بنی حریم بن جعفی: تفاوت میان نسخه‌ها

==بنی حریم و [[دوران جاهلیت]]==

از معدود [[اخبار]] به جای مانده از دوران [[جاهلی]] این [[طایفه]]، علاوه بر [[مهاجرت]] برخی از آنان به [[حیره]]<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۱، ص۶۱۲. نیز ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶.</ref>، کشته شدن [[أبو جمیر بن علبة بن حارث بن خنساء]] - از [[رجال]] نامی [[بنی ناجیه]] - به دست [[بنی مراد]] است<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶. چنانچه این واقعه قبل از کوچ این قوم به حیره اتفاق نیفتاده باشد، این خبر می‌‌تواند گویای حضور لااقل جمعی از مردم این طایفه در خاستگاه اصلی‌شان یمن باشد.</ref> که می‌تواند از [[روابط خصمانه]] آنان با بنی مراد حکایت داشته باشد. از جنبه [[عقیدتی]] نیز می‌توان به این نتیجه رسید که بنی حریم‌هایی که در [[یمن]] ساکن بودند، - مانند دیگر [[جعفی‌ها]] و مذحجی‌ها، - در [[جاهلیت]]، بر [[آیین]] [[بت‌پرستی]] بودند و به احتمال، بتی به نام «فراض» - [[بت]] [[قوم]] مادری‌شان [[سعد العشیره]] - را می‌پرستیدند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۷؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۳۸.</ref>. با این حال، بخشی از آنها که در [[عراق]] سکنی یافته بودند به جهت مجاورت با نصرانی‌ها، به تدریج به [[آیین مسیحیت]] در آمدند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۳۱۶؛ بلاذری، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۵۱.</ref>. آنان در این دوره، بمانند بسیاری دیگر از [[اعراب]]، به [[عادات]] و رسومی تن داده بودند که اجتناب از خوردن [[قلب]] حیوانات از آن جمله بود<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۵-۲۴۶؛ صالحی شامی، سبل الهدی و الرشاد، ج۶، ص۳۱۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==