نیایش بیست و ششم: تفاوت میان نسخه‌ها

این نیایشی است که [[حضرت]] برای [[همسایگان]] و دوستانش نموده است.

[[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} رساله‌ای دارد به نام "[[رساله حقوق]]". آن حضرت در این رساله [[انسان]] را موجودی [[متعهد]] و [[مسئول]] معرفی می‌کند که اگر به وظایفش عمل کند به [[رشد]] [[حقیقی]] خواهد رسید. سپس بیش از پنجاه [[حق]] را بیان می‌کند و پایه تمام [[حقوق]] را بر "[[حق خدا]]" بنا می‌گذارد.

[[امام]] {{ع}} دعای خود را با [[صلوات]] آغاز می‌کند و با صلوات به پایان می‌برد و عرض می‌کند: «بارخدایا، بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست و آنچه من برای ایشان خواسته‌ام، مرا نیز از سوی ایشان، همانند آن، روزی ده. به فراوانی از ایشان بهره‌مند گردان؛ و بر بصیرتشان بیفزای که حق مرا رعایت کنند و [[فضل]] مرا بشناسند، تا ایشان به من نیکبخت شوند و من به ایشان. {{متن حدیث|آمِينَ‏ رَبَّ‏ الْعَالَمِينَ‏}}».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش بیست و ششم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۷۴.</ref>

[[رده:نیایش بیست و ششم]]