سوره یس: تفاوت میان نسخهها
←اسامی سوره یس
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «هر کس در نهم [[شعبان]] سوره یس را با گلاب و زعفران نوشته و بنوشد در [[حفظ]] و [[امان]] خواهد بود و قلبش نیرومند و ذهنش [[قوی]] میگردد»<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، جلد۱، صفحه ۲۳۳و۲۳۰؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه(آل البیت)، جلد۶، صفحه (۲۴۷-۲۴۸)؛ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال، صفحه ۱۱۰؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القران، جلد۸،صفحه (۲۵۴-۲۵۵)؛ نوری، حسین بن محمد تقی، مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل، جلد۴،صفحه (۳۲۳-۳۲۵)و۳۱۲؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، جلد۵،صفحه (۲۵۶-۲۵۸)؛ مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحارالانوار، جلد۸۹، صفحه ۲۸۸.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۵۹۷.</ref> | [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «هر کس در نهم [[شعبان]] سوره یس را با گلاب و زعفران نوشته و بنوشد در [[حفظ]] و [[امان]] خواهد بود و قلبش نیرومند و ذهنش [[قوی]] میگردد»<ref>سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، جلد۱، صفحه ۲۳۳و۲۳۰؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه(آل البیت)، جلد۶، صفحه (۲۴۷-۲۴۸)؛ ابن بابویه، محمد بن علی، ثواب الاعمال، صفحه ۱۱۰؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القران، جلد۸،صفحه (۲۵۴-۲۵۵)؛ نوری، حسین بن محمد تقی، مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل، جلد۴،صفحه (۳۲۳-۳۲۵)و۳۱۲؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الدر المنثور فی التفسیر بالماثور، جلد۵،صفحه (۲۵۶-۲۵۸)؛ مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحارالانوار، جلد۸۹، صفحه ۲۸۸.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۳۵۹۷.</ref> | ||
== اسامی | == اسامی سوره یس == | ||
برای سوره یس اسامی برشمردهاند: | برای سوره یس اسامی برشمردهاند: | ||
# '''[[حبیب نجار]]:''' حبیب نجار یکی از مردان با [[ایمان]] بود که در [[شهر]] [[انطاکیه]] در [[سرزمین شام]] و در میان قومی لجوج و [[طغیانگر]] میزیست. او پس از پذیرش [[دعوت پیامبر]] [[زمان]] خویش به دست [[قوم]] خود به [[شهادت]] رسید. داستان این مرد [[صالح]] در [[آیات]] ۱۳ - ۳۰ سوره یس بیان شده است. به پاس [[فداکاری]] و رشادتهای وی، این [[سوره]] به اسم او نامگذاری شده است. | # '''[[حبیب نجار]]:''' حبیب نجار یکی از مردان با [[ایمان]] بود که در [[شهر]] [[انطاکیه]] در [[سرزمین شام]] و در میان قومی لجوج و [[طغیانگر]] میزیست. او پس از پذیرش [[دعوت پیامبر]] [[زمان]] خویش به دست [[قوم]] خود به [[شهادت]] رسید. داستان این مرد [[صالح]] در [[آیات]] ۱۳ - ۳۰ سوره یس بیان شده است. به پاس [[فداکاری]] و رشادتهای وی، این [[سوره]] به اسم او نامگذاری شده است. | ||