ضعف در جامعه‌شناسی اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = ضعف

}}

== [[سستی]] و [[ضعف]] در انجام [[وظایف]] ==

یکی دیگر از بیماری‌های [[روحی]] بسیار مهلکی که در [[روایات]] فراوان بدان توجه داده شده، [[سستی]]، کسالت، خمودگی، [[تنبلی]] و [[ضعف]] در انجام [[وظایف]] و [[مسئولیت‌ها]] و از دست دادن فرصت‌های مقتضی است. [[بیماری]] نه چندان مشهودی که بسیار خسارت‌بار و ویرانگر معرفی شده و [[اولیای الهی]] همواره از [[شر]] ابتلای به آن به [[خدا]] [[پناه]] برده‌اند. آثار تخریبی این [[بیماری]] هنگامی خود را کاملاً نمایان می‌سازد که اکثریتی از [[جامعه]] بدان [[مبتلا]] گشته و به رغم شرایط و امکانات، به دلیل [[ضعف اراده]] نتوانند کاری درخور صورت دهند. برخی از جامعه‌شناسان توسعه، یکی از موانع دست‌یابی برخی کشورها به توسعه را [[رخوت]] جمعی یا فقدان تحرک و [[پویایی]] لازم برای خروج از وضع موجود و نیل به تعالی و [[تکامل]] مطلوب [[اجتماعی]] دانسته‌اند. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] ۱۳۹ [[سوره آل عمران]] می‌نویسد: وهن در [[آیه]] به معنای [[ضعف]] [[مسلمین]] از حیث [[عزم]] و اهتمام بر [[اقامه دین]] و [[قتال]] با [[دشمنان]] است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۳۹.</ref>. به بیان برخی [[مفسران]]: هنگامی که رکود و [[سستی]] و [[تنبلی]] جای سعی و [[کوشش]] را گرفت، [[غفلت]] و بی خبری به جای [[آگاهی]]، تردید و دودلی به جای [[تصمیم]] محافظه‌کاری به جای [[شهامت]]، [[نفاق]] و [[تفرقه]] به جای [[اتحاد]]، [[تن‌پروری]] و [[خودخواهی]] به جای [[فداکاری]]، [[تظاهر]] و [[ریاکاری]] به جای [[اخلاص]] و [[ایمان]] نشست، [[سقوط]] و نکبت آغاز می‌شود<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۷، ص۲۰۹.</ref>.

== [[آیات قرآنی]] مرتبط ==

{{پانویس}}

{{ارزش‌های اجتماعی}}