هدایت تکوینی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

 
خط ۱۱: خط ۱۱:
[[غرایز]] حیوانات و انسان‌ها موجب می‌شود که آنها در مسیر تعیین شده [[الهی]] قدم بردارند: {{متن قرآن|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}<ref>«گفت: پروردگار ما کسی است که آفرینش هر چیز را به (فراخور) او، ارزانی داشته سپس راهنمایی کرده است» سوره طه، آیه ۵۰.</ref>.
[[غرایز]] حیوانات و انسان‌ها موجب می‌شود که آنها در مسیر تعیین شده [[الهی]] قدم بردارند: {{متن قرآن|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}<ref>«گفت: پروردگار ما کسی است که آفرینش هر چیز را به (فراخور) او، ارزانی داشته سپس راهنمایی کرده است» سوره طه، آیه ۵۰.</ref>.
معنای این [[آیه]] چنین است: خداوند همه موجودات را [[خلق]] کرد و سپس هر یک را به اندازه خویش و به طریق [[زندگی]] و بقایش هدایت نمود.
معنای این [[آیه]] چنین است: خداوند همه موجودات را [[خلق]] کرد و سپس هر یک را به اندازه خویش و به طریق [[زندگی]] و بقایش هدایت نمود.
{{متن قرآن|الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى}}<ref>«آنکه آفرید و باندام ساخت، * و آنکه اندازه کرد و راه نمود» سوره اعلی، آیه ۲-۳.</ref>
{{متن قرآن|الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى}}<ref>«آنکه آفرید و باندام ساخت، * و آنکه اندازه کرد و راه نمود» سوره اعلی، آیه ۲-۳.</ref>.


بنابراین، خداوند همه موجودات را آفرید و راه‌های زندگی او را مشخص نمود و به سوی کمال وجودی‌اش [[رهبری]] فرمود.
بنابراین، خداوند همه موجودات را آفرید و راه‌های زندگی او را مشخص نمود و به سوی کمال وجودی‌اش [[رهبری]] فرمود.
۱۳۰٬۰۵۳

ویرایش