[حضرت حق]] دید، آنان [[خلیفه خداوند]] در [[زمین]] هستند و مواضعشان مواضع خدایی است. آنان اهل حق‌اند و رهجویان راه حق‌اند و موضعی جز موضع حق ندارند. امروز هم که [[امام زمان]] {{ع}} در پس [[ابر]] [[غیبت]]، نورافشانی می‌کند، [[نایب عام]] آن حضرت، حجّت الهی است؛ آن [[نایب]]، ولىّ [[فقیه]] است و موضع او حجّت شرعی همگان است. [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} در توقيع [[اسحاق]] بن يعقوب، به صراحت، «[[ولیّ فقیه]]» را حجت شرعی معرّفی کرده است، آنجا که می‌نویسد: {{متن حدیث|...وامّا الحوادث الواقعة، فارجعوا فيها إلى رواة حديثنا فانّهم حجّتی علیکم وانا حجّة الله عليهم}}<ref>کمال الدین و تمام النعمه، ۲ - ۱ / ۴۸۴ / ح ۴.</ref>. در نقل دیگر آمده: {{متن حدیث|وانا حجّة الله عليكم}}<ref>الغيبه، ۱۷۷.</ref>. در حوادثی که پیش می‌آید، به راویان حديث ما رجوع کنید که آنان [[حجّت]] من بر شما و من [[حجّت خدا]] بر شما هستم».

 

پر واضح است که مقصود از «روات حديث» ناقلان الفاظ [[حدیث]] همانند ضبط صوت نیستند؛ زیرا این‌گونه افراد، در [[شأن]] آن نیستند که [[امام]]{{ع}} [[مردم]] را در حوادث واقعه، به آنان ارجاع و آنان را حجّت خود قرار دهد بلکه مراد فقیهانی هستند که از روايات [[عترت]]{{عم}} [[استنباط]] می‌کنند و با [[الهام]] از [[روایات]]، می‌توانند نیازهای عصر خود را از [[روایات معصومین]]{{عم}} برطرف کنند.

{{متن حدیث|وَمَعْدِنُهُ}}؛ «شما [[امامان]]، معدن حق هستید». باید زندگینامه و [[سیره]] و [[سنّت]] [[اهل بیت]] [[عصمت]] و [[طهارت]]{{عم}} متن درسی حوزه‌های علمیّه و دانشگاه‌های ما باشد که معنای «معدن» بودن اهل بیت{{عم}} همین است. معدن طلا، معدن [[نقره]]، معدن مس و... این ویژگی را دارند که باید کوه‌ها را کاوید تا به آنها رسید و البتّه که لازمه این کاوش، [[سختی]] و [[رنج]] هم هست اما باید در این مسیر، این [[رنج‌ها]] را به [[جان]] خرید<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۱ (کتاب)|در آستان امامان معصوم، ج۱]]، ص۴۷۶.</ref>.

{{پایان منابع}}