پرش به محتوا

فتوا در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۲: خط ۲۲:
[[پرسش]] این است که آن، چه حدیثی بود و چه خصوصیات و ویژگی‌هایی داشت که خلیفه خوشش آمد و [[پاداش]] گوینده را اجازه نقل حدیث قرار داد؛ کاری که برای همه [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} ممنوع بود؟!<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۵۰.</ref>.
[[پرسش]] این است که آن، چه حدیثی بود و چه خصوصیات و ویژگی‌هایی داشت که خلیفه خوشش آمد و [[پاداش]] گوینده را اجازه نقل حدیث قرار داد؛ کاری که برای همه [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} ممنوع بود؟!<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۵۰.</ref>.


== [[مفتیان]] پس از خلفای نخستین‌==
== مفتیان پس از خلفای نخستین‌==
جز دورانی که [[امیر المؤمنین علی]] {{ع}} عهده‌دار [[خلافت]] بود، هیچ یک از کسانی که پس از آن دوره عهده‌دار [[منصب]] [[فتوا]] بودند، از شخصیت‌های برجسته و درجه اول [[جامعه اسلامی]] نبودند؛ حتی شماری از شخصیت‌های‌ درجه دوم و سوم هم نبودند. همه یا شماری از آنها در دوران خلافت [[ابو بکر]]، عمر و [[عثمان]] اجازه فتوا دریافت کردند. زیاد بن میناء می‌گوید:
جز دورانی که [[امیر المؤمنین علی]] {{ع}} عهده‌دار [[خلافت]] بود، هیچ یک از کسانی که پس از آن دوره عهده‌دار منصب [[فتوا]] بودند، از شخصیت‌های برجسته و درجه اول [[جامعه اسلامی]] نبودند؛ حتی شماری از شخصیت‌های‌ درجه دوم و سوم هم نبودند. همه یا شماری از آنها در دوران خلافت [[ابو بکر]]، عمر و [[عثمان]] اجازه فتوا دریافت کردند. زیاد بن میناء می‌گوید:
[[ابن عبّاس]]، [[ابوسعید خدری]]، [[ابوهریره]]، [[عبد الله بن عمرو عاص]]، [[جابر بن عبدالله]]، [[رافع بن خدیج]]، [[سلمة بن اکوع]]، [[ابو واقد لیثی]]، [[عبدالله بن بحینه]] و افرادی از این دست، از [[صحابه رسول خدا]] {{صل}} از [[مرگ عثمان]] تا زمانی که از [[دنیا]] رفتند، در [[مدینه]] فتوا می‌دادند. از این عدّه کسانی که فتوا به آنان واگذار شد، عبارتند از: ابن عبّاس، ابن عمر، ابو هریره و [[جابر بن عبد الله انصاری]]<ref>حیاة الصحابة، ج۳، ص۲۸۸؛ سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص۶ و ۶.</ref>.
[[ابن عبّاس]]، [[ابوسعید خدری]]، [[ابوهریره]]، [[عبد الله بن عمرو عاص]]، [[جابر بن عبدالله]]، [[رافع بن خدیج]]، [[سلمة بن اکوع]]، [[ابو واقد لیثی]]، [[عبدالله بن بحینه]] و افرادی از این دست، از [[صحابه رسول خدا]] {{صل}} از [[مرگ عثمان]] تا زمانی که از [[دنیا]] رفتند، در [[مدینه]] فتوا می‌دادند. از این عدّه کسانی که فتوا به آنان واگذار شد، عبارتند از: ابن عبّاس، ابن عمر، ابو هریره و [[جابر بن عبد الله انصاری]]<ref>حیاة الصحابة، ج۳، ص۲۸۸؛ سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص۶ و ۶.</ref>.


۱۳۳٬۶۱۷

ویرایش