ارتباط معصوم با فرشته: تفاوت میان نسخهها
←ظهور در قالب مادی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
=== ظهور در قالب مادی === | === ظهور در قالب مادی === | ||
[[خداوند]] در [[قرآن کریم]] از تمثل فرشتهای بر [[حضرت مریم]]{{س}}سخن گفته است: {{متن قرآن|فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا}}<ref>«و روح خود (جبرئیل) را به سوی او فرستادیم و در حالی که بشری درست اندام بود، بر او نمایان شد». سوره مریم، آیه ۱۷.</ref>، [[مفسران]] با توجه به روایات، مراد از [[روح]] در این [[آیه کریمه]] را [[جبرئیل]]{{ع}} دانستهاند<ref>اکثر مفسران این قول را پذیرفتهاند. ر.ک: طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۴/ ۳۵؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳/ ۳۶؛ صادقی، الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، ۱۸/ ۲۸۶؛ مغنیه، تفسیر الکاشف، ۵/ ۱۷۵؛ شاه عبد العظیمی، تفسیر اثنا عشری، ۸/ ۱۵۸؛ قرشی، تفسیر أحسن الحدیث، ۶/ ۳۱۴.</ref>. همچنین در [[آیات]] دیگری آمده است که تعدادی از [[فرشتگان]] در قالب [[انسانی]] | [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] از تمثل فرشتهای بر [[حضرت مریم]]{{س}}سخن گفته است: {{متن قرآن|فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا}}<ref>«و روح خود (جبرئیل) را به سوی او فرستادیم و در حالی که بشری درست اندام بود، بر او نمایان شد». سوره مریم، آیه ۱۷.</ref>، [[مفسران]] با توجه به روایات، مراد از [[روح]] در این [[آیه کریمه]] را [[جبرئیل]]{{ع}} دانستهاند<ref>اکثر مفسران این قول را پذیرفتهاند. ر.ک: طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۴/ ۳۵؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳/ ۳۶؛ صادقی، الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن، ۱۸/ ۲۸۶؛ مغنیه، تفسیر الکاشف، ۵/ ۱۷۵؛ شاه عبد العظیمی، تفسیر اثنا عشری، ۸/ ۱۵۸؛ قرشی، تفسیر أحسن الحدیث، ۶/ ۳۱۴.</ref>. همچنین در [[آیات]] دیگری آمده است که تعدادی از [[فرشتگان]] در قالب [[انسانی]] تمثل یافته و نزد [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} و همسرش [[ساره]]{{س}} حاضر شدند و با آن دو سخن گفتند<ref>هود/ ۷۱ـ۷۳؛ ذاریات/ ۲۹ـ۳۰.</ref>. همچنین این فرشتگان نزد [[حضرت لوط]]{{ع}} و [[قوم]] او حاضر شدند<ref>هود/ ۷۷ـ۸۱.</ref>. این فرشتگان برای [[عذاب]] [[قوم لوط]] آمده بودند و آنان این فرشتگان را که در قالب انسانی، ظاهر شده بودند، میدیدند؛ و به همین جهت، قصد تعرض به آنان را داشتند<ref>سوره حجر، آیه ۶۷ـ۷۰.</ref> با توجه به این مستندات [[قرآنی]]، تردیدی نیست که تمثّل فرشتگان در قالبهای مادی برای [[انسانها]] ممکن بوده و به [[پیامبران]] اختصاص ندارد. در [[روایات]] [[ائمّه]]{{عم}}، گزارشهای متعددی از تمثّل فرشتگان برای آنان ذکر شده است. | ||
حُمران بن اعین نقل کرده است که: خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم و عرض کردم: فدای شما شوم به ما خبر میرسد که فرشتگان بر شما نازل میشوند (آیا اینگونه [[اخبار]] درست است؟) [[امام]]{{ع}} فرمود: «به [[خدا]] قسم! فرشتگان بر ما نازل میشوند و بر فرشهای ما قدم میگذارند». آن حضرت در ادامه، این مطلب را بر آیهای از [[قرآن]] تطبیق کرده و فرمودند: آیا [[کتاب خدا]] را نمیخوانی (که فرموده است): {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخَافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>صفّار، بصائر الدرجات، ۹۱؛ فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ۴/ ۳۶۰؛ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ۴/ ۷۸۷. و «فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود میآیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده میدادند مژده باد!»؛ آیه: فصلت/ ۳۰.</ref> این [[روایت]] نشان میدهد که این [[آیه]] اختصاص به نزول فرشتگان در [[قیامت]] یا هنگام [[مرگ]] ندارد و در مواقع دیگر [[فرشتگان]] بر برخی از [[بندگان]] [[خداوند]] نازل میشوند. ظاهر این روایت نیز تجسد فرشتگان را در هنگام حضور نزد [[ائمه]]{{عم}} میرساند؛ زیرا از تعابیری مانند «بر فرشهای ما قدم میگذارند»، همین مطلب به [[ذهن]] میرسد. | حُمران بن اعین نقل کرده است که: خدمت [[امام باقر]]{{ع}} رسیدم و عرض کردم: فدای شما شوم به ما خبر میرسد که فرشتگان بر شما نازل میشوند (آیا اینگونه [[اخبار]] درست است؟) [[امام]]{{ع}} فرمود: «به [[خدا]] قسم! فرشتگان بر ما نازل میشوند و بر فرشهای ما قدم میگذارند». آن حضرت در ادامه، این مطلب را بر آیهای از [[قرآن]] تطبیق کرده و فرمودند: آیا [[کتاب خدا]] را نمیخوانی (که فرموده است): {{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخَافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ}}<ref>صفّار، بصائر الدرجات، ۹۱؛ فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ۴/ ۳۶۰؛ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ۴/ ۷۸۷. و «فرشتگان بر آنان که گفتند: پروردگار ما خداوند است سپس پایداری کردند، فرود میآیند که نهراسید و اندوهناک نباشید و شما را به بهشتی که وعده میدادند مژده باد!»؛ آیه: فصلت/ ۳۰.</ref> این [[روایت]] نشان میدهد که این [[آیه]] اختصاص به نزول فرشتگان در [[قیامت]] یا هنگام [[مرگ]] ندارد و در مواقع دیگر [[فرشتگان]] بر برخی از [[بندگان]] [[خداوند]] نازل میشوند. ظاهر این روایت نیز تجسد فرشتگان را در هنگام حضور نزد [[ائمه]]{{عم}} میرساند؛ زیرا از تعابیری مانند «بر فرشهای ما قدم میگذارند»، همین مطلب به [[ذهن]] میرسد. | ||