کوثر در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن قرآن|إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ * إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ}}<ref>«ما به تو “کوثر” دادیم * پس برای پروردگارت نماز بگزار و قربانی کن! * بی‌گمان (دشمن) سرزنشگر تو خود بی‌پساوند است» سوره کوثر، آیه ۱-۳.</ref>.

== نکات ==

{{متن قرآن|إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ}} در [[مجمع البیان]] می‌گوید: کلمه {{متن قرآن|الْكَوْثَرَ}} بر وزن “فوعل” به معنای چیزی است که شأنش آن است که کثیر باشد، و [[کوثر]] به معنای خیر کثیر است. در معنای [[کوثر]] احتمالات بسیار داده شده است، اما [[شاهد]] بر این معنا که مراد از آن [[ذریه]] [[پیامبر]]، یعنی [[فرزندان فاطمه]] است، قرینه ابتر مقابل این کلمه و [[سبب نزول]] [[آیه]] است. ، زیرا کلمه: {{متن قرآن|إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ}} با در نظر گرفتن کلمه “ابتر” در ظاهر به معنای اجاق کور، و نیز با در نظر گرفتن اینکه جمله مذکور از باب قصر [[قلب]] است، چنین به دست می‌آید که منظور از [[کوثر]]، تنها و تنها [[کثرت]] ذریه‌ای است که [[خدای تعالی]] به آن جناب ارزانی داشته، (و برکتی است که در نسل آن جناب قرار داده)، و یا مراد هم خیر کثیر است و هم [[کثرت]] [[ذریه]]، چیزی که هست [[کثرت]] [[ذریه]] یکی از مصادیق خیر کثیر است، و اگر مراد مسأله [[ذریه]] به [[استقلال]] و یا به طور ضمنی نبود، آوردن کلمه {{متن قرآن|إِنَّ}} در جمله {{متن قرآن|إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ}} فایده‌ای نداشت، زیرا کلمه {{متن قرآن|إِنَّ}} علاوه بر [[تحقیق]]، تعلیل را هم می‌رساند و معنا ندارد بفرماید ما به تو [[حوض]] دادیم، چون که بدگوی تو اجاق کور است و یا بی‌خبر است<ref>المیزان، ج۲۰، ص۶۳۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۷۸.</ref>.