جز
جایگزینی متن - '“' به '«'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - '“' به '«') |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
# مراجعت مشتبه؛ اگر یکی از کفّار به [[خیال]] این که به او امان دادهاند وارد حدود مسلمین شود او را نباید کشت و باید به محل اولش مراجعت داد. | # مراجعت مشتبه؛ اگر یکی از کفّار به [[خیال]] این که به او امان دادهاند وارد حدود مسلمین شود او را نباید کشت و باید به محل اولش مراجعت داد. | ||
# کشتن [[زنان]] و اطفال و معلولین و نابینایان؛ [[حرام]] است. | # کشتن [[زنان]] و اطفال و معلولین و نابینایان؛ [[حرام]] است. | ||
# اگر کفّار به اسرای [[مسلمان]] و یا [[زن]] و بچه خودشان | # اگر کفّار به اسرای [[مسلمان]] و یا [[زن]] و بچه خودشان «تترس” کنند؛ یعنی آنها را حائل بین خود و مسلمانان قرار دهند، در صورتی که هیچ [[راه]] چارهای نباشد، میتوان آنها را کشت. | ||
# [[ایثار]]؛ مستحب است که [[انسان]] [[برادر]] مسلمان و [[مجاهد]] خود را در [[غذا]] و آب بر خود مقدّم دارد؛ مانند [[شهدای جنگ احد]]. | # [[ایثار]]؛ مستحب است که [[انسان]] [[برادر]] مسلمان و [[مجاهد]] خود را در [[غذا]] و آب بر خود مقدّم دارد؛ مانند [[شهدای جنگ احد]]. | ||
# [[حرمت]] فرار؛ فرار از میدان و معرکه [[نبرد]]، حرام است، مگر آنکه بخواهد در جایی که بیشتر به دشمن مشرف است، قرار گیرد؛ مانند تپه. | # [[حرمت]] فرار؛ فرار از میدان و معرکه [[نبرد]]، حرام است، مگر آنکه بخواهد در جایی که بیشتر به دشمن مشرف است، قرار گیرد؛ مانند تپه. | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
# [[غدر]]؛ غدر کردن، حرام است؛ یعنی کشتن [[کفّار]] بعد از آنکه آنها را مطمئنسازی که در [[امان]] هستند. | # [[غدر]]؛ غدر کردن، حرام است؛ یعنی کشتن [[کفّار]] بعد از آنکه آنها را مطمئنسازی که در [[امان]] هستند. | ||
# ریختن زهر در آب [[آشامیدنی]]؛ حرام است. | # ریختن زهر در آب [[آشامیدنی]]؛ حرام است. | ||
# در [[جنگ]] باید [[نماز]] را شکسته به جای آورد و اسم آن | # در [[جنگ]] باید [[نماز]] را شکسته به جای آورد و اسم آن «نماز خوف” است. | ||
# حرمت [[غلول]]؛ پنهانکردن چیزی از [[غنیمت]]، حرام است<ref>[[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|فقه سیاسی اسلام]]، ص ۳۷۹.</ref>. | # حرمت [[غلول]]؛ پنهانکردن چیزی از [[غنیمت]]، حرام است<ref>[[ابوالفضل شکوری|شکوری، ابوالفضل]]، [[فقه سیاسی اسلام (کتاب)|فقه سیاسی اسلام]]، ص ۳۷۹.</ref>. | ||